Een mysterieuze telefoon, gevonden in de woestijn, onthult langzaam zijn geheimen

Iedereen die van mysteries houdt, hoopt heimelijk dat het leven op een dag hen een intrigerende puzzel in de schoot werpt die ze moeten oplossen. Misschien geen misdaad van het type Agatha Christie, maar iets dat hen op een echte achtervolging zal sturen om de punten met elkaar te verbinden en tot een bevredigende conclusie te komen.

Dat is precies wat er gebeurde met Katie Elkin, een gepensioneerde lerares met een voorliefde voor mysteries. “Ik ben 84 en heb een vol, geweldig leven geleid”, vertelt ze me tijdens een videogesprek vanuit haar huis in Prescott, Arizona.

Tot nu toe waren de mysteries van Elkin grotendeels gebaseerd op genealogie. Ze vertelt een buitengewoon verhaal over vriendschap sluiten met een vrouw uit Californië en ontdekken dat hun grootvaders samen in het leger hadden getraind en vervolgens op dezelfde dag naar Frankrijk waren verscheept in de Eerste Wereldoorlog. ‘Dat is mijn hele leven’, zegt ze. “Het zijn toevalligheden.”

Op deze vrijdag in februari hebben we het over een ander toeval in Elkins leven: het vinden van een telefoon die al tien jaar verloren is in de woestijn, en de poging van Elkin om hem te herenigen met de eigenaar.

Ons telefoons Het zijn enorm persoonlijke spullen, die zowel dienen als geheugenbanken waarin onze meest waardevolle gegevens worden opgeslagen, maar ook als portalen die ons verbinden met elke belangrijke persoon in ons leven. Als we ze tegenwoordig verliezen, volgtechnologie betekent dat er alle kans is dat we snel met hen herenigd kunnen worden, maar dat is niet altijd het geval geweest.

Die verdwijningen kunnen voor iedereen stressvolle momenten zijn. Vraag Apple maar naar de nog niet uitgebrachte iPhones waarin het verloren is gegaan 2010 En 2011die toevallig rond dezelfde tijd plaatsvonden als de introductie van de Zoek mijn iPhone-functie. Maar zelfs vandaag de dag betekent het terugvinden van een verloren telefoon dat je tot op zekere hoogte moet vertrouwen op de goede wil en eerlijkheid van de persoon die hem heeft gevonden. Veel mensen zullen in dit scenario ervoor kiezen om het juiste te doen, en sommigen – zoals Elkin – zullen hun uiterste best doen om een ​​vreemdeling te helpen.

Op een zonnige dag vlak voor Thanksgiving reden Elkin en haar man ongeveer 10 minuten ten westen van de stad om wat tijd buiten door te brengen. Prescott wordt omringd door nationale parken en ponderosa-dennenbossen, maar op deze dag ging Elkin naar de woestijn – niet voor een wandeling, zegt ze, maar voor een ‘wandeling’.

In plaats van het goed gemarkeerde pad te nemen dat populair is bij wandelaars en ATV’s, splitste Elkin zich af op een minder bekend pad ‘uitgewist door het gras en het onkruid’.

Het was de vader van Elkin die haar leerde dat als ze iets wilde ontdekken, ze ernaar moest zoeken; wijze adviezen die haar door de jaren heen goed van pas kwamen. “Hij was altijd op zoek naar verandering”, zegt ze. “En dat kan ik ook. Ik vind altijd dieren. Als we aan het rijden zijn, zie ik ze in het bos… Ik ben altijd op zoek naar iets.”

Zoeken naar een vaag iets kan de vreemdste dingen opleveren, en op die specifieke dag vond Elkin een stoffige, gehavende Samsung Gusto 2 uit 2012 die op zijn kant lag, met open schelp in het struikgewas.

Elkin pakte de telefoon en dacht dat ze hem aan een buurjongen zou geven die graag elektronica uit elkaar haalde. Maar toen ze hem thuis kreeg, werd ze getroffen door een ander idee: wat als ze de telefoon aan kon zetten?

Zoals velen van ons met een la vol mysterieuze kabels, heeft Elkin alle snoeren en draden bewaard die bij de elektronica zijn geleverd die ze in de loop der jaren heeft gekocht. Ze doorzocht haar voorraad en vond een oplader die bij de Gusto paste (ze heeft nog steeds geen idee waarvoor hij voorheen werd gebruikt).

Wanneer CNET heeft de Gusto 2 beoordeeld — een eenvoudige klaptelefoon die in hetzelfde jaar uitkwam als de iPhone 5 en de Samsung Galaxy S3 — zeiden we: “de constructie lijkt sterk genoeg om meerdere vallen en eindeloos openen en sluiten te weerstaan.” Onze instincten over de potentiële veerkracht ervan bleken correct te zijn.

“Ik kon het niet geloven toen het aankwam, ” zegt Elkin. Het duurde even, maar toen de telefoon aanging, was ze opgetogen. “Ik dacht: ‘Oh mijn god, ik vraag me af van wie deze telefoon is?’ En toen begon het mysterie.”

De zoektocht naar antwoorden

Elkin ging naar de sms-berichten en begon het leven van de Gusto-eigenaar, aanwijzing voor aanwijzing, in kaart te brengen. De eigenaresse werkte in een café, ze leek familiebanden te hebben in Chicago, ze was huurder en een fervent wandelaar. Haar naam was Maddie.

Het andere dat Elkin opviel, was dat het laatste bericht op zaterdag 16 mei was gemarkeerd. Het was het enige bewijs dat ze had om aan te geven wanneer de telefoon precies verloren zou kunnen zijn gegaan. Ze ging op internet en zocht op in welke jaren 16 mei op een zaterdag viel. Er kwamen twee mogelijke antwoorden naar voren: 2020 en 2015.

