Laat het maar Julian Klausner precies weten wat gewenst is en te leveren. Ingesteld op het geluid van Yo Ga Aketara – een lied dat de unieke opwinding weergeeft van het inpakken van je koffers en op weg gaan naar de grote stad – zijn tweede herencollectie als creatief directeur bij Dries Van Noten sla alle juiste noten.
“Ik wilde het idee van volwassen worden verkennen”, zegt de Belgische ontwerper van het nieuwste uitje van het label. En inderdaad, het verhaal van de show buiten de comfortzone weerspiegelde dat van een adolescent die in de stad woont en voor het eerst het huis verlaat, waarbij de geruststellende vertrouwdheid van overgeërfde ‘vriendelijke kleding’ wordt gecombineerd met eigentijdse, eclectische gelaagdheid. Het eindproduct zou niet moeten werken, maar dat doet het gewoon. Elke look is zwaar gelaagd en op een experimentele manier gestyled die interessant is maar toch typisch Dries is.
In de woorden van Klausner was breiwerk “alomtegenwoordig aanwezig”. Begeerlijke gebreide kleding vormde de meest memorabele looks van de show, van dikke Fair Isle- en argyle-pullovers en sierlijke accessoires zoals de kragen die uit jassen met één rij knopen gluren, langwerpige wollen sjaals en gebreide oorflappen die zachtjes over de schouders van de modellen gleden terwijl ze over de catwalk liepen.
Brillen met brede randen, bug-eye-brillen, ruime weekendtassen en bedrukte schoenen voegden een extra interessante dimensie toe aan elk ensemble, waarbij de laatste werd weergegeven in strepen- en slangenhuidprints. Ze waren gestyled met verweven patronen en onverwacht heldere kleurencombinaties. Zoals een gestreepte geribde coltrui, van het excentrieke soort waarvan je zou verwachten dat je eigenaardige maar toch coole oom zich tijdens het avondeten verslijt… of Harry Styles.
In deze collectie stond comfort centraal, maar niet ten koste van de begeerlijke, klassieke silhouetten waar Dries van Noten bekend om staat. We zouden elke dag met deze looks naar de stad gaan.
Fotografie met dank aan Dries Van Noten.
