De vrouwen die streven naar duurzaamheid in Hollywood

Het begon met kleurpotloden.

Als Sheila Morovati haar kinderen meenam naar restaurants, voelde ze zich onvermijdelijk schuldig omdat hun nieuwe kleurpotloden, die vaak bij het kindermenu stonden, aan het einde van de maaltijd werden weggegooid. Dat leidde tot haar eerste uitstapje naar duurzaamheid.

In 2009 startte Morovati een non-profitorganisatie die gebruikte restaurantkrijtjes inzamelde en deze herverdeelde onder Head Start-programma’s in de regio, die vroeg leren aanbieden aan gezinnen met lagere inkomens. Van daaruit breidde haar werk zich uit van een poging om druk uit te oefenen op de gemeenteraad om plastic rietjes en bestek in Malibu te verbieden, tot een non-profitorganisatie die de entertainmentindustrie helpt te heroverwegen hoe zij plastic voor eenmalig gebruik op het scherm portretteert.

“Op een gegeven moment kun je maar zo vaak naar gemeenteraadsvergaderingen gaan, je kunt maar zo veel verbieden, maar het is alsof je stroomopwaarts zwemt”, zegt Morovati, socioloog van opleiding. “Ik wist dat het veranderen van de cultuur een van de belangrijkste onderdelen van deze hele puinhoop is, en dat is wat Hollywood heel goed doet: cultuur vormgeven.”

In 2021 lanceerde ze een campagne: Lichten, camera, plastic? – om de berichtgeving rond plastic voor eenmalig gebruik, zoals rietjes, op het scherm te verschuiven. Via haar werk komt ze in contact met Hollywood-producties om advies te geven over alternatieven die ze op het scherm kunnen presenteren om duurzaam gedrag te bevorderen. Dit kan inhouden dat karakters herbruikbare waterflessen dragen in plaats van plastic voor eenmalig gebruik, of een herbruikbare boodschappentas meenemen naar de winkel. De ‘swaps’ die ze promoot, zijn uitgebreid met zaken als het laten zien van karakters op het scherm, carpoolen en lopen versus autorijden, of het eten van plantaardige maaltijden in plaats van vlees.

En ze is niet de enige in haar werk. Ze maakt deel uit van een door vrouwen geleide beweging om Hollywood duurzamer te maken, zowel op het scherm als op het scherm. In een tijd waarin de politieke wilskracht om actie te ondernemen op het gebied van het klimaat niet alleen afneemt, maar ook wordt geconfronteerd met een Witte Huis dat vijandig staat tegenover het concept, is de entertainmentindustrie een plek waar de samenleving nog steeds kan worden beïnvloed om de klimaatcrisis serieus te nemen en hun gedrag dienovereenkomstig te veranderen.

Tot nu toe heeft Morovati succes gehad met het verspreiden van haar boodschap via Universal’s GreenerLight-programmaeen initiatief dat in 2023 werd gelanceerd om duurzaamheidsboodschappen zowel op het scherm als achter de schermen te brengen en geleid door een andere vrouw in het bedrijf, Kimberly Burnick, de senior directeur duurzame inhoud bij NBCUniversal. Het project heeft gewerkt aan films als ‘Wicked’ en ‘Hamnet’, die dit jaar zijn genomineerd voor acht Academy Awards, waaronder die voor Beste Film, Beste Regisseur en Beste Actrice. De natuur is een belangrijke achtergrond voor “Hamnet”, en GreenerLight concentreerde zich op het verminderen van de impact op het milieu tijdens het filmen door hybride en elektrische voertuigen te gebruiken voor het transport van cast en te kiezen voor treinreizen boven vluchten. De productie voerde ook een afvalbeheersysteem in dat recycling en compostering omvatte en materialen zoals hout en kostuumstof doneerde nadat ze waren ingepakt.

Morovati zegt dat een nieuwe universele release, ‘You, Me and Toscane’, die in april in de bioscoop zal verschijnen, gebruik heeft gemaakt van de ruilgids van haar campagne om afbeeldingen van verkwistend plastic op het scherm te minimaliseren. De film bevatte waar mogelijk ook elektrische voertuigen boven benzineslurpers. “Het is niet perfect, maar we geloven wel dat wat mensen kijken, hun keuzes beïnvloedt”, vertelde Kat Coiro, de regisseur van de film, aan Yahoo News.

Allison Begalman, een voormalige scenarioschrijver en huidige gemeenschapsorganisator, is een van de meest prominente gezichten van de beweging. Ze lanceerde de Klimaattop in Hollywood midden in de pandemie, nadat ze zich realiseerde dat er een duidelijke wens was bij mensen in de industrie om meer te leren over hoe zij deel konden uitmaken van de oplossing van de klimaatcrisis en enkele van de verspillende praktijken in de industrie.

