Verhaal: Een populaire K-popgroep, Huntrix, leidt een dubbelleven, treedt op op het podium terwijl ze in het geheim vecht tegen demonen die de mensenwereld binnendringen. Wanneer ze Jinu tegenkomen, een krachtige demon, moeten de drie leden hem onder ogen zien terwijl hun band onder druk komt te staan.Beoordeling: Vol met energieke muzieknummers en een verhaal dat de boel in beweging houdt, is ‘KPop Demon Hunters’ een eenvoudig, boeiend horloge. De met een Oscar bekroonde animatiefilm besteedt geen tijd aan het op zijn gemak stellen van de kijker of het overdrijven van zijn wereld. Het begint met duidelijkheid en vertrouwt erop dat het publiek meevolgt. De film speelt zich af tegen een muzikaal decor en combineert popfaam met een onzichtbare strijd tegen duistere krachten en probeert dat contrast niet te verzachten. In de kern kijkt het verhaal naar het leven onder constante aandacht terwijl het een waarheid met zich meedraagt die niet kan worden onthuld. De toon blijft de hele tijd stabiel, waardoor de film vertrouwen heeft in hoe deze zich ontvouwt.De plot volgt Rumi (Arden Cho), Mira (Mei Hong), en Zoë (Ji-jonge Yoo), drie leden van een K-popgroep genaamd Huntrix. Mira is de hoofddanseres en het zwarte schaap van haar familie; Zoey is de rapper en tekstschrijver, terwijl Rumi de groep draagt met haar sterke vocale vaardigheden en podiumklare aanwezigheid. Op het podium worden ze algemeen erkend en gevolgd, maar daarbuiten worden ze geconfronteerd met een groeiende dreiging van demonen. Rumi blijft gefocust, Mira kijkt meer dan ze praat en Zoey reageert snel op situaties. Hun routine begint te veranderen wanneer Jinu (Ahn Hyo-seop), een krachtige demon die deel uitmaakt van een jongensband genaamd Saja Boys, komt hun ruimte binnen terwijl hij zich in het volle zicht verstopt. Rumi houdt haar eigen demonverleden buiten de groep, maar haar ontmoeting met Jinu begint de zaken te veranderen.De film balanceert de verschillende elementen met zorg. De actie verloopt snel maar blijft helder, zonder dat het plot chaotisch wordt. De muziek van Marcelo Zarvos is nauw verbonden met wat de personages in elke fase voelen. Sommige nummers dragen controle uit, terwijl andere momenten weerspiegelen waarop die controle wegglijdt. Nummers als ‘Golden’ en ‘Soda Pop’ blijven in je hoofd hangen en dragen bij aan de beleving zonder de film over te nemen. De overgangen tussen toneelvoorstellingen en conflicten voelen soepel aan en onderbreken de stroom niet. Zelfs als het verhaal bekende ideeën raakt, presenteert het deze op een manier die ervoor zorgt dat de film niet voorspelbaar aanvoelt.De stemoptredens doen een groot deel van het rustige werk. Rumi klinkt beheerst, maar er zijn kleine momenten waarop de spanning doordringt. Mira praat minder, maar haar pauzes hebben betekenis en geven gewicht aan haar aanwezigheid. Zoey brengt een scherpere, rustelozere toon die soms het evenwicht van de groep verstoort. Hun verschillen komen over zonder direct te worden verklaard. De stem van Jinu daarentegen voelt gecontroleerd en weloverwogen aan en duidt op manipulatie zonder overdreven te worden.‘KPop Demon Hunters’ laat een sterke indruk achter. Het blijft dicht bij de personages en laat het verhaal in zijn eigen tempo verlopen zonder te haasten of te slepen. Niet elk idee wordt volledig onderzocht, en een paar onderwerpen hebben het gevoel dat ze verder hadden kunnen gaan, maar de film blijft goed bij elkaar. Het berust niet alleen op zijn oppervlakkige aantrekkingskracht; er is aandacht voor hoe alles in elkaar zit. Het resultaat is een film die boeiend blijft en de moeite waard om te bekijken. Het herdefinieert de animatieruimte niet, maar het begrijpt wat het wil doen en voert dit consistent uit.
