President Trump zegt dat Iran “smeekt” om een deal. Iran zegt niet van plan te zijn te onderhandelen. Mary Louise Kelly van NPR praat met Tom Bowman en Aya Batrawy van NPR over de vooruitzichten voor een afrit.
MARY LOUISE KELLY, GASTHEER:
Hier is een maatstaf voor hoe ver Iran en de VS uit elkaar liggen in de onderhandelingen om hun oorlog te beëindigen. Ze zijn het er niet eens over eens of er gesprekken plaatsvinden. President Trump zegt van wel. Iran zegt van niet. Welnu, al dit gepraat over gesprekken kwam nadat Trump had gedreigd Iraanse energiecentrales aan te vallen, tenzij Iran de blokkade van de Straat van Hormuz beëindigt, en nadat hij zijn deadline voor dat dreigement had verlengd. Ik heb dit vandaag besproken op onze nationale veiligheidspodcast Sources & Methods met NPR’s Pentagon-correspondent Tom Bowman en onze internationale correspondent Aya Batrawy in Dubai.
(GELUIDBITE VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
KELLY: Aya, wat weten we over deze gesprekken, te beginnen met wie er aan het woord is?
AYA BATRAWY: We hebben dus nu de bevestiging gekregen dat Egypte en Pakistan allebei hebben gezegd dat ze nu betrokken zijn bij het doorgeven van berichten, en dat komt omdat de traditionele bemiddelaars, in het verleden Oman en Qatar, werden aangevallen nadat deze oorlog was begonnen – enkele vergeldingsaanvallen vanuit Iran – en dus zijn ze op dit moment niet betrokken bij de gesprekken, hoewel Oman zegt dat ze op dit moment een rol spelen. Maar de gesprekken lijken wel of geen gesprekken te zijn. Laten we zeggen dat de backchannel-inspanningen om de gesprekken op gang te brengen worden gevoerd door Egypte en Pakistan.
KELLY: Oké.
BATRAWY: En de Egyptische minister van Buitenlandse Zaken had woensdag een ontmoeting met enkele verslaggevers in Caïro, en hij vertelde onze producer en de andere journalisten daar dat het eigenlijk president Trump was die Egypte vroeg om contact op te nemen en dit op gang te brengen. Het was dus eigenlijk – het lijkt er niet op dat Iran degene was die hierom vroeg, maar het was eerder het Witte Huis – president Trump zelf – die hierom vroeg.
KELLY: Oké, dus dat is de wie. Laten we eens kijken naar wat we weten en wat we niet weten, en wat de inhoud kan zijn van wat deze gesprekken om gesprekken te beginnen kunnen zijn. We weten dat president Trump een plan van vijftien punten heeft bedacht om de oorlog te beëindigen. Tom, we hebben dit plan niet gezien, toch? Weten we – wat weten we over wat erin zit?
TOM BOWMAN: Eén van de dingen is het opgeven van verrijkt uranium – het is nu 60%. Weg met uw verrijkingsprogramma. Beperk ook het aantal raketten dat je kunt bouwen. En stop ook met het steunen van uw bondgenoten in de regio, zoals Hezbollah en Hamas. Maar deze liggen al heel lang op tafel. Het is niets nieuws hier.
KELLY: Ja. Onze collega in Tel Aviv, Daniel Estrin, heeft gemeld dat zijn bronnen zeggen dat het voorstel van het Witte Huis om deze oorlog te beëindigen behoorlijk dicht in de buurt komt van wat er vóór de oorlog op tafel lag, toen er diplomatieke…
BOWMAN: Dat klopt.
KELLY: …Er vinden gesprekken plaats. Oké, we weten ook dat Iran heeft gezegd: ja, bedankt, maar nee bedankt. Juist, Aya? Waarmee bestrijden ze?
BATRAWY: Ja. Ik bedoel, in de eerste plaats zeggen ze niet eens dat er gesprekken plaatsvinden. Ze hebben zojuist geantwoord met, denk ik, een reactie. En wat ze zeggen is dat Iran in de eerste plaats deze oorlog zal beëindigen als het daartoe besluit, op zijn eigen voorwaarden. En er staat dat deze voorwaarden onder meer het einde van de aanvallen op Iran omvatten, garanties dat de oorlog zou blijven eindigen en niet meer terug zou komen. Ze willen ook verlichting van de sancties. Ze willen herstelbetalingen voor wat er is gebeurd. En weet je, ze hebben al vóór het begin van deze oorlog duidelijk gemaakt dat de productie van raketten voor hen een kwestie van nationale defensie en soevereiniteit was, dus dat lijkt nog steeds van tafel te zijn.
