Tijdens de pandemie is ruim twee miljoen vrouwen verlieten de beroepsbevolking, van wie velen dat ook waren gedwongen hun baan te verlaten bij gebrek aan betrouwbare kinderopvang. Het duurde jaren voordat vrouwelijke werknemers dat deden herstellen van die verliezenmaar uiteindelijk had het aandeel werkende vrouwen de cijfers van vóór de pandemie overtroffen – hoewel hun deelname aan de arbeidsmarkt nog steeds lager bleef in vergelijking met die van mannelijke werknemers.
In 2025 lijkt het er echter op dat de winst die vrouwen de afgelopen jaren hadden geboekt, begon weg te glippen.
In de eerste helft van het jaar verlieten ongeveer 212.000 vrouwen de beroepsbevolking, en er was een duidelijke daling in de werkgelegenheid onder werkende moeders: analyse door de Washington Post ontdekte dat het aandeel werkende moeders tussen de 25 en 44 jaar tussen januari en juni gestaag daalde, wat resulteerde in een algemene daling van bijna drie procentpunten.
Uit het meest recente banenrapport blijkt dat in december in totaal 81.000 werknemers de beroepsbevolking hebben verlaten (wat betekent dat ze geen baan meer hebben of op zoek zijn naar een nieuwe baan). Al deze werknemers waren vrouwen, aldus het rapport een nieuwe analyse door het National Women’s Law Center (NWLC), dat zich baseerde op de gegevens uit het banenrapport. De totale verliezen waren zelfs nog groter: vorige maand verlieten 91.000 vrouwen de beroepsbevolking, maar dat cijfer werd gecompenseerd door 10.000 mannen die de arbeidsmarkt betraden.
In 2025 was er een toename van het aantal vrouwen dat de arbeidsmarkt betrad, maar veel langzamer dan in de afgelopen jaren. Het stijgingspercentage onder vrouwelijke werknemers verbleekt ook in vergelijking met dat van mannelijke werknemers: het aantal vrouwen in de beroepsbevolking groeide met slechts 184.000, terwijl het aandeel mannen met 572.000 groeide.
Deze daling van de werkgelegenheid lijkt volgens de NWLC ook een buitensporige impact te hebben op gekleurde vrouwen. Werkloosheid onder zwarte werknemers is de afgelopen maanden in opkomst, maar vooral onder zwarte vrouwen; het werkloosheidspercentage voor zwarte vrouwen steeg in december naar 7,3%, tegen 7,1% in november. Latinas kende ook een marginale stijging van de werkloosheid, van 4,4% in de maand voorafgaand aan 4,5% in december. (Het totale werkloosheidspercentage schommelt ter vergelijking rond de 4,4%, met een zelfs nog lager percentage voor blanke werknemers: 3,8%.)
Deze schommelingen in de werkgelegenheid komen voort uit een groeiend aantal hindernissen voor werkende moeders. Het beleid voor werken op afstand had het voor veel ouders gemakkelijker gemaakt om aan het werk te blijven, vooral onder de ondervraagden moeders van jonge kinderen. De afgelopen twee jaar hebben veel bedrijven hun werknemers gedwongen terug te keren naar kantoor, waardoor de flexibele werkregelingen die ouders in staat hadden gesteld hun persoonlijke en professionele verplichtingen met elkaar te combineren, ongedaan werden gemaakt. In 2025 willen toonaangevende bedrijven graag Amazone En JPMorgan Chase begon te eisen dat werknemers vijf dagen per week naar kantoor kwamen; A rapport van vastgoedbedrijf Jones Lang LaSalle ontdekte dat de meerderheid van de werknemers bij de honderd grootste Amerikaanse bedrijven, gemeten naar omzet, naar kantoor moest komen.
Het beleid en de uitvoerende acties van de regering-Trump hebben ook hun tol geëist van vrouwen, en vooral van werkende moeders. Trump legde zijn eigen terugkeer-naar-kantoor-eisen op aan federale werknemers, van wie honderdduizenden op afstand werkten. Veel van de federale ontslagen gerichte instanties waar vrouwen en gekleurde mensen oververtegenwoordigd waren, en ze hadden ook een onevenredige impact op proefwerkers – degenen die in hun eerste dienstjaar zaten of mensen die onlangs promotie hadden gemaakt – van wie de kans groter is dat ze vrouw zijn.
Nu kunnen werkende moeders voor nieuwe uitdagingen komen te staan, nu Trump zijn pijlen richt op de kinderopvangprogramma’s die het voor talloze ouders mogelijk maken om te werken.
De kinderopvangsector kampt al lange tijd met ontoereikende financiering en hoge arbeidskosten, waardoor het voor veel aanbieders moeilijk is om hun deuren open te houden. De huidige regering heeft een aantal van deze problemen verergerd: toen hij aantrad, Trump bedreigde financiering voor Head Start, dat de kosten van kinderopvang voor gezinnen met lage inkomens helpt subsidiëren, en ook de federale ontslagen bracht het programma in gevaar door te bezuinigen op personeel en het nog moeilijker te maken voor kinderopvangaanbieders met te weinig middelen om het hoofd boven water te houden.
Slechts enkele dagen na het begin van het nieuwe jaar heeft Trump geprobeerd 10 miljard dollar aan federale financiering in te houden die bestemd was voor subsidies voor kinderopvang en sociale diensten in Democratische staten, vanwege zorgen over vermeende fraude. Een federale rechter heeft geblokkeerd de financieringsstop voorlopig – maar het valt niet te voorspellen hoe Trump zich kan blijven richten op kinderopvang- en mantelzorgprogramma’s, ten koste van werkende moeders.
