EMILY KWONG, GASTHEER:
Voordat ze NPR-correspondent in Londen was, werkte Lauren Frayer in Mumbai, waar ze India bestreek.
LAUREN FRAYER, BYLINE: En in India was ik me er altijd van bewust dat ik een blanke westerling was in een land met een Anglo-koloniaal verleden. Dus toen ik me ging voorbereiden op een opdracht om Groot-Brittannië te verslaan, had ik een blik op Groot-Brittannië geabsorbeerd door Indiase ogen, door de ogen van de gekoloniseerde.
KWONG: O, interessant. Rechts.
FRAYER: En ja. Ik denk dat ik, toen ik in Londen aankwam, het gevoel had dat ik in sommige opzichten het donkere hart binnenging, de wortel van het imperium.
KWONG: En 2023 was een interessant jaar in Groot-Brittannië. De Britse premier van die tijd, Rishi Sunak, is van Indiase afkomst, en de Schotse leider, Humza Yousaf, van Pakistaanse afkomst.
FRAYER: Toen het Britse Rijk in 1947 het koloniale India opgaf, werd het verdeeld…
KWONG: Ja.
FRAYER: …Koloniaal India naar India en Pakistan.
KWONG: Juist.
FRAYER: Dus toen ik hier aankwam, was er een drang naar Schotse onafhankelijkheid, en mensen maakten grapjes: als Schotland zou vertrekken, zouden het Britten van Indiase en Pakistaanse afkomst zijn die Groot-Brittannië zouden verdelen.
KWONG: En dat is wat Lauren dacht dat haar nieuwe opdracht zou zijn, namelijk het aanpakken van de erfenis van het Britse Rijk. En voor de Reporter’s Notebook van deze week wilde ik zien hoe die verwachting stand hield. Een van de eerste verhalen die Lauren in Londen vertelde, was de kroning van koning Charles III en zijn vrouw Camilla.
FRAYER: Dus ik arriveerde een week voor de kroning in Groot-Brittannië, en dit was het eerste verhaal dat ik vertelde.
KWONG: Geen druk.
FRAYER: En ik gaf mezelf een – ja – spoedcursus koninklijke pracht en praal. Ik moest bijvoorbeeld leren over de bol en de scepter, de gouden bal uit de 17e eeuw en een staaf die de koning vasthoudt. Het lijkt een beetje op een toverstaf. En om mijn oude en nieuwe beat te overbruggen, heb ik wat reportages uit India meegenomen over de Koh-i-Noor-diamant. Deze diamant is door de eeuwen heen door Mughal-, Perzische, Afghaanse en Punjabi Sikh-rijken gegaan voordat hij werd geschonken – lees geplunderd – van een Punjabi-kindprins aan koningin Victoria. En toen ik hier aankwam, ging ik het bekijken in de kroonjuwelen in de Tower of London.
(GELUIDBITE VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
Onbekende persoon: Dat was onlangs…
FRAYER: Dus ik zit op een lopende band, een mensenverhuizer waar je op moet staan terwijl je langs de kroonjuwelen zoeft – parels, diamanten, kruisen, robijnen, smaragden. En ik denk dat dat de Koh-i-Noor is. Ja. En het is gewoon sprankelend. Het is verbazingwekkend. Het is zo groot als een walnoot.
En ik sloot me aan bij Zuid-Aziatische toeristen die langs deze diamant schuifelden en fluisterden: dat is van ons.
KWONG: Wauw.
FRAYER: Zelfs de Taliban maken aanspraak op deze diamant. En het is gewoon een soort symbool van antikoloniale woede. En bij die kroning droeg koningin Camilla het niet.
KWONG: Juist. Ze droeg een andere kroon. Verschillende diamanten.
FRAYER: Het was gewoon te gevoelig om naar buiten te brengen. Ja.
