PARIJS — PARIJS (AP) — Dior ’s herenmodeshow arriveerde met een uitgeklede set en een luid signaal van vertrouwen: neongele pruiken die lezen als een vlag van autoriteit, geplant op de catwalk van Parijs, na een paar landingsbaan wiebelt van hun nieuwe ontwerper.
In een bijlage van de Rodin-museum bekleed met gordijnstof, Jonathan Anderson – de 41-jarige Noord-Ierse ontwerper die gevierd werd omdat hij van Loewe een van de meest bewonderde luxelabels maakte en nu als creatief directeur van Dior fungeert – bracht het decor terug tot bijna niets.
Woensdag droeg Anderson’s kleding eindelijk het argument.
De inzet was zichtbaar in de zaal: Robert Pattinson, Lewis Hamilton en SZA behoorden tot de VIP’s die dichtbij elkaar zaten.
Toen kwam het refrein: Zoals iemand op de eerste rij het verwoordde: “Dior is terug. Het is een goede dag voor de mode.”
Deze show voelde als autoriteit.
Anderson’s Dior leest op zijn zwakst als een montage van sterke ideeën die nog steeds zoeken. Hier was het principe duidelijk: het verhaal strakker maken, de silhouetten scherper maken en het huis stevig verankeren.
De gender-buiging kwam door, maar het was niet gewichtloos.
Het zat letterlijk verankerd in mannelijke laarzen en veterschoenen met kleine hakken.
Het was een slimme heen-en-weer-signatuur voor de ontwerper die lovende kritieken oogstte bij Loewe, en nu zijn draai lijkt te hebben gevonden te midden van de zware erfenis van het erfgoedhuis.
Het sterkste argument kwam op het gebied van bovenkleding.
Jassen waren subliem: de ruggengraat van de collectie qua snit en houding.
Hij maakte luchtig maar bewust gebruik van de meest bewaakte code van Dior: het Bar-jack en de New Look-lijn.
Het knikje was subtiel: een steeds vage ronding bij de heup, een vleugje structuur, een herinnering aan de naoorlogse zandloper van het huis zonder de oude ceremonie.
Dior is een van de vlaggenschiphuizen van het luxegoederenconglomeraat LVMH, een pijler van de mode- en lederwarenmotor van de groep op een moment dat de vraag naar luxe onder druk staat.
In de hele sector is het terrein moeilijker geworden: de rivaliserende luxegroep Kering kampt met een langdurige inzinking bij Gucci, waarbij de resultaten een steile omzetdaling laten zien die op de groep heeft gewogen.
En deze week in Parijs ontbreken Kering’s grootste catwalknamen op de officiële heren- en coutureprogramma’s, waardoor de schijnwerpers en de kritiek op de tentstokken van LVMH blijven staan.
Naar Dior’s allereerste vrouwelijke ontwerper Maria Grazia Chiuri Nadat de lange termijn van Dior vorig jaar eindigde met in sommige kringen steeds meer gemengde kritieken, heeft het bedrijf een ongewoon grote gok gedaan op Anderson – de eerste ontwerper in de moderne geschiedenis van Dior die toezicht hield op confectiekleding voor dames, haute couture en herenkleding onder één creatieve hand.
De huisaantekeningen van Dior werpen de personages op als moderne flaneurs: een aristo-jeugd die door Parijs dwaalt, door de couturegeschiedenis tot nieuwe verbindingen gebracht.
Het merk wees naar Paul Poiret, een ontwerper die bekend staat om zijn vloeiende vormen en verreikende referenties, en presenteerde de collectie als een coherente tegenstrijdigheid: Dior-formaliteit met denim en parka’s; maatwerk met technische bovenkleding; oud met nieuw.
Op de landingsbaan werkten die botsingen het beste als ze werden behandeld als constructie in plaats van als stemming.
Het maatwerk was slank en nauwkeurig – langwerpige jassen, genadeloos gekrompen blazers, slipjassen, korte Bar-jassen en strakke broeken – terwijl bovenkleding het pragmatische en het dramatische combineerde, met bommenwerpers die uitmondden in brokaten capes, veldjassen met ballonruggen en cocooning-jassen.
Het palet bleef somber, wat de leestekens alleen maar scherper maakte: de schok van geel haar en glinsterende glamrock-epauletten die deden denken aan een ontwerper die zijn eigen drama volledig beheerst.
Accessoires versterkten dezelfde strategie.
Veterschoenen met kleine hakken en loafers hielden het lichaam geplant: vervagen de mannelijk-vrouwelijke lijn, maar laten de kleding niet afdrijven.
De pruiken schreeuwden. De kleding was niet nodig.
