Een dag uit het leven van Amy Errett, oprichter van Madison Reed

Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Amy Errett, de oprichter en CEO van Madison Reed. Errett is gevestigd in Noord-Californië en richtte het haarverzorgingsbedrijf op in 2013. Sindsdien is Madison Reed uitgegroeid tot 90 locaties in het hele land. Dit verhaal is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.

Het leven als CEO is druk en ik begin mijn dagen vroeg met lichaamsbeweging, meditatie en een sterke training kopje koffievoordat ik een ochtend vol back-to-back-vergaderingen inga.

Ik ben erg gedisciplineerd in de manier waarop ik werk en communiceer, maar ik probeer tijd vrij te maken om na te denken en buiten te zijn, vooral aan het einde van de week.

’s Avonds doe ik het rustiger aan met familie, simpele rituelen en slaap, zodat ik het de volgende dag allemaal weer kan doen.

Ik word elke dag tussen 5.30 en 6 uur wakker, zelfs in het weekend.

Het eerste dat ik doe als ik wakker word, is op mijn telefoon kijken om er zeker van te zijn dat er vannacht niets dringends is gebeurd, vooral omdat ik aan de westkust ben.

Mijn vrouw, Claire, is een professionele kunstenaar en tevens een professionele kok. Ik heb geluk: ik krijg bijna elke avond een huisgemaakte maaltijd. Dat is ook de reden dat ik mezelf elke ochtend moet wegen voordat ik ga sporten of iets drink. Ik ook volg mijn slaap en stress met behulp van een Oura-ring.

Binnen ongeveer 45 minuten nadat ik wakker ben geworden, train ik thuis met mijn Peloton en Tonal. Vijf dagen per week doe ik 30 minuten cardio en 15 minuten krachttraining.

Daarna mediteer ik ongeveer 10 minuten met behulp van de app van Henry Shukman, The Way.

Rond 07.15 uur sta ik onder de douche en maak ik me klaar. Als ik eenmaal aangekleed ben, breng ik wat tijd door met mijn hond, London, voordat ik naar buiten ga.

Ik reis veel, maar gedurende drie dagen werk ik vanuit huis. Bij mij thuis in Marin County werk ik vanuit een kleine pod, een kamer van 110 vierkante meter in mijn achtertuin – gemaakt in Canada – dat is mijn privéwerkruimte. Ik ben een natuurmens, en omringd zijn door gras en bomen is alsof je aangesloten raakt op een energiebron.

Ik heb ook een appartement in San Franciscowaar ik heen en weer tussen ga.

Voordat ik aan het werk ga, zet ik koffie met twee gewone shots en twee cafeïnevrije koffie en neem deze mee, samen met water.

Van 07.30 uur tot 12.00 uur ben ik in back-to-back vergaderingen.

Mijn werkdagen zijn zeer gestructureerd. Ik heb wekelijks één-op-één gesprekken met iedereen die rechtstreeks aan mij rapporteert, altijd elke week op hetzelfde tijdstip. Die blokken zijn opgelost en al het andere wordt er omheen gepland.

Mijn assistente, Christina, is essentieel om mijn agenda draaiende te houden. We komen drie keer per week bijeen en plannen weken van tevoren.

Mijn vergaderingen omvatten interne check-ins, gesprekken met het PR-team en externe vergaderingen. Ik begeleid ook andere vrouwelijke investeerders. Ik heb in het bestuur van mijn gezeten alma mater, Wharton, Zo zijn er soms externe bestuursvergaderingen en mijn eigen bestuursvergaderingen.

Ik interview ook persoonlijk elke medewerker op het niveau van winkeldirecteur of hoger gedurende 15 minuten voordat ze een aanbieding ontvangen.

Deze interviews zijn volledig gericht op culturele fit. Ik stel altijd één vraag: “Vertel me over iets dat niet goed ging in je leven en wat je ervan hebt geleerd.”

Ik ben op zoek naar veerkracht, lef, eerlijkheid, liefde en passie. Sommige antwoorden die ik hoor – over verlies, ontberingen of doorzettingsvermogen – houden me tegen en vertellen me wie iemand werkelijk is. Ik heb mensen horen vertellen dat ze dakloos zijn en zich hebben opgewerkt tot algemeen directeur ergens anders. Dat proces van 15 minuten telt op, maar het is ongelooflijk belangrijk voor mij.

