Ik ben er vele jaren getuige van geweest dat Iraakse en Iraans-Koerdische strijders samenwerkten met Amerikaanse troepen in Irak en Syrië.
De Koerden waren behulpzaam bij het stoppen Islamitische Staat (IS)-strijders verspreiden zich niet naar een groot deel van Noordoost-Syrië Irak.
Kunnen zij opnieuw worden opgeroepen om het Westen te helpen? Het is een gedachte waar veel over gesproken wordt.
Iran laatste: ‘Veiligheidsincident’ nabij de RAF-basis van Cyprus
Op hun beurt staan de Iraans-Koerdische milities in buurland Irak letterlijk te popelen om de grens over te steken en zich aan te sluiten bij een volksopstand tegen het Iraanse regime.
Ik weet dit omdat ze het mij verteld hebben.
De afgelopen dagen zijn de bases van Koerdische gewapende groepen, net als de Amerikaanse bases, getroffen door raketten en drones van Iran ook.
Voor de veiligheid brengen ze zoveel mogelijk tijd buiten de basis door terwijl ze zich voorbereiden op oorlog. Daarom ontmoette ik een hoge politieke figuur van de Koerdische Democratische Partij van Iran, in een verlaten gebouw, in een stad genesteld onder de bergen die naar Iran leiden.
Karim Parwizi zal het bevel voeren over een van de gewapende elementen die zich voorbereiden om de grens over te steken.
Hij vertelde me dat ze al jaren plannen hebben om de wapens op te nemen tegen Iran, maar dat ze geloven dat dit het moment is om zich aan te sluiten bij de Amerikaans-Israëlische oorlog.
“Jarenlang, tientallen jaren lang heeft dit regime ons aangevallen, ons volk vermoord en genocide tegen ons gepleegd”, zei hij.
“Nu het regime zwakker en zwakker wordt, zien we dit als een kans om eindelijk stappen te zetten in de richting van het bereiken van onze vrijheid.”
Karim Parwizi zegt dat de oorlog een kans heeft geboden om vrijheid voor het Koerdische volk te winnen
Iran heeft gedreigd Koerdische dorpen en steden over de grens te bombarderen als ze erbij betrokken raken.
Ik vroeg Parwizi of ze zich zorgen maakten over die bedreigingen.
“Het regime heeft geen excuus nodig om ons aan te vallen”, antwoordde hij. “De afgelopen 47 jaar hebben ze ons hoe dan ook aangevallen.”
Hij voegde eraan toe: “Ook al wordt dit beschreven als een conflict tussen de Verenigde Staten en Iran, zijn we herhaaldelijk aangevallen, of we er nu bij betrokken zijn of niet.
“We hebben onder constante dreiging geleefd. Dus nee, ze hebben geen enkele rechtvaardiging nodig om ons aan te vallen, ze doen het al tientallen jaren.”
Hoeveel militaire samenwerking er nog steeds bestaat, of zelfs is toegenomen, tussen de Amerikanen en de Koerden sinds de oorlog tegen Islamitische Staat, is het onderwerp van enige speculatie.
Officieel hebben noch de Amerikaanse, noch de Koerdische politieke leiders aangegeven dat de situatie op de een of andere manier veranderd is.
Strategische Amerikaanse bases en start- en landingsbanen liggen in Iraaks Koerdistan, dus de Amerikaanse militaire aanwezigheid hier is een constante.
‘Deze keer is het anders’
Zanyar, een lid van de Peshmerga – zoals Koerdische strijders worden genoemd – vertelde me dat hij en anderen de aanmoediging van de VS willen volgen. President Donald Trump aan Iraanse burgers om in opstand te komen tegen de regering en haar veiligheidstroepen.
Ik ontmoette hem in een onderduikadres voor families van strijders die zich actief aan het voorbereiden waren op de strijd.
Zanyars vrouw en kind kwamen om bij een Iraanse raketaanval
De vrouw en het kind van Zanyar werden hier vier jaar geleden gedood bij een Iraanse raketaanval – onthoud dat Iran de Koerden al jaren af en toe aanvalt.
Het oversteken van de grens om het regime en zijn strijdkrachten te bestrijden is nu persoonlijk voor hem, en hij zegt, net als zoveel anderen, dat dit het juiste moment is.
Lees meer:
Sky News-verslaggever wordt gedwongen dekking te zoeken voor raketbeschietingen
Spaanse premier niet bang voor de toorn van Trump – analyse
Een motorrijder toont trots een Koerdische vlag
“Het is waar dat er in het verleden momenten waren waarop mensen probeerden in opstand te komen, maar de inspanningen waren niet gecoördineerd, maar deze keer is het anders”, vertelde Zanyar me.
‘Je hebt mensen in Iran die openlijk ontevreden zijn over het regime, je hebt oppositiegroepen die meer verenigd zijn en vastbesloten zijn om het regime af te zetten, en belangrijker nog: een groot deel van de internationale gemeenschap is het er nu over eens dat dit regime moet verdwijnen.
“Die coördinatie maakt dit moment anders, en het geeft ons hoop dat dit een echte kans voor verandering zou kunnen zijn.”
Zou een Koerdische grondinval een landelijke opstand in Iran op gang brengen – of in plaats daarvan het begin van een etnische sektarische chaos inluiden?
Zoals zoveel in deze oorlog is niemand zeker van het eindspel.
