Zes jaar geleden waren we te zien een smaaktest van donkere chocoladerepenen een lezer merkte op: “De beste pure chocolade is melkchocolade.” Een hete kijk, en eentje waar ik het toevallig mee eens ben! We vonden het dus tijd voor een nieuw experiment…
We hadden ons geen betere jury kunnen wensen: vijf zevendeklassers, met lieve tanden en een uitgesproken mening. Anton’s Na schooltijd kwamen vrienden langs en we daagden ze uit om 11 populaire melkchocolademerken te beoordelen in een blinde smaaktest.
De kanshebbers:
Er waren alleen varianten van pure melkchocolade inbegrepen (geen noten, vullingen of smaken).
De Methodologie:
In navolging van Jenny nauwkeurig afgestemd protocolIk fungeerde als ceremoniemeester, waarbij Joanna erbij kwam als mijn hype-vrouw. Ik heb de monsters van tevoren klaargemaakt, waarbij ik de merken zoveel mogelijk ‘verblindde’ (die gegraveerd met logo’s waren ondersteboven gedraaid), samen met bruisend water en ongezouten crackers om het gehemelte tussen de monsters te reinigen. Elk monster was genummerd en alleen ik had de sleutel van de bijbehorende merken.
Ik heb de testers – Nick, Anton, Sienna, Juliet en Ella – opgedragen om elk monster tegelijkertijd te proeven en rekening te houden met eigenschappen als zoetheid, beet, romigheid en smaak. Toen heb ik ze dat gevraagd privé rangschik elk monster op een schaal van 1-5 (waarbij 5 de beste is). Ook vroeg ik hen om geen gissingen te doen over de chocolademerken, om te voorkomen dat ze elkaar zouden beïnvloeden. Hebben ze deze laatste twee instructies gevolgd? Nee, zelfs geen seconde. (Toekomstige wetenschappers, let op: middelbare scholieren kunnen dat niet niet met elkaar praten). Maar namen ze de taak om deze chocolaatjes onder de loep te nemen en te rangschikken uiterst serieus? Ja, 100%.
Toen het testen voltooid was, verzamelde ik hun scorebladen en berekende het gemiddelde van de rangschikkingen van elk monster. Achteraf gezien had ik ze ook moeten opdragen hun decimalen af te ronden, om ranglijsten als 4,12595982484636456467 te vermijden. Maar nogmaals, dit was een fout in mijn eigen procedure, en ik kan de kinderen niet verwijten dat ze nauwkeurig zijn.
Uiteindelijk maakte het toch niets uit. Nadat we de cijfers hadden doorgenomen en hun waarnemingen hadden bekeken, waren de resultaten heel duidelijk. Dit zijn onze bevindingen – en scroll naar beneden voor de algehele winnaar:
De meest romige
Klassiek Lindt-recept & Cadbury-zuivelmelk: 4.8
Deze twee scoorden hoog over de hele linie (onze enige monsters met gelijke scores), en beide stonden bekend om hun uitzonderlijk gladde, romige textuur. Eén tester beschreef de Cadbury als een ‘pure melk’-smaak, en verschillende waren het erover eens dat het de ‘melkachtigste’ melkchocolade was. Iedereen hield ook van de dunne, maar niet te dunne vorm van de Lindt-bar.
Beste smaak
Melkjongen: 4.44
Chocoladeliefde: 4,3468
Deze twee waren ook algemene publiekstrekkers (en de minst herkenbaar aan smaak (niemand had enig idee van welk merk ze zouden kunnen zijn). MilkBoy lokte de grootste respons uit qua smaak, en testers zeiden dat ze tonen van framboos, amandel en zelfs munt proefden. Chocolove stond bekend om zijn fruitige zoetheid: aangenaam, maar niet overweldigend. En iedereen vond de koepelvorm van de vierkanten ECHT mooi.
Beste vorm en textuur
Duif: 4,5
Ritter Sport Fijne Melkchocolade: 4.38
Volle voedingsmiddelen 365: 4.182
Eén duidelijke conclusie uit deze smaaktest? Vorm is belangrijk. Net als Chocolove is de Dove-reep opgedeeld in kleine, koepelvormige vierkanten. Dat alleen al zorgde ervoor dat de score steeg, en het was een van de verrassende favorieten (hoewel sommigen het een beetje te zoet vonden). Een andere verrassing was de Whole Foods 365-reep, die werd geprezen om zijn textuur. Eén beschreef het als “wasachtig en ZO goed.” (Ik ben het ermee eens dat de “waxiness” een bevredigende beet oplevert.) Ritter Sport, met zijn dikke vierkanten, kreeg ook hoge cijfers op het gebied van vorm, textuur en de aangename oplossing ervan. En het is vermeldenswaard dat, hoewel de officiële testers niet weggeblazen waren, Ritter Sport veruit de favoriet van volwassenen was (Joanna en ik probeerden ze voordat de kinderen arriveerden en hielden onze lippen op elkaar tijdens het testen).
De uitschieters
Handelaar Joe’s: 4,2682
Bedreigde soorten: 3,84
Eén tester verklaarde het monster van Trader Joe meteen een 5/5 – geen aantekeningen, vond alles geweldig. De rest van de testers reageerden met een daverend geluid. Iets soortgelijks gebeurde met Endangered Species, waarvan veel testers dachten dat het een accidentele toevoeging van donkere chocolade was (het heeft een hoger cacaogehalte en kan zeker verward worden met donker). Eén tester was er GEWELDIG van, terwijl alle anderen (inclusief ikzelf) het te moeilijk, te bitter en gewoon te intens vonden. Niemand wilde een tweede hap.
De minst favoriete
Hershey’s Symphony Bar: 3.8
Au! Weet je nog toen Symphony Bars de trend waren modieus chocolade? De tijden zijn veranderd. Deze kinderen waren NIET onder de indruk. “Het smaakt gewoon naar een s’more.”
De grote winnaar
Tony’s Chocolonely: 4,98
Het was niet eens dichtbij, jullie allemaal. Tony’s was de winnaar, geliefd bij iedereen. Terwijl het niet als het meest werd beschouwd iets – niet de meest romige, zoetste, enz. – Ik denk eigenlijk dat dat in zijn voordeel werkte. De balans was precies goed. Een ander groot pluspunt was de grootte en vorm: Tony’s is een beslist dikke reep chocolade, en hij valt uiteen in een stel ongelijke stukken, wat vreemd genoeg bevredigend is. De merkherkenning speelde hier zeker een rol (“Ik had het geluk!” zei een tester, terwijl hij het kleine muntvormige stukje in het midden nam), maar ik vermoed dat dit hoe dan ook de winnaar zou zijn geweest. Tony’s is zowel goede chocolade als leuke chocolade. En echt, wat kun je nog meer vragen?
Hartelijk dank aan onze geweldige juryleden, Anton, Nick, Juliet, Ella en Sienna! Zijn er nog meer liefhebbers van melkchocolade? Heb jij een favoriet?
PS Nog meer smaaktesteninbegrepen het beste vanille-ijs En onze favoriete pastasaus.