KELLY: Dat punt dat Iran zegt dat ze de oorlog zullen beëindigen wanneer ze er klaar voor zijn, het zal op hun voorwaarden zijn en wanneer ze besluiten dat het tijd is – je herinnert me aan een teken dat ik zag toen ik vanuit Iran verslag deed van de begrafenis van generaal Qassem Soleimani, die de VS zojuist hadden vermoord. En Iraniërs waren boos en liepen de straat op, en ik herinner me een man die een bord omhoog hield waar ik een foto van maakte, en waarop stond: Hé, VS, jullie zijn begonnen. Wij zullen er een einde aan maken. Dat teken is dus – dat klinkt vrijwel als de officiële reactie van Teheran op het plan van president Trump om de oorlog te beëindigen. Het lijkt erop dat Iran denkt dat ze aan de winnende hand zijn. Klopt dat, Aya?
BATRAWY: Van waar ik zit, verliest Iran niet. Ja, hun bevolking wordt zwaar getroffen. Ja, ze hebben veel burgers verloren en er lijden veel mensen in Iran onder deze oorlog. Maar hun propagandamachine die nu op internet staat, is trots. Het projecteert deze kracht die zij in staat zijn om de mondiale supermacht op deze manier aan te pakken. Opnieuw hebben ze Amerikaanse bases getroffen. Ze blijven deze onderscheppingen in Israël doorstaan, waarbij ze woningen, maar ook militaire en veiligheidslocaties aanvallen.
Ze zijn ook in staat om de olieprijzen heel hoog te laten stijgen. Omdat het hele idee was dat ze Amerika niet terug kunnen slaan op Amerikaans grondgebied, maar wat ze wel konden doen was dat ze zoveel pijn konden toebrengen aan Amerika’s bondgenoten in de Golf en aan de energiemarkten dat deze oorlog onhoudbaar wordt, en dat lijkt te zijn waar het naartoe gaat.
BOWMAN: En het is belangrijk op te merken dat het Iraanse regime nog steeds aan de macht is, en dat zij zouden kunnen winnen door alleen maar te overleven.
KELLY: Ja. Dus laten we hier landen. We naderen een maand, bijna dertig dagen van de oorlog. Ziet een van jullie een afrit?
BOWMAN: Ik zie het niet in de nabije toekomst, in de komende weken. De VS zullen Iran nog steeds onder druk zetten om aan de onderhandelingstafel te komen. Ze zullen doorgaan met bombarderen. Israël zal blijven bombarderen. En ook zullen de Iraniërs aanvallen blijven uitvoeren, vooral ook in de Golflanden. En het is belangrijk om de langeafstandsraket op te merken die ze op Diego Garcia in de Indische Oceaan hebben geschoten. Het werd uitgeschakeld door de luchtverdediging, maar dat zegt iets. De actieradius daarvan was 2.500 kilometer. En de zorg is dat ze feitelijk volhouden, ze rantsoeneren een aantal van hun meer, je weet wel, langeafstandsraketten. Dat moet een echte zorg zijn, vooral voor het Amerikaanse leger.
KELLY: Ja?
BATRAWY: Ja. Ik bedoel dat we in sommige dagen, de afgelopen dagen, misschien minder aanvallen op de Golfstaten hebben gezien dan in voorgaande dagen. Het volume is minder, maar de precisie lijkt nauwkeuriger. Dus dat is gewoon, weet je, gebaseerd op wat Tom zei. Maar het andere dat ik wil noemen is, als we het over afritten hebben, laten we dan gewoon teruggaan naar dag 1, de eerste uren van deze oorlog. Het openingssalvo van deze oorlog was het doden en onthoofden van het regime, en dat betekende de dood van Khamenei, de opperste leider. Daarna leek het bijna alsof het zo was ontworpen dat er geen afrit meer kon zijn, weet je? En nu hebben we zijn zoon als opperste leider nadat hij zijn vrouw, zijn kind en zijn beide ouders bij die aanval heeft verloren.
Dus als we het hebben over een afrit, moeten we ook nadenken over met wie we te maken hebben – een nieuwe opperste leider van wie we nog niet hebben – waar we nog niets van hebben gehoord, we hebben ze nog niet gezien, maar we weten wel wat er met zijn familie en zijn vader is gebeurd. En wat voor soort afrit kunnen we ons hieruit voorstellen?
KELLY: Dat waren Aya Batrawy en Tom Bowman van NPR. Ze vergezelden mij voor Sources & Methods, de nationale veiligheidspodcast van NPR. Je kunt de hele aflevering beluisteren, waar je je podcasts ook vindt.
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcripttekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende record van de programmering van NPR is de audio-opname.
