Verhaal: Verteld door spiritueel ecoloog en milieu-opvoeder Pooja R Bhalede documentaire neemt de kijker mee van Pune naar de Himalaya met haar Siberische husky, Oslo. Het is niet alleen een reis door met sneeuw bedekte bergen, maar ook een reis van de band tussen mens en dier, veerkracht, genezing en overgave.Beoordeling: “Dieren zijn meer dan mensen”, verkondigt Pooja R Bhale in deze zeer persoonlijke, gepassioneerde en hartverscheurende documentaire, gepresenteerd door acteur-producent en dierenliefhebber John Abraham. Het beslaat bijna een decennium en beschrijft haar jaarlijkse reizen naar de Himalaya met Oslo, een Siberische husky die, zoals Bhale ons herinnert, tot koudere streken behoort. Maar dit is niet alleen een reisdocumentaire. Het gaat evenzeer over Bhale’s eigen emotionele en spirituele reis, als over het idee dat de natuur bewust is. Gebed, overgave en stille communicatie lopen door het verhaal van de film. Dat geldt ook voor de overtuiging dat je geen dier kiest; het dier kiest zijn mens, net zoals Oslo Bhale koos toen ze aanvankelijk terughoudend was om hem naar huis te brengen. Als puppy was Oslo al zes keer opgegeven voordat ze haar vond.Wat Bhale deelt met dieren is niet alleen liefde, maar een spirituele band. Hoewel velen geloven dat het hebben van een huisdier je bindt, geeft Bhale toe dat het haar daadwerkelijk heeft bevrijd. De documentaire verbreedt deze relatie door kijkers ook kennis te laten maken met de vele dieren die op de boerderij van Bhale hebben geleefd en gepasseerd. Door gesprekken met vrienden en mede-dierenliefhebbers krijg je ook een glimp van de diepgaande impact die Oslo heeft gehad op de mensen die het duo sinds 2014 tijdens hun reizen heeft ontmoet.Directeur Isha Pungaliyacameraman Shamin Kulkarni en redacteur Satyajeet Kelkar vormen 350 uur aan beeldmateriaal, opgenomen gedurende 45 dagen, om tot een ongeveer anderhalf uur durende saga van diepgaande liefde. De muziek van Hriday Gattani ademt zowel opwinding als melancholie. Er zijn verbluffende beelden van Oslo en Bhale die tegen majestueuze watervallen huilen, door de sneeuw rennen en groene bergen beklimmen. Tot de mooiste momenten van de film behoren de interacties van Oslo met andere dieren, waaronder katten, geiten, koeien en paarden, die de tederheid en het gevoel van verwondering nog eens onderstrepen.De documentaire bereikt het meest hartverscheurende stuk wanneer Bhale en Oslo proberen terug te keren naar Pune om bij haar andere huisdier, Mahua, te zijn, die ze hadden achtergelaten toen ze onwel was. Terwijl Bhale en Oslo vechten voor hun leven, gestrand in een sneeuwstorm bij min 15 graden bij de Baralacha Pass, vecht ook Mahua voor het hare. Het wordt een van de meest ontroerende passages van de film, waarin de transcendentale verbinding wordt vastgelegd tussen een dier en zijn mens, en zelfs met een ander dier op duizenden kilometers afstand.In de kern gaat de documentaire ook over bewustwording. Het benadrukt de schade die wordt veroorzaakt door het houden van Siberische husky’s in warme klimaten, pleit voor adoptie boven het kopen van huisdieren, en wijst op de gevaren van overmatig toezicht door toeristen, zoals blijkt uit het geval van een huskypuppy die het duo tegenkomt in de bergen. Terwijl de aftiteling rolt en de film alle dieren introduceert die op de boerderij van Bhale hebben geleefd en gepasseerd, laat de documentaire de kijker achter met een diep medeleven voor dieren en een hernieuwd begrip van de magie die ze in mensenlevens kunnen brengen.