Ik heb tijdens de lunch een blok dat ik echt kan eten – en ademen.

Ik ben een eiwit ladervooral sinds ik aanzienlijk ben afgevallen. Ik streef ernaar om ongeveer 90 tot 100 gram eiwit per dag te eten. Kwark is mijn beste vriend: het bevat veel eiwitten, relatief weinig calorieën en geeft me een vol gevoel.

Mijn go-to-maaltijd is een kom kwark met daarop een gepocheerd ei en een plakje glutenvrije toast. Ik gun mezelf ook een kleine verwennerij: drie dagen in de week drink ik ’s middags een mini-Cola Zero.

De middag verloopt moeizaam.

Ik heb geprobeerd met mijn assistent samen te werken om blokken ononderbroken denktijd te creëren, maar de waarheid is dat ik er niet veel van begrijp.

De meeste dagen zijn achter elkaar verpakt. Wel bescherm ik de vrijdag: na 13.00 uur heb ik geen vergaderingen meer, dan praat ik bij en denk ik vrijer.

Mijn beste gedachten gebeuren buiten. Ik woon in de buurt van Marin, dus ik wandel vaak.

Op vrijdag vertrek ik vaak al om 13.00 uur en rijd ik er naartoe mijn boot alleen. Ik praat met niemand – ik cruise gewoon, zit met mijn gedachten en geniet van het landschap. Soms gaat een goede vriend mee, maar meestal is het solo.

De rest van de week ben ik echter uiterst gedisciplineerd in de communicatie.

Mijn inbox staat altijd op nul en ik reageer snel via e-mail, Slack, sms en telefoon. Ik vind het eigenlijk leuk om mensen te bellen, ook al doen de meeste mensen dat niet – ik denk dat er een verloren kunst in zit de telefoon opnemen en een echt gesprek voeren.

Het is niet altijd gemakkelijk om op koers te blijven, vooral niet met zo’n strak schema.

Dit werk is voor mij persoonlijk. Ik steek er mijn energie in, en dat geldt ook voor ruim 1.100 andere mensen. Als iets niet goed voelt – we hebben iets niet goed gedaan door iemand, of we zijn afgewezen – dan voel ik dat diep.

Ik ben in de loop van de tijd beter geworden in het omgaan met die momenten. Ik werk met een uitvoerend coach twee keer per week via Zoom. Dat heeft mij geholpen te begrijpen wat mij triggert en hoe ik sneller kan herstellen. Ik heb nog steeds emotionele reacties – ik ben heel menselijk – maar ik blijf er niet meer in hangen zoals vroeger.

Als ik me nu overweldigd voel, stap ik naar buiten en maak een wandeling of pauzeer gewoon en haal adem. Die reset helpt me om weer met beide benen op de grond te komen.

Het heeft lang geduurd voordat het zover was, maar het werkt.

Ik probeer rond 18.00 uur af te ronden

De meeste avonden ontspan ik graag door naar sport te kijken. Ik volg meerdere teams, neem elke wedstrijd op en heb toegang tot alle streamingplatforms, dus er is vrijwel altijd wel iets op te vinden.

Het diner is een belangrijk onderdeel van mijn avond. Mijn vrouw, Claire, en ik gaan elke avond samen eten, meestal rond 18.15 uur. Voordat we eten, zeggen we een zegen, en dan doen we ‘rozen en doornen’, waarbij we elk een goed en een moeilijk ding van de dag delen. We hebben die traditie in stand gehouden sinds onze dochter, Madison, naar wie ik het bedrijf vernoemd heb, was jong.

Na het eten kijken we meestal samen iets. Ik heb de neiging om te neigen naar sport en thrillers, terwijl Claire en onze dochter een verschillende smaak hebben. Onze hond, London, staat meestal aan mijn zijde.

Ik probeer om 22.00 uur in bed te liggen en om 22.30 uur in slaap te vallen. Ik gebruik een Hatch-geluidsmachine en een Acht Slaapmatras – beide zijn gamechangers.