Het is grappig om te bedenken dat de filmduologie van ‘It’ ooit als riskant werd beschouwd, maar dat was ook zo toen regisseur Cary Joji Fukunaga in de jaren 2010 toezicht hield op de tweedelige bewerking van Stephen King’s populaire horrorroman. Je begrijpt waarom mensen uit de industrie sceptisch waren; in die tijd werden King-aanpassingen steeds vaker op het kleine scherm geplaatst (zie: “Bag of Bones”, “Under the Dome”), en het was een minuut geleden dat een film gebaseerd op het werk van de horrormaestro de tijdsgeest had veroverd. Waarschijnlijk was dat destijds het dichtst in de buurt gekomen Frank Darabonts hartverscheurende versie van ‘The Mist’ uit 2007en zelfs dat was aanvankelijk slechts een bescheiden succes.
Je moet ook de clown in de kamer onthouden. Niet Fukunaga (hoewel de filmmaker sindsdien is beschuldigd van meerdere beschuldigingen van het seksueel lastigvallen en verzorgen van jonge vrouwen in zijn projecten), maar het griezelige clownspeeltje in de remake van Poltergeist uit 2015, waardoor Hollywood met een ernstig geval van coulrofobie kampte. Als De omslag Slechts drie dagen nadat de film in de bioscoop in première ging, bleek dat New Line Cinema vanwege de middelmatige prestaties over de hele linie nog huiveriger was om een paar films te maken over een moordend clownmonster. Dus nu Fukunaga en de studio al ruzie hadden over het budget en de filmlocaties van de “It” -aanpassing, bleek dat de druppel te zijn, resulterend in het vertrek van eerstgenoemde als regisseur.
Blijkbaar was Fukunaga’s onvermogen om Ben Mendelsohn te casten als de bovengenoemde kinderetende clown een andere cruciale factor die ertoe bijdroeg dat hij het project verliet. De sterren uit ‘Rogue One: A Star Wars Story’ en ‘Andor’ waren dat wel verre van de enige acteur die bijna Pennywise speelt (zoals hij beter bekend is), maar zijn nauwe betrokkenheid kan een van de meest intrigerende wat-als-vragen zijn die uit deze situatie kunnen voortkomen.
Ben Mendelsohn zou behoorlijk anders zijn geweest als Pennywise
Oké, dus misschien klinkt Ben Mendelsohn die een slechterik speelt tegenwoordig een tikkeltje minder baanbrekend dan in 2015. Dat was tenslotte vlak voordat hij de machtsbeluste Orson Krennic speelde in ‘Rogue One’, die hij snel opvolgde met zijn beurten als de hebzuchtige CEO Nolan Sorrento in ‘Ready Player One’ en de lafhartige Sheriff van Nottingham uit 2018. ‘Robin Hood’ (wat inderdaad ‘onzinnig maar vreemd charmant’ is) om /Filmrecensie te citeren). Toch vermoed ik dat Mendelsohns vertolking van Pennywise the Dancing Clown behoorlijk anders zou zijn geweest dan de manier waarop Bill Skarsgård hem speelt in de hitfilms ‘It’ die Andy Muschietti regisseerde nadat Cary Joji Fukunaga was weggestapt.
Om te beginnen is Mendelsohn ruim twintig jaar ouder dan Skarsgård. Dus zelfs als hij een hogere stem had aangepast zoals Skarsgård doet als Pennywise, zou hij niet die verontrustende, kinderlijke houding hebben gehad die Skarsgårds versie aanneemt wanneer hij zijn jonge slachtoffers naar hun ondergang probeert te lokken. In plaats daarvan zou hij waarschijnlijk meer overkomen als een volwassen man in een clownspak en make-up, net zoals Tim Curry’s Pennywise in de tv-miniserie ‘It’ uit 1990 of zelfs Ethan Hawke’s Grabber in zijn clowneske tovenaarsoutfit uit ‘The Black Phone’. Hoe alarmerend dat ook klinkt op papier, het is niet noodzakelijkerwijs verontrustend op dezelfde manier als de vertolking van Skarsgård.
Het is ook puur theoretisch, aangezien Mendelsohn de rol doorgaf nadat New Line Cinema hem probeerde over te halen wat The Wrap een ‘aanzienlijke loonsverlaging’ noemde. Bovendien is hij uitstekend in de Stephen King-bewerking die hij eigenlijk heeft gemaakt deed handelen in (de legitiem enge HBO-miniserie ‘The Outsider’ uit 2020 waar hij een rouwende vader speelt), dus ik heb geen klachten van mijn kant.
