Toen Ph.D. Studente LaShae Rolle voelde pijn in haar borst, ze dacht er eerst niet veel over na.
Een beetje pijn was logisch: ze werkte hard in de sportschool en bereidde zich voor op het bankdrukken van bijna 300 pond voor een powerlifting-wedstrijd.
De pijn kwam en ging, maar toen merkte Rolle een knobbel in haar borst, een leerboek waarschuwingssignaal voor borstkanker. Het was een waarschuwingssignaal waarmee ze al vanaf haar eigen studie vertrouwd was preventie van kanker en behandeling.
Op 26-jarige leeftijd had Rolle nooit verwacht dat ze dit zelf zou meemaken. Ze had geen familiegeschiedenis van de ziekte en geen genetische risicofactoren.
Toch nam ze haar symptomen serieus. Voor haar gemoedsrust heeft ze een controle en een mammografie gepland. Toen de resultaten terugkwamen, waren zij en de medische technici geschokt toen ze ontdekten dat het kanker was.
“Dit stond niet op mijn radar. Ik deed het alleen om het vakje aan te vinken, dus ik heb er geen spijt van dat ik verder ben gegaan”, vertelde Rolle aan Business Insider.
Nu 28, zegt Rolle dat ze werkt aan het vergroten van het bewustzijn over kankeronderzoeken voor jonge patiënten die zich misschien niet eens realiseren dat ze ziek zijn.
“De enige reden dat ik de tekenen al vroeg kon herkennen, is vanwege mijn achtergrond in een laboratorium waar ik leerde over de bestrijding en preventie van kanker,” zei ze. “Ik ben heel dankbaar; niet iedereen weet het.”
Unieke uitdagingen voor jonge kankerpatiënten
Zelfs tien jaar geleden werden bepaalde vormen van kanker zelden bij jongere patiënten gediagnosticeerd. De gemiddelde leeftijd voor borstkanker is 62, en voor mensen zonder een genetisch risico of familiegeschiedenis van de ziekte beginnen preventieve screenings pas op de leeftijd van 40 jaar.
Steeds vaker wordt bij patiënten tussen de twintig en dertig de diagnose borstkanker gesteld colorectale kanker. Het is een groot probleem voor de gezondheidszorgsector, die vooral gewend is aan de behandeling van zeer jonge of oudere patiënten, om het groeiende aantal kankerpatiënten met een vroege aanvang.
Rolle zei dat ze dit uit de eerste hand had gezien in het kankercentrum waar ze werd behandeld. In de wachtkamer was ze decennialang de jongste patiënt. Toen haar moeder Rolle vergezelde naar afspraken, ging de medische staf ervan uit dat haar moeder de patiënt was.
Het was een intens isolerende ervaring, zei Rolle, die nog verergerd werd door het feit dat ze enkele belangrijke examens voor haar doctoraat moest uitstellen. Nadat ze moeite had gehad om leeftijdsgenoten te vinden met wie ze zich kon identificeren, zei Rolle dat een app genaamd Cancer Buddy haar hielp contact te maken met patiënten van een vergelijkbare leeftijd en diagnose.
Die gemeenschap van jonge patiënten was de sleutel tot het omgaan met de verschillende uitdagingen van de behandeling van in de twintig, zei Rolle: de financiële lastde drang naar behoud van de vruchtbaarheid en de verbrijzelde illusie van jeugdige onoverwinnelijkheid.
“Het is heel moeilijk, vooral als je jong bent, omdat we denken dat ons niets kan gebeuren”, zei Rolle. “Je moet gewoon grip krijgen op wat op dit moment jouw realiteit is en manieren vinden om het te accepteren.”
Trainen om kanker te bestrijden
Na de eerste schok van de diagnose zag Rolle een unieke kans om alles wat ze had bestudeerd in de praktijk te brengen.
Ze had oncologie gevolgd om te begrijpen hoe dat moest ziekte voorkomen door te sporten en dieet. Een van de eerste vragen die ze haar Ph.D. mentor ging over de vraag of kankerpatiënten zouden moeten trainen.
Ze was al aan het tillen sinds de universiteit, waar ze tijdens de basketbaltraining naar de sportschool ging, maar besloot dat ze liever zwaar tilde dan op en neer over het veld te rennen.
Rolle ging door met powerliften tijdens de behandeling van kanker en schreef een casestudy over haar trainingsregime. Met dank aan LaShae Rolle
Dus toen zij patiënt werd, was Rolle niet van plan het gewichtheffen op te geven, zelfs niet tijdens de behandeling. Richtlijnen suggereren dat lichte oefeningen kankerpatiënten kunnen helpen, maar zeggen niet veel over intensieve trainingen.
Toen er niet veel informatie was over wat ze moest doen, deed Rolle er zelf onderzoek naar en schreef het. Ze publiceerde haar ervaringen in 2025 casestudyde eerste in zijn soort die elite powerlifting tijdens chemotherapie analyseert.
Rolle gebruikte alles wat ze wist over de voordelen van krachttraininggecombineerd met conditioneringsoefeningen zoals fietsen, om oefening onderdeel te maken van haar herstelplan.
Tijdens de behandeling, inclusief operaties, behield ze ongeveer 90% van haar kracht en zei dat het feit dat ze een atleet was haar hielp de uitdaging het hoofd te bieden. Het bracht de artsen met wie ze sprak er zelfs toe om patiënten meer lichaamsbeweging aan te bevelen.
“Het veranderde de manier waarop ik dingen deed volledig”, zei Rolle. “Ik denk niet dat ik het vertrouwen zou hebben gehad om dit te doen, noch de expertise op dit gebied om zelfs maar zoiets te proberen. Het is gek als ik er op terugkijk.”
Rolle won powerlifting-prijzen en zei dat ze 90% van haar kracht behield tijdens chemotherapie en operaties. Met dank aan LaShae Rolle
Rolle voltooide haar kankerbehandeling in oktober 2024 en is in remissie. Haar recente scans blijven helder terugkomen. Ze gebruikt nog steeds medicijnen en hormoontherapie, en zal dat de komende acht jaar blijven doen om kankervrij te blijven.
In de tussentijd is Rolle weer op het goede spoor om af te studeren met haar Ph.D. dit voorjaar. Ze is nog steeds zwaar aan het tillen, denkt erover om terug te keren naar powerlifting-wedstrijden en in het reine te komen met haar nieuwe identiteit als overlevende van kanker.
“Voor mij lijkt het gewoon op proberen niet te stressen, dingen gedaan krijgen, pleiten, onderzoek doen, mijn leven zo goed mogelijk leiden”, zei Rolle.