KWONG: Het is nu bijna drie jaar geleden dat u in Londen bent beland en met dit werk bent begonnen. En jouw ritme is – het is anders dan je had verwacht, maar het lijkt erop dat het het afgelopen jaar snel is veranderd. Ik bedoel, wanneer besefte je precies hoezeer de dingen voor jou veranderden?
FRAYER: Ik had het waarschijnlijk eerder moeten beseffen, maar pas de afgelopen maanden, bedoel ik, met de herverkiezing van Trump. Groot-Brittannië bevindt zich dus geografisch, cultureel en politiek gezien ongeveer halverwege tussen de VS en Europa – politiek gezien midden in de Atlantische Oceaan. En in 2020 vond de Brexit plaats. Groot-Brittannië zette het publieke besluit voort om de Europese Unie te verlaten en legde op dat moment min of meer al zijn eieren in de andere mand: de relatie met de Verenigde Staten. Ze noemen het…
KWONG: Ja.
FRAYER: …De speciale relatie. En nu, met wat velen zien als een soort grillig beleid van de regering-Trump, wordt Groot-Brittannië een beetje in de steek gelaten.
KWONG: Dus hoe heb je je aangepast aan deze nieuwe realiteit waarin we echte spanning zien tussen de VS en deze al lang bestaande Europese partners?
FRAYER: Dus lanceerde de International Desk van NPR deze serie genaamd Changing World Order. En in een van onze podcastafleveringen daarvoor sprak ik met mijn collega Eyder Peralta in Mexico over wat deze verandering voor iedereen betekent.
(GELUIDBITE VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
EYDER PERALTA: Ik zal de cynicus zijn. Misschien zullen we erop terugkijken als een terugkeer naar wat de wereld wil zijn, wat een terugkeer is naar een tijd waarin macht het goede maakt, waarin we pure macht en gewelddadig zijn.
KWONG: Voelt dit als een stap terug naar het verleden?
FRAYER: Sommige van mijn bronnen zeggen dat dit een stap terug is naar een soort imperiale diplomatie in de stijl van de 19e eeuw – je weet wel, spierkracht, grote machtsconcurrentie. Het Britse Rijk zat daar eeuwen geleden bovenop. Het is nu een middelgroot land, en het is…
KWONG: Ja.
FRAYER: …Daarmee geconfronteerd.
KWONG: Lauren, een ander groot verhaal dat je dit jaar vertelde was het staatsbezoek van president Trump aan Groot-Brittannië. Herinner ons eraan hoe dat ging en hoe het was om verslag uit te brengen over Trump en premier Keir Starmer. Ik begrijp dat hij in ieder geval publiekelijk heel warm staat tegenover Trump. Hij zal hem omhelzen.
FRAYER: Starmer beoefent wat sommige mensen verzoening met Trump noemen. Ze praten veel aan de telefoon. Trump kwam afgelopen zomer in september twee keer naar Groot-Brittannië. Starmer en Trump gingen rond in een Trump-golfresort in Schotland. Starmer omhelst hem. Ze glimlachen. Hij probeert hem niet tegen te spreken. Hoewel hij er soms behoorlijk ongemakkelijk uitziet als hij naast Trump staat, is zijn vrouw dat nog meer tijdens dat bezoek aan Schotland.
KWONG: Hoe zien zij buiten de machtscentra, als je met mensen spreekt, dit moment en de veranderende wereldorde?
FRAYER: Mensen zijn bang. Weet je, dit is een moment van echte onzekerheid. Voormalige ambtenaren, zo ontdekte ik, kunnen vaak wat openhartiger zijn in de verslaggeving. Ik sprak onlangs met George Robertson. Hij is een voormalig secretaris-generaal van de NAVO. Hij staat hier bekend als Lord Robertson. Hij zit in het Hogerhuis. Hij is een voormalige Britse minister van Defensie. En we hadden het over dit soort terugkeer naar de grootmachtsconcurrentie uit de 19e eeuw.