“We probeerden alleen maar het gesprek over het klimaat te democratiseren”, zei ze. “Er waren eigenlijk geen ruimtes waar iemand die creatief was, klimaatleider, non-profitorganisatie, wetenschapper of cabaretier kon komen en zomaar een gesprek kon voeren.” Dus creëerde ze er een. Hoewel de openingstop tijdens de pandemie online plaatsvond, trok deze nog steeds 15.000 mensen op YouTube. “We werden weggeblazen”, zei ze.

“Het was zoiets van ‘cool’, laten we deze intergenerationele ruimte bouwen om een ​​gesprek te voeren en het leuk, flitsend en sexy te maken, maar ook praktisch”, zei ze. “En dat omvatte veel gesprekken over duurzame productie en CO2-uitstoot.”

Van daaruit groeide het werk. Zes jaar later fungeert het als een knooppunt waar klimaatcommunicatoren en insiders uit de entertainmentindustrie elkaar jaarlijks ontmoeten om erachter te komen hoe ze kunnen samenwerken en van elkaar kunnen leren.

Een succesvolle samenwerking die voortvloeide uit de top omvat onder meer een aflevering “Grey’s Anatomy”, die vorig jaar werd uitgezonden en gecentreerd op een hittekoepel die neerdaalt in de Pacific Northwest. In de show zetten de opeenvolgende gevolgen van de hitte de capaciteit van het ziekenhuis onder druk en wordt getoond hoe verschillende bevolkingsgroepen kwetsbaarder zijn voor extreme hitte, inclusief een verhaallijn met een zwangere vrouw die vroegtijdig gaat bevallen. Het complot werd geïnformeerd door experts van de Natural Resources Defense Council (NRDC), een milieuorganisatie die het voortouw heeft genomen in de samenwerking met Hollywood om zijn klimaatboodschappen te verspreiden en klimaatverhalen in entertainment te promoten.

De top heeft ook gediend als een knooppunt voor andere soorten klimaatcommunicatoren, waaronder makers van inhoud zoals Susie Hicks, bekend onder haar sociale media-naam: Het klimaatkuiken. Ze maakt educatieve inhoud voor kinderen en heeft dankzij de top in contact kunnen komen met organisaties als NRDC. Andere klimaatbeïnvloeders uit Los Angeles hebben ook gemeenschap gevonden op de top, waaronder Leah Thomas, die beroemd werd vanwege haar boek ‘The Intersectional Environmentalist’ en meer dan 200.000 volgers heeft op Instagram. Als reactie op de manieren waarop cultuur en communicatie online verschuiven, heeft Begalman onlangs haar organisatie omgedoopt tot Context Collaborative, om haar groeiende missie te weerspiegelen om het klimaatverhaal in verschillende vormen te verspreiden.

Voor Begalman is de impact die Hollywood kan hebben op het communiceren van klimaatverandering duidelijk. “We weten wat de oplossingen zijn voor de klimaatcrisis, en we zouden ze kunnen implementeren, maar we hebben een volledige maatschappelijke verschuiving nodig in ons begrip hiervan om druk uit te oefenen op beleidsmakers om actie te ondernemen”, zei ze. “Op dit punt moeten we integreren door middel van cultuur, omdat het voelt als het enige vertrouwde voertuig dat we nog hebben.”

Dit soort culturele boodschappen heeft eerder gewerkt. Toen de organisatie Mothers against Drunk Driving (MADD) eind jaren tachtig erkenning kreeg voor haar belangenbehartigingswerk, de Harvard School of Public Health werkte samen met Hollywood om berichten rond rijden onder invloed te integreren en het concept van aangewezen bestuurders te promoten in populaire tv-shows als ‘Cheers’, ‘Dallas’ en ‘LA Law’. De berichtgeving werd gecrediteerd voor het helpen verminderen van verkeersdoden in de jaren negentig.

Meer recentelijk hebben voorstanders zich tot Hollywood gewend om invloed uit te oefenen op de manier waarop mantelzorg in beeld wordt gebracht op het scherm. Een initiatief genaamd Herschrijven van gender, werk, gezin en zorgheeft tot doel Hollywood te helpen de problemen van zorgverlening in scripts op te nemen in een poging de culturele steun voor betaald gezinsverlof te vergroten.

Naast het beïnvloeden van de gewoonten van kijkers, werken andere vrouwen, zoals Hillary Cohen, aan het veranderen van de gewoonten van producties zelf. Cohen was geschokt toen ze aan enkele van haar eerste grote sets in Hollywood werkte voor tv-programma’s als ‘Private Practice’ en zag hoe enorm veel voedsel aan het eind van de dag in de vuilnisbak werd gegooid. In een stad met een grote dakloze bevolking ‘vond ik dat zo verontrustend’, zei ze. Dus tijdens COVID besloot ze er iets aan te doen. Ze was medeoprichter van een non-profitorganisatie, Your Every Day Action, om een ​​deel van dat afval af te voeren naar organisaties die het distribueren onder mensen die met voedselonzekerheid te maken hebben.

