Na eindeloze geruchten over of Christopher Nolan een vampierfilm regisseerde of een ‘Blue Thunder’-remakeweten we nu dat zijn 13e film een bewerking is van ‘The Odyssey’. Het epische gedicht van Homerus is uiteraard een archetypische mythe die door de eeuwen heen talloze kunstenaars heeft beïnvloed. inclusief zelfs de Coen Brothers. Toegegeven, Nolans eigen herinterpretatie verandert niet de namen van het personage en brengt het verhaal niet naar de VS, en het is ook onwaarschijnlijk dat Tim Blake Nelson en John Turturro een knallerlied zingen. In plaats daarvan krijgen we een grootse blockbuster vol spektakel die de beste IMAX-schermen waardig is, met veel praktische effecten en grote gevechten.
Dit wil zeggen dat Nolans verfilming van “The Odyssey” wellicht dichter bij de weergave van de enorme omvang en reikwijdte van Homerus’ originele werk komt dan enig ander werk daarvoor. En toch is het ook verre van de enige manier om dit verhaal te beleven. Het verhaal van Homerus blijft millennia na het begin herkenbaar, en het is maar al te herkenbaar, zelfs als je de meeste oppervlakkige details verbergt en aanpast. Je zou Odysseus bijvoorbeeld kunnen veranderen van een Griekse koning en oorlogsheld in bijvoorbeeld een spons die in een ananas onder de zee leeft.
Dat klopt. Van de vele films die zijn beïnvloed door Homer’s ‘The Odyssey’, is ‘The SpongeBob SquarePants Movie’ een van de meest onwaarschijnlijke. De film was aanvankelijk bedoeld als afsluiting van de gelijknamige tekenfilm van Stephen Hillenburg, die na de première in 1999 een cultureel fenomeen werd. De film volgt SpongeBob (Tom Kenny) en Patrick (Bill Fagerbakke) terwijl ze aan een episch avontuur vol zeemonsters, een cycloop, zeemeerminnen, boze goden en ene David Hasselhoff beginnen.
Op het eerste gezicht lijkt het misschien niet zo, maar ‘The SpongeBob SquarePants Movie’ is een must-see voordat Nolan’s ‘The Odyssey’ verschijnt. Echt.
De SpongeBob SquarePants-film is de Odyssee van SpongeBob
In Homerus’ ‘The Odyssey’ gaat Odysseus op een lange en epische zoektocht om terug naar huis te gaan, naar zijn dierbaren, en op een gegeven moment maakt hij Poseidon, de god van de zee, boos, die Odysseus beschuldigt van moord. SpongeBob vermoordt nooit iemand, maar “The SpongeBob SquarePants Movie” volgt hem wel op een lange zoektocht weg van zijn huis nadat hij de woede op de hals haalt van Jeffrey Tambors koning Neptunus (het Romeinse equivalent van Poseidon).
Net als Odysseus begint SpongeBob aan een reis met vrienden en een cool schip: een burgermobiel. Onderweg wordt hij ook geconfronteerd met diepzeemonsters en een cycloop (dwz een mens in een ouderwets duikerspak). Het is ook niet zo dat de franchise niet eerder ongebruikelijke verwijzingen had opgenomen. Een van tenslotte de beste afleveringen van “SpongeBob SquarePants” eindigt met een ‘Nosferatu’-grap, terwijl een andere in wezen’ Lord of the Flies ‘aanpast. Toch is het raar en grappig om een hele kinderfilmriff op “The Odyssey” te hebben.
SpongeBob komt uiteindelijk thuis dankzij een goddelijke tussenkomst, terwijl prinses Mindy van Scarlett Johansson (wiens naam klinkt alsof het een afkorting zou kunnen zijn van Minerva, het Romeinse equivalent van Athene) hem een zak winden geeft. Als je bedenkt dat de grootste liefde van SpongeBob zijn werk is, dan is het overnemen van de Krokante Krab en Bikinibroek aan het einde van de film door Plankton (Mr. Lawrence) net zoiets als Odysseus die zijn huis overspoeld ziet worden door vrijers die de hand van zijn vrouw willen. De film heeft zelfs een verhalend kader dat lijkt op dat van een dichter die een oud verhaal voordraagt aan een publiek, aangezien het in werkelijkheid een film in het universum is die door een groep piraten wordt bekeken. Dus, voordat Christopher Nolan’s “The Odyssey” arriveert, zorg ervoor dat je kijkt naar wat zeker een grappiger filmische bewerking is met meer zang en hamburgers.