(GELUIDBITE VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
GEORGE ROBERTSON: En dat was een wilde wereld, waar geschillen tussen naties gewoonlijk werden opgelost door oorlog en conflict in plaats van door overleg en onderhandeling. We moeten er dus op de een of andere manier voor zorgen dat president Xi, president Kim Jong-Un, de ayatollahs in Iran en president Donald J. Trump erkennen dat multilateralisme in het belang van ons allemaal is en dat het alternatief een terugkeer naar openlijke oorlogvoering en een Wild West van internationale betrekkingen is.
FRAYER: Let op de cijfers die hij vergelijkt…
KWONG: Ja.
FRAYER: …Trump.
KWONG: Wauw.
FRAYER: Dat is bijvoorbeeld helemaal niet iets dat je van Starmer zou krijgen.
KWONG: Ja. Rechts. En hoe scherp is het. Hoe zit het met andere gewone mensen wier standpunten het nieuws niet halen?
FRAYER: Ik bedoel, Trump wordt hier niet bewonderd. Toen hij hem tijdens zijn eerste ambtstermijn bezocht, hees de Londenaar een enorme oranje baby-Trump-luchtballon over de stad. Zelfs degenen aan de rechterkant hier zijn niet veel Trump-fans. We zien hier een toenemende steun voor de extreemrechtse anti-immigrantenpartij. Het heet Reform UK. Maar zelfs de leider ervan, Nigel Farage, wordt gezien als besmet door zijn vriendschap met Trump. Hij wordt misschien gekozen, maar dat zal niet zijn vanwege zijn vriendschap met Trump. Het zou ondanks dat zijn.
Maar weet je, dit jaar is het 250 jaar geleden dat de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring werd uitgesproken. En ik ga dit jaar rapporteren over hoe Britten dat soort legendarische echtscheidingen zien, toch? Ik bedoel, sommigen zien het als de eerste barst in het pantser van het Britse rijk.
KWONG: Het komt allemaal terug op het imperium.
FRAYER: Misschien ga ik daar toch verslag van doen.
KWONG: Ik kan niet wachten om dat te horen. Welke onbeantwoorde vragen zijn nog steeds de drijvende kracht achter uw rapportage?
FRAYER: Ik bedoel: zal er een scheiding plaatsvinden in de speciale relatie tussen de VS en Groot-Brittannië? Zullen de leiders hier een beetje wachten tot, je weet wel, het einde van de ambtstermijn van Trump en dan hopen dat, net als de wereldrechten zelf, de verhoudingen weer zullen terugkeren naar wat ze waren? Is de schade al geschied? Zal Europa zichzelf kunnen verdedigen?
Weet je, Groot-Brittannië herwaardeert zijn rol in de wereld. Een deel daarvan is wederom imperium. Het komt in het reine met de ongelijkheden uit het verleden. Zullen de royals zich verontschuldigen voor het eeuwenlang profiteren van de slavenhandel? Zullen de royals zich verontschuldigen voor Epstein? Zal Groot-Brittannië verenigd blijven? We dachten dat de Schotse onafhankelijkheid zou worden weggestemd, maar het lijkt er steeds meer op dat de Ierse hereniging een – niet of, maar een wanneer zal zijn.
En ik heb vaak gedacht dat Groot-Brittannië een beetje een routekaart of een voorbeeld voor Amerika is. Groot-Brittannië was bijvoorbeeld het rijkste, machtigste, je weet wel, grootste leger ter wereld toen het een imperium had. Nu is het slechts een middelgroot land. En toch is het land ingekrompen en is het erin geslaagd zijn democratie te behouden. En ik denk dat dit lessen biedt voor andere grote reuzen die hun rol in de wereld misschien zien afnemen.
KWONG: Lauren Frayer, internationaal correspondent voor NPR, hartelijk dank voor uw komst op Reporter’s Notebook.
FRAYER: Bedankt dat je mij hebt, Emily.
(GELUIDSBITE VAN MUZIEK)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcripttekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende record van de programmering van NPR is de audio-opname.