Vorig jaar heeft de organisatie met succes 140.000 pond voedsel gered door het op te halen bij televisieprogramma’s als ‘Abbott Elementary’ en het naar non-profitorganisaties in de regio te brengen. Het herverdeelde voedsel bespaart organisaties als de Homeless Coalition naar schatting $25.000 aan voedsel dat zij anders voor hun programma’s zouden kopen.

Sinds de lancering is ze uitgebreid met andere artikelen, zoals waterflessen en hygiëneproducten, en zelfs meubels, vooral uit reclamespots. “Die producties komen binnen voor twee tot drie dagen opnames en ze zijn klaar”, zei Cohen. “Dus ze kopen al deze dingen, en dan moeten ze ze wegdoen, en er is geen plek om ze op te slaan.” Afgelopen Thanksgiving heeft haar organisatie zes ovens en meerdere wagenladingen keukenapparatuur opgehaald nadat een kookpromo de productie had afgerond. Ze kon de spullen herverdelen onder woningen met lage inkomens die deze spullen nodig hadden voor hun keukens.

Nu renoveert ze in samenwerking met vier andere non-profitorganisaties een magazijn in Los Angeles. Er komt een grote inloopvriezer waarin een deel van de voedseldonaties kan worden opgeslagen. Maar na de bosbranden in Los Angeles verwacht ze dat het een ander doel zou kunnen dienen. “We zijn opgezet als een noodhulpzone midden in Los Angeles.”

Zowel het aanbod als de vraag naar haar werk groeit. Dit jaar voert Californië de handhaving op van een wet die in 2016 is aangenomen en die bedrijven verplicht voedsel dat anders verloren zou gaan opnieuw toe te wijzen, en dat heeft geleid tot een golf van verzoeken om de diensten van Cohen. De stijgende kosten van levensonderhoud in Los Angeles leiden er ook toe dat meer mensen hulp nodig hebben. “Voedselonzekerheid is een veelvoorkomend probleem”, zegt ze. “Het wordt momenteel zo’n trend, omdat zoveel mensen die het nog nooit eerder hebben meegemaakt … nu plotseling weten wat voedselonzekerheid is.”

Naast de inspanningen van mensen als Cohen hebben veel grote film- en tv-studio’s ook de manier veranderd waarop zij het onderwerp klimaatverandering en duurzaamheid benaderen. Heidi Kindberg, de vice-president van duurzaamheid bij Warner Bros Discovery, zei dat de studio een robuust productieprogramma heeft genaamd HBO Green dat shows onder de paraplu van de studio aanmoedigt om hun impact op het milieu te verminderen door de uitstoot te verminderen door waar mogelijk batterijvermogen en hernieuwbare diesel te gebruiken, compostering op de set te bevorderen en de consumptie van rood vlees te verminderen. Net als het werk van Morovati promoot de studio ook het modelleren van duurzaam gedrag op het scherm.

Dat modelleren kan op alles lijken: van personages die elektrische auto’s besturen in films tot het presenteren van een veganistisch restaurant op de achtergrond van een scène of het presenteren van Earth Day-posters op een decor dat is ontworpen om op een school te lijken. Een voorbeeld van hoe duurzaamheidsboodschappen een script kunnen worden, is te vinden in een aflevering van ‘And Just Like That…’ waarin de personages, Charlotte en Miranda, bestellen bij Chipotle. Terwijl ze bestelt, schakelt Miranda over van een steakburrito naar plantaardig vlees. Het is een eenvoudige en subtiele knipoog naar het normaliseren van de mogelijkheid om de consumptie van rood vlees te verminderen.

Cohen zei dat Rare, een non-profitorganisatie die zich inzet om het gedrag van mensen te veranderen om de planeet te beschermen, een onderzoek buiten de scène heeft opgezet om te testen hoe kijkers op de dialoog reageerden. “Daaruit bleek dat mensen dachten dat het eten van plantaardig voedsel geaccepteerd was en vaker zou voorkomen”, zei ze. “Een van de belangrijke bevindingen was dat het niets afleidde van het verhaal. Niemand reageerde negatief.”

Cohen zei dat ze de boodschap van duurzaamheid de afgelopen jaren in heel Hollywood heeft zien groeien, ook al is de steun en het bewustzijn van buitenaf weggeëbd en weggevloeid. “Het politieke klimaat heeft een impact”, zei ze. “Maar door dat alles heen is er sprake van een opwaarts momentum.”