Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Nu Chris Pratt overal is, is het moeilijk te onthouden dat hij niet altijd een filmster is geweest. Hij werd niet in een vat op het Universal-kavel gekweekt en kwam naar voren als de ultieme generieke hoofdrolspeler die geschikt was voor superheldenfranchises (Bewakers van de Melkweg), dinosaurusruzie (Jura Wereld), en elke bestaande animatiefranchise (beide Garfield En Super Mario Bros.).
Chris Pratt bouwde zijn carrière stukje bij beetje en steen voor steen op. De Lego-filmnu aan Netflixdateert van vóór al die films, en het verrassende succes ervan was een schattig Nederlands Trojaans paard dat ertoe leidde dat we allemaal per ongeluk Pratt in ons leven lieten.
Niemand had verwacht dat de Lego-film zo goed zou zijn
Pratt vertolkt de stem van Emmet Brickowoski, een gewone man in Bricksburg die niets liever doet dan de instructies volgen en bouwen zoals hem wordt opgedragen, want alles is geweldig als je deel uitmaakt van een team. Dat verandert allemaal voor altijd als hij WildStyle tegenkomt (Elisabeth Banken), een buitensporige rebel die op zoek is naar de ‘Special’, de machtigste Master Builder, om de wereld te redden van Lord Business (Will Ferrell). De Lego-film haalt veel kilometers uit het spelen met alle stijlfiguren en verwachtingen die voortkomen uit een ‘Chosen One’-verhaal, maar het echte plezier is de enorme hoeveelheid cameo’s, zowel Lego-figuren als stemoptredens.
Er zijn leuke grappen, waaronder de Spaceman (Charlie Day), compleet met kapotte stukken, en de kwaadaardige commandant van de supergeheime politie (Liam Neeson) die zijn hoofd omdraait om af te wisselen tussen Good Cop en Bad Cop. Morgan Vrijmandie de blinde tovenaar uitte, raakte zo geïrriteerd door de bizarre dialoogregels dat zijn adlib: “Oké, we moeten dat allemaal opschrijven, want ik ga me er niets van herinneren, maar daar gaan we”, in de film achtergebleven. Lego Batman geuit door Will Forte steelt elke scène waarin hij zich bevindt, wat het bestaan ervan rechtvaardigt De Lego-Batman Film. Het voelt alsof er elke minuut een nieuwe grap, een oneliner of een willekeurige cameo is.
Alles is geweldig als je Chris Pratt bent
De Lego-film is geschreven en geregisseerd door Phil Lord en Christopher Miller, en wordt daarna voor altijd gecrediteerd als “The guys die schreven De Lego-film.” Het is hun ongebruikelijke gevoel voor humor en hun bereidheid om grappen de grond in te slaan (Emmet die valt, Prinses Unikitty) die de meedogenloze komediemotor van de film aandrijven. Tegen het einde van zijn bioscoopvertoning verdiende de film waarvan niemand dacht dat die een hit zou worden $470 miljoen, lanceerde een franchise en gaf de hele Merk Lego een schot in de arm.
Dat is geen wonder van Chris Pratt 2014, die ook inbegrepen was Bewakers van de Melkwegschoot hem naar de top van de castingsheets van Hollywood. Twaalf jaar later is er geen einde in zicht aan zijn mediadominantie De terminallijst En De elektrische staathij is zelfs uitgebreid naar streamen originelen. Als we er niet allemaal mee hadden gelachen De Lego-film misschien hadden we gespaard kunnen blijven.
Pratt heeft een geweldige reeks franchisehits gehad, maar geen enkele heeft het publiek zo verrast De Lego-film. Het creëren van een hilarisch filmisch universum rond het stenen speelgoed verraste iedereen, en zelfs tien jaar later klinkt het nog steeds onwaarschijnlijk. Als je het nog geen kans hebt gegeven: het staat nu op Netflix, en er is geen reden waarom iemand, oud of jong, het aanzet en begint te lachen om een van de beste grappen per minuut-verhoudingen van de afgelopen twaalf jaar.