Het internetonderzoek van Elkin stopte daar niet. Ze pakte een van de vaak sms-nummers in de telefoon en zocht het in omgekeerde volgorde op. “En bingo! Ik heb de naam van een vrouw gevonden met dat telefoonnummer”, zegt ze. Maar toen ze het nummer belde, werd de verbinding verbroken.

‘Ik zei tegen mezelf: wie zou weten waar ze is?’ zegt Elkin. ‘Haar vader zou het weten.’ Ze vond een nummer onder ‘daddio’, voerde opnieuw een omgekeerde zoekopdracht uit en vond de naam van een man die in Chicago woonde. “Ik was zo opgewonden omdat ik dichtbij kwam”, zegt ze.

Op 30 december, de verjaardag van Elkin, belde ze het nummer, maar niemand nam op. Ze moest een bericht achterlaten. “Ik was erg teleurgesteld, omdat ik met iemand wilde praten”, zegt ze.

Tien minuten later ging haar telefoon, maar toen ze opnam, was er geen man aan de andere kant van de lijn. “Het was Maddie, de eigenaar van de telefoon”, zegt ze. ‘Ze was naar Chicago gekomen om haar vader te bezoeken tijdens de feestdagen.’

Elkin en Maddie praatten ongeveer tien minuten. “Ze was verbaasd”, zegt Elkin. “We waren allebei verbaasd.” Maddie wilde haar telefoon niet terug, maar het bleek dat ze hem in 2015 was kwijtgeraakt nadat ze op de exacte plek had gewandeld waar Elkin hem had gevonden.

De kleine telefoon die dat kan

Tien jaar lang lag de kleine Gusto in de woestijn. In tegenstelling tot sommige delen van Arizona heeft Prescott vier seizoenen, met alle negatieve temperaturen, verzengende hitte, sneeuwval en zomerstormen die daarmee gepaard gaan. De Gusto doorstond elke storm, en hoe gehavend en gekneusd hij ook was, hij kwam toch weer tot leven.

We hebben tegenwoordig weinig verwachting dat onze telefoons lang meegaan, en we halen zelden de levensduur uit onze apparaten die ze ons kunnen bieden. In plaats van te proberen ze te laten repareren, hebben we de neiging om, als ze ons in één opzicht in de steek laten, op zoek te gaan naar vervangingen. De meeste Amerikanen houden hun telefoon gemiddeld 2,5 jaar vast, aldus een onderzoek Enquête op Reviews.org.

Het blijkt echter dat sommige telefoons zijn gebouwd om lang mee te gaan, en de Gusto was daar een van. Nadat Elkin met Maddie had gesproken, nam ze contact op met Samsung om hen haar verhaal te vertellen. “Ik zei tegen mezelf: ‘Heeft Samsung een compliment nodig omdat het een product heeft dat zo lang meegaat?'”

Elk technologiebedrijf zou dat doen. Mijn eigen eerste telefoon, een Sagem MW 3020 uit 2002, gaf de geest door simpelweg te worden blootgesteld aan het concept van water terwijl hij op een regenachtige dag in een rugzak zat. Ondanks de inspanningen van telefoonfabrikanten om de veerkracht van het scherm te vergroten, lopen veel mensen nog steeds rond met gebarsten schermen.

Zolang we mobiele telefoons hebben gehad, zijn het kwetsbare onderdelen geweest. Maar welke geheime saus Samsung ook in de Gusto 2 uit 2012 stopte, laat zien dat hij robuuster was dan de meeste andere – ook al lag hij open met het hoofdscherm zichtbaar toen Elkin hem vond.

Toen we de Gusto 2 beoordeelden, gaven we hem een score van 7 op 10met punten die zijn uitgeschakeld vanwege de ondermaatse schermresolutie en een kleiner dan gebruikelijke hoofdtelefoonaansluiting. Het is te laat voor ons om terug te gaan en die score te herzien in het licht van wat we weten over hoe robuust de telefoon 14 jaar later is, maar het is heel goed mogelijk dat de ‘problemen’ die we benadrukten daadwerkelijk een rol hebben gespeeld in het voortbestaan ​​​​van de Gusto op de lange termijn.

Elkin weet nog steeds niet wat ze met Maddie’s Gusto gaat doen, hoewel een vriendin heeft voorgesteld dat Samsung hem in goud zou bekleden en op een paal op het hoofdkantoor zou zetten. Samsung is duidelijk trots op de duurzaamheid van de telefoon, nadat ze mij in contact heeft gebracht met Elkin, maar weet ook niet hoe ze het leven van de Gusto 2 moet vieren. Ondanks Elkins liefde voor mysteries en mijn suggestie dat de FBI haar rekruteert, is ze niet van plan een detectivebureau op te richten om andere mensen te herenigen met hun verloren bezittingen. “Het is maar een hobby”, lacht ze.

Dat is jammer. Als iemand die in de loop der jaren meer dan één telefoon is kwijtgeraakt, zou ik heel graag herenigd willen worden met mijn ontbrekende technologie, en ik weet zeker dat er een markt is voor Elkins vaardigheden. Niet elke telefoon is zo veerkrachtig als de Gusto. De meeste apparaten die zo’n zware klap te verduren hebben gehad, zouden waarschijnlijk weigeren om zelfs maar aan te zetten.

Misschien bestaat er voor alle telefoonfabrikanten een uitdaging op het gebied van de levensduur. Ik kan niet beloven dat CNET dit scenario zou kunnen repliceren in ons testproces voor recensies, maar in een tijdperk van wegwerptechnologie zou het mooi zijn om extra punten te geven voor echt zuurverdiende duurzaamheid.