Komedie-sequels zijn notoir moeilijk uit te voeren, maar sequels die komedie met andere genres combineren, zijn niet veel eenvoudiger. Misschien is dat de reden waarom de filmfranchise “Men in Black” in het algemeen nooit helemaal heeft gewerkt. Je kunt maar een beperkt aantal grappen maken over excentrieke publieke figuren en beroemdheden die vermomde buitenaardse wezens zijn voordat mensen met hun ogen beginnen te rollen (Steven Spielberg opzij).
Het helpt niet dat de eerste ‘Men in Black’-film de lat zo hoog legde als hij deed. Losjes gebaseerd op de stripserie ‘The Men in Black’, blijft de sci-fi actie-komediefilm van regisseur Barry Sonnenfeld uit 1997, die door Spielberg werd geproduceerd (zoals ik al zei …), een nauwkeurig gestructureerde publiekstrekker. Maar afgezien van de citeerbare zingers en het meedogenloos aanstekelijke Danny Elfman-themalied, is het een publiekstrekker die een geweldig fysiek optreden van Vincent D’Onofrio als Edgar, de buitenaardse Bug, combineert met enkele opmerkelijk diepgaande observaties over de menselijke natuur. De sequels variëren daarentegen van voldoende tot ‘Men in Black: International’ uit 2019. een film waarvan de problemen achter de schermen tot heel wat vingerwijzen leidden in de trades nadat het flopte.
Het beste wat uit dit pand kan voortkomen sinds de originele film is misschien wel de minder besproken ‘Men in Black: The Series’, een tekenfilmserie die van 1997 tot 2001 vier seizoenen duurde. De geanimeerde tv-serie “Men in Black”, die drie maanden na de eerste film in de bioscopen in première gaat, breidt feitelijk het verhaal en de overlevering van Sonnenfelds speelfilm uit 1997 uit, in tegenstelling tot de sequels. Tegelijkertijd serveert het op gepaste wijze gekke, op zichzelf staande wekelijkse avonturen waar de jonge doelgroep van kan genieten zonder zich zorgen te hoeven maken over het afstemmen op elke afzonderlijke aflevering (plus wat wrange humor voor alle volwassenen die ook kijken). Maar nogmaals, dat is niet zo verrassend, gezien de creatieven die aan de show hebben gewerkt.
Men in Black: The Series breidt op geïnspireerde manieren uit op de eerste Men in Black-film
De makers van ‘Men in Black: The Series’ Duane Capizzi, Jeff Kline en Richard Raynis zijn misschien geen bekende namen, maar hun gezamenlijke oeuvre omvat onder meer het Daytime Emmy-winnende ‘Transformers: Prime’ en de millennial/Gen Z favoriete tekenfilmserie van beroemdheden ‘Jackie Chan Adventures’. Ze werkten ook jarenlang voor Adelaide Productions, een Sony-divisie met een legitiem sterke staat van dienst als het ging om het produceren van tekenfilmseries gebaseerd op de grootste live-action franchises van het bedrijf in de jaren negentig en 2000. Het maakte zelfs een comeback met de vooral populaire geanimeerde anthologieminiserie “The Boys Presents: Diabolical” in 2022.
Dit brengt ons terug naar “Men in Black: The Series.” Een van Adelaide’s eerdere successen, de show speelt zich schijnbaar af in een alternatieve tijdlijn waar de norse Agent K van Tommy Lee Jones niet met pensioen ging nadat hij de opstandige Agent J van Will Smith had gerekruteerd in de eerste “Men in Black” -film. Uiteindelijk voegt het echter een slimme rimpel toe aan dat uitgangspunt met de aflevering ‘The Star System Syndrome’, die op amusante meta wordt over de relatie van de show met de ‘Men in Black’-films.
Dat is niet de enige manier waarop de serie zich onderscheidt. Naast het verkennen van K’s pre-MIB-persoonlijkheid met afleveringen als ‘The Neuralyzer Syndrome’, verlaat het niet alleen de hele verhaallijn van het Bug-imperium en nodigt het zelfs Vincent D’Onofrio uit om terug te keren naar andere leden van de Bug-soort (zoals Edgar’s tweelingbroer, Edwin). Bovendien wordt voorkomen dat personages als MIB Chief Zed en vooral Laurel Weaver/Agent L vies worden gemaakt door ze zonder pardon op te schrijven (of te vermoorden) zoals in de films. Al met al is het een veel meer geïnspireerde draai aan het ‘Men in Black’-universum dan de vervolgfilms. Stream “Men in Black: The Series” gratis op Tubi en ontdek het zelf.
