SAN BARTOLO MORELOS, Mexico — Al 32 jaar loopt Cruz Monroy door de straten van een klein stadje aan de rand van de Mexicaanse hoofdstad, met een toren van kleine kooien gevuld met een regenboog van vogels.
De melodieën van rode kardinalen, groene en blauwe parkieten en veelkleurige vinken vullen de dagen van ‘pajareros’, straatvogelverkopers, zoals hij.
Het verkopen van vogels in stapels kooien – soms veel groter dan de mannen die ze dragen – gaat generaties terug. Ze zijn al lang een vaste waarde op de Mexicaanse markten en behoren tot de 1,5 miljoen straatverkopers die in de straten van Mexico werken.
“Het horen van hun liedjes brengt mensen vreugde,” zei Monroy, terwijl de geluiden van tientallen vogelgezangen over hem heen galmden vanuit zijn huis in zijn kleine stadje buiten de hoofdstad van Mexico, waar hij de vogels verzorgt en grootbrengt. “Dit is onze traditie, mijn vader was ook vogelverkoper.”
Tijdens de katholieke feestdag Palmzondag trekken honderden pajareros uit het hele land naar Mexico-Stad en versieren drie meter hoge stapels kooien, versierd met felgekleurde bloemen, klatergoud en afbeeldingen van de Maagd van Guadalupe, de patroonheilige van Mexico.
Ze lopen met hun vogels en hun gezinnen kilometers door de straten van de hoofdstad naar de iconische basiliek van de stad.
Maar pajarero’s zijn de afgelopen jaren langzaam van de straat verdwenen, als gevolg van toenemende beperkingen door de autoriteiten en scherpe kritiek van dierenrechtenorganisaties, die de praktijk een daad van dierenmishandeling en -handel noemen.
Monroy en anderen zeggen dat ze geen vogels zoals papegaaien vangen en andere vogels die verboden zijn door de Mexicaanse autoriteiten – die zeggen dat tropische soorten “wilde vogels zijn, geen huisdieren” – fokken vaak de vogels die ze zelf bezitten en zorgen goed voor hun dieren. Ondanks dat, zei Monroy in zijn familie, is de traditie aan het uitsterven.
Ondanks de intimidatie door de autoriteiten en de toenemende kritiek zei hij dat hij wil dat zijn eigen zoons stabieler werk vinden.
“Vanwege de beperkingen en de intimidatie door bepaalde autoriteiten hebben veel vrienden de verkoop van vogels achter zich gelaten”, zei Monroy. “Voor mijn kinderen is het geen stabiel werk meer. We moeten op zoek naar andere alternatieven.”
