Dit seizoen, Julian Klausner bracht de fashpack letterlijk en figuurlijk terug naar school. Hij organiseert de show in Lycée Carnot, een plaatselijke middelbare school die momenteel op halfjaarlijkse school zit, zijn AW26 Dries Van Noten collectie nam klassieke codes uit de academische wereld – blazers, stropdassen, honkbalshirts – en injecteerde ze met pittige plaids en granny-bloemmotieven. Maar het bood ook een opleiding in de Antwerpse ‘schatkist’ uit de 16e eeuw: Vlaamse schilderijen van perziken, tulpen en fladderende insecten, de vluchtige schoonheid ervan in elke look gestikt.
Klausner was twee stillevens uit de jaren 1680 tegengekomen – Twee perziken en een vlinder op een stenen sokkel En Bloemen en insecten – en draaide ze tot prenten die meer leken op ekstercollages dan op museumstukken. Bloemen waren niet zoetsappig, maar lichtjes opgeblazen, soms korrelig, soms zo scherp dat het leek alsof ze geborduurd waren. Van ver stond het prim, van dichtbij ontrafelde het.
Het silhouet was verticaal en doelgericht, gegrond in laarzen met dikke hakken. Blazers vormden de ruggengraat – sommige waren voorzien van contrasterende biezen voor een grafische druk, andere nauwsluitend in de taille om de referentie naar het schooluniform te accentueren. Er waren versies met kuif, plunjezakken, bommenwerpers en spijkerjasjes die met bijna de juiste precisie waren gesneden, maar gestyled met een rebelse tintje. Hoge kragen met ruches staken onder de breisels uit, alsof er op het laatste moment een strikte dresscode was aangepast.
Plaid kwam in overvloed – speelruitjes botsten in primaire tinten, of werden in tegengestelde kleuren geknipt en aan elkaar gepatcht. Die oma-bloemetjes liepen over jurken en jassen heen, af en toe doorgesneden door plooien zodat ze in beweging bewogen.
Een gesproken woord-soundtrack van de Belgische kunstenaar Gala Dragot weergalmde de interieurmonoloog van tieners en onderstreepte Klausners punt. Dit ging over dat tussenmoment, waarin kleding jou net zo vormt als jij ze vormt. Uniformen, ja, maar dan op maat. Geen nostalgie, meer de sensatie van het worden.
Fotografie met dank aan Dries van Noten.
