Elke zeep heeft zijn eigen visuele wereld, met een verpakkingsontwerp vol kleur en decoratieve details, en een recept of een spreukachtig exemplaar dat op de achterkant van elke doos zit – teksten die de ontwerper grappig, fascinerend en ronduit bizar vond. Aanvankelijk wilde Stephanie een aantal zepen verzamelen en deze als ontwerpartefacten documenteren, maar Stephanie zette het project een paar jaar stil. Toen de ontwerper na enige tijd buiten Mexico naar hen terugkeerde, begon hij de objecten vanuit een nieuwe hoek te bekijken. Afgezien van de verpakking, illustraties en afdrukken besloot ze dat ze alles wilde documenteren wat de Soaps vertegenwoordigden: “waar ik ze vond, en de thema’s die erin verweven waren, hun speelse onschuld tot de duistere pijn die er behoefte aan creëert”, vertelt ze.
Om dit mogelijk te maken, heeft Stephanie Maisie aan boord gehaald. “We hebben achtergrondverhalen voor de soaps gemaakt: wie was het personage dat de soap kocht? In welke strijd zaten ze? Hoe voelden ze zich?”, zegt de ontwerper. Naast deze korte denkbeeldige verhalen ontwikkelde Maisie een serie hyperverzadigde stillevenfoto’s in haar kenmerkende maximalistische stijl, waarbij de aanwezigheid van vuil, bosjes haar en naaktslakken alleen maar bijdragen aan een diepgeworteld beeld van de reinigende eigenschappen van de zeep.
Hoewel bij een ‘meer is meer’-benadering van het maken van beelden optimaal gebruik werd gemaakt van de sterke kleuren, de religieuze iconografie en de onderscheidende ontwerpidentiteiten van de soaps, was het belangrijk dat er structuur was om ‘het boek in de chaos te verankeren’, zegt Stephanie. Door eindeloos te experimenteren met ontwerper Tal Brosch ontwikkelde het tweetal repetitieve typografische sjablonen voor de soaps rond verhalen, waaronder: “geneste tekstblokken, overdreven sierhoofdletters en symmetrische paginaversieringen spreken tot gebedenboeken en het religieuze erfgoed dat zichtbaar is in de tekst”, vertelt Stephanie. De ‘vloeibare’ illustraties van Tal, zoals de ontwerper ze beschrijft, hielpen ook pagina’s met elkaar te verbinden en thema’s als magie en baden te benadrukken.
Over het geheel genomen zorgen de opzet en het ritme van het boek ervoor dat je deze reis door een traditionele hekserijmarkt op een aantal manieren kunt verwerken. Het biedt een tactiele rondleiding door de verpakking, een onderdompeling in geschreven verhalen en een fotografisch feest van de soaps zelf. “Er zijn verschillende manieren om ervan te genieten, afhankelijk van je interesses. Ontwerpers houden van de verpakking omdat deze authentiek lo-fi is. Anderen vonden het leuk om verbinding en betekenis te vinden tussen de tekst en de afbeeldingen”, vertelt de ontwerper. “Ik heb zelfs uit Mexico gehoord dat mensen dol zijn op de aandacht die ik gaf aan iets dat in hun cultuur zo onbeduidend lijkt. Het project heeft me aan het denken gezet over wat geloofssystemen voor ons doen. Het gaat er niet om dat we onze wensen echt vervullen, maar dat we ons een gevoel van controle geven in een chaotische wereld.”
