Verhaal: Leah Caldwell, een ochtend-tv-producent die op het punt staat een grote promotie te maken, moet samenwerken met haar ex, Jarrett Roy, terwijl ze allebei strijden om dezelfde baan. Terwijl we samenwerken aan een relatiesegment, komen oude gevoelens langzaam weer naar boven.Recensie: Een romantische komedie die is opgebouwd rond tweede kansen en zelfverbetering belooft meestal troost, geen verrassingen. ‘Relationship Goals’ bevat vertrouwde ingrediënten en een duidelijk idee van wat voor soort verhaal het vanaf het begin wil vertellen. De film positioneert zichzelf als een lichte, moderne kijk op liefde, ambitie en emotionele groei. Op papier klinkt een gedreven tv-producent die haar verleden onder ogen ziet terwijl ze vecht voor haar toekomst als een opwindend uitgangspunt voor conflict en warmte, maar in de uitvoering heeft de film vaak moeite om zijn bedoelingen in evenwicht te brengen met boeiende verhalen. Er zijn momenten die oprecht en kijkbaar aanvoelen, maar ze gaan ook gepaard met keuzes die de emotionele impact van de film afzwakken en je een beetje gefrustreerd achterlaten.De plot draait om Leah Caldwell (Kelly Rowland), een ambitieuze ochtend-tv-producent die er helemaal klaar voor is om de eerste vrouw te worden die na jaren hard werken de topshow van haar netwerk leidt. Haar plan stuit op een wegversperring wanneer het netwerk haar vertelt dat ze moet concurreren met Jarrett Roy (Clifford “Method Man” Smith), een ex-vriend die opnieuw in haar leven komt en beweert dat hij veranderd is nadat hij een populaire relatiegids heeft omarmd. De omstandigheden dwingen hen om samen te werken aan een Valentijnsdagsegment dat rond datzelfde boek is opgebouwd, waardoor ze dichter bij elkaar komen en onopgeloste gevoelens weer naar boven komen. Om hen heen staan vrienden en collega’s die te maken hebben met hun eigen romantische teleurstellingen, hoewel deze subplots meestal in de periferie blijven. Het verhaal volgt een voorspelbaar pad, maar het heeft enige aantrekkingskracht om Leah te zien worstelen met kwetsbaarheid en de mogelijkheid dat haar zorgvuldig geplande leven misschien niet genoeg is.Aangekondigd als een romantische komedie, is de film inconsistent qua toon en ritme. Sommige sequenties tussen Leah en Jarrett voelen natuurlijk en ontspannen aan, wat een geschiedenis suggereert die verder gaat dan wat het script beschrijft. Er zijn scènes waarin humor stilletjes binnensluipt en werkt omdat het ongeforceerd aanvoelt en in karakter geworteld is. Maar deze momenten worden vaak onderbroken door rekoefeningen die eerder instructief dan dramatisch aanvoelen. De film leunt zwaar op de filosofie van het bronmateriaal, en deze focus gaat vaak ten koste van het momentum. In plaats van ideeën over relaties organisch te laten ontstaan door karaktergedrag, pauzeert de film om zichzelf uit te leggen.Kelly Rowland geeft de film zijn sterkste anker. Ze speelt Leah op een rustige, heldere manier, waardoor haar ambitie oprecht aanvoelt in plaats van geforceerd of kil. Zelfs als het schrijven het emotionele bereik beperkt, zorgt Rowland voor een stabiele aanwezigheid die het personage gegrond en geloofwaardig houdt. Cliff Smith brengt gemak en charme in het karakter van Jarrett, en zijn optreden werkt het beste wanneer de film hem in staat stelt eenvoudigweg in scènes te bestaan in plaats van zijn transformatie door middel van dialoog te bewijzen. Hij is geloofwaardig als iemand die het beter probeert te doen, ook al laat het script die groei niet altijd overtuigend op het scherm zien. De ondersteunende cast, waaronder Robin Thede en Annie González als Leah’s beste vriendin, voegt energie toe aan de film, en in een paar scènes stelen ze uiteindelijk de schijnwerpers.‘Relationship Goals’ is een middelmatige film met af en toe lichtpuntjes en enkele eerlijke momenten. Het is niet ronduit slecht, maar het voelt ook zelden volledig levend. Kijkers die op zoek zijn naar iets milds en niet veeleisends, zullen het misschien een tijdverdrijf vinden dat je hersenen niet belast. Degenen die hopen op scherp schrijven, emotioneel gewicht of gedenkwaardige humor zullen waarschijnlijk teleurgesteld wegkomen. De film wil iets betekenisvols zeggen over liefde en verandering, maar neemt vaak genoegen met het verwoorden van die ideeën in plaats van ze te dramatiseren. Tegen de tijd dat het eindigt, voelt de ervaring op dat moment aangenaam genoeg, maar toch gemakkelijk te vergeten als het eenmaal voorbij is. Het is kijkbaar en af en toe warm, maar ontsierd door ongelijkmatig schrijven.
