Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
1978 Laserstraal is een van die films waarvoor je Wikipedia moet raadplegen om volledig te begrijpen wat er aan de hand is. Dit weten is belangrijk, want als u dat niet doet, kunt u uw eigen intelligentie in twijfel gaan trekken terwijl u probeert het verhaal dat het probeert te vertellen, te begrijpen. Wees lief voor jezelf, beste lezer, want je brein is niet kapot. Deze film is. Maar laat die beoordeling je er niet van weerhouden dit te streamen bestraffer op Tubi omdat het een perfecte B-film is met stop-motion aliens, incompetente politieagenten en, zoals de titel al doet vermoeden, veel laserstralen.
Voor elke houten regel dialoog is er een behoorlijk mooie explosie. Voor elke menselijke interactie die speelt zoals schrijvers Frank Ray Perilli en Franne Schacht dat deden buitenaardse wezens die net heeft geleerd hoe mensen zich gedragen en heeft besloten er een film over te maken, er is een aantal geweldige stop-motionanimaties. Het is misschien wat ingewikkeld, maar ik ben ervan overtuigd dat de hoofdpersoon, Billy Duncan (Kim Milford), een grote fan was van Het Texas Chainsaw-bloedbadvanwege zijn maniertjes wanneer hij in de volledige rampage-modus gaat schreeuw Leren gezicht.
Billy’s Revenge Arc, of hoe je het ook wilt noemen
Wanneer Laserstraal stelt ons voor aan Billy, we zijn getuige van een moederskindje dat er niet van houdt om alleen gelaten te worden. Hij is in de twintig, maar heeft nog steeds een driftbui over het leven zonder huur en zonder toezicht in een heel mooi huis. Hij heeft een vriendin genaamd Kathy (Cheryl Smith), die ook in de twintig is en samenwoont met haar grootvader, kolonel Farely (Keenan Wynn). Dit maakt de zaken voor Billy ingewikkeld omdat de kolonel hem niet mag, wat betekent dat ze stiekem moeten rondhangen.
Op een dag, terwijl hij door de woestijn dwaalt, vindt Billy een laserkanon en een vreemd amulet. Verveeld en nieuwsgierig bevestigt hij het kanon aan zijn arm en leert dat het een explosieve laser afvuurt, maar alleen als hij het bijbehorende amulet draagt dat hij vlakbij op de grond vindt liggen. Zodra hij de reikwijdte van zijn macht beseft, begeeft hij zich op het oorlogspad en zweert hij iedereen te elimineren die hem ooit onrecht heeft aangedaan.
Als je je afvraagt wat voor soort mensen Billy onrecht hebben aangedaan Laserstraalkrijg hier een lading van. Hij is boos op hulpsheriffs Pete Ungar (Dennis Burkley) en Jesse Jeep (Barry Cutler) omdat ze hem een bekeuring voor te hard rijden hebben gegeven. Hij reed te hard. Hij is ook boos op een paar lokale jongens genaamd Chuck (Mike Bobenko) en Froggy (Eddie Deezen) omdat ze hem uitdagen voor een race waaraan hij niet kon deelnemen omdat zijn ruige wagen niet op tijd wilde starten om te concurreren.
Ondertussen observeert een groep buitenaardse wezens Billy’s acties van een afstand, terwijl ze spreken in een niet te ontcijferen taal zonder ondertitels. De subtekst suggereert dat ze hun laser terug willen, dus laten we daar maar mee doorgaan.
Om dit te laten werken, heb je een sympathieke hoofdrolspeler nodig
Billy is een totale chode-in Laserblast, waardoor zijn hele wraak moeilijk te verkopen is. Meestal dwaalt hij rond, mopperend, en als iemand zijn ballen breekt, zweert hij dat hij ze zal doden. Hij is het soort persoon dat van elke waargenomen minachting een persoonlijke wraakactie maakt. Het is vermoeiend en niet bepaald bevredigend als hij achter de mensen aan gaat die hem zogenaamd onrecht hebben aangedaan, omdat het gewoon alledaagse dingen zijn die hem afschrikken.
Zijn fysieke evolutie is echter het meest verbijsterende aspect Laserstraal. Het amulet dat hij draagt terwijl hij het kanon afvuurt, veroorzaakt een mysterieuze groei op zijn borst, waardoor Dr. Mellon (Roddy McDowall) verder wil onderzoeken met de hulp van een regeringsman genaamd Tony Craig (Gianni Russo). Al in de volledige laserblast-modus wordt gesuggereerd dat Billy steeds meer gaat lijken op de aliens van wie hij het apparaat heeft gestolen, naarmate hij het vaker gebruikt, wat resulteert in een groene huid en niet veel anders.
Hij kronkelt en draait met zijn laserblaster alsof Leatherface een jonkvrouw in nood achtervolgt, maar hij mist de lichamelijkheid om te voorkomen dat deze sequenties onbedoeld hilarisch worden. Als ik op dit gebied als een expert klink, komt dat omdat ik de uitgebreide uitsplitsingen op zowel IMDb als Wikipedia heb gelezen. Maar als ik eerlijk ben, geven die beschrijvingen de film veel te veel krediet. In de film zelf gebeuren er een heleboel dingen die vaag met elkaar verbonden lijken te zijn, en dan zijn er nog een paar heel weinig vreemdeling kerels (David W. Allen’s stop-motion Alleen al de inspanningen maken dit de moeite waard om te bekijken) die af en toe babbelen, maar we weten nooit echt of ze goed of slecht zijn.
Op het moment van schrijven is Laserstraal wordt gratis gestreamd op Tubi. Het is het beste om hier niet te veel over na te denken en het gewoon met je te laten gebeuren. Het is grappig, maar ik zou het nauwelijks een film kunnen noemen. Maar voor wat het is, is het zeker vermakelijk. Ik heb er enorm van genoten, maar zal hem waarschijnlijk nooit meer zien.
