Niet alle Amerikaanse energiebedrijven zullen profiteren van een mogelijke heropleving van de Venezolaanse olie-industrie na de arrestatie van de Venezolaanse leider Nicolás Maduro door de VS.
Energie aandelen steeg maandag toen beleggers de potentiële winsten van de hernieuwde toegang van de VS tot de enorme oliereserves van Venezuela inprijsden. Maar analisten zeggen dat kleinere bedrijven moeite zouden kunnen hebben om te profiteren van een herstel in de energiesector van het land.
Extra Venezolaanse olieaanvoer in de komende jaren zou “negatief kunnen zijn voor schalieproducenten” die geen voetafdruk hebben in Venezuela, zei Daan Struyven, hoofd olieonderzoek bij Goldman Sachs, in de podcast “Exchanges” van het bedrijf, die dinsdag werd gepubliceerd.
Dat komt omdat prijzen en volumes onder druk kunnen komen te staan als de aanbodgroei in de komende vijf tot tien jaar uit Venezuela komt in plaats van uit Amerikaanse schalieolie, voegde hij eraan toe.
De potentiële druk op schalie weerspiegelt een belangrijk verschil in oliekwaliteit. Venezolaanse ruwe olie is zwaar en zwavelrijk, terwijl de Amerikaanse schalieproductie wordt gedomineerd door lichtere olie. Veel raffinaderijen aan de Amerikaanse Golfkust waren oorspronkelijk ontworpen om zwaardere ruwe olie te verwerken, waardoor Venezolaanse vaten beter geschikt waren.
Een grotere toegang tot Venezolaanse ruwe olie zou daarom ten goede kunnen komen aan raffinaderijen, terwijl de vraag naar lichtere schalievaten zou worden ondermijnd.
Hoewel lichte schalieolie en zware ruwe olie zoals die van Venezuela niet direct uitwisselbaar zijn, kan een groter aanbod van zware olie de vraag naar raffinaderijen en de prijzen op de bredere markt nog steeds veranderen. Dat soort veranderingen zou indirect druk uitoefenen op de Amerikaanse schalieproducenten, die lange tijd de motor van de Amerikaanse schalieolie zijn geweest schalie revolutie.
“In de VS zouden de eerste slachtoffers waarschijnlijk enkele olieproducenten zijn, vooral kleinere schaliebedrijven met hoge schulden en krappe marges”, schreef Philippe Le Billon, een professor aan de Universiteit van British Columbia die de politieke economie van natuurlijke hulpbronnen bestudeert, in The Conversation on Sunday.
Verder, olieprijzen De afgelopen jaren stonden ze al onder druk als gevolg van het ruime aanbod en de trage groei van de vraag.
De Amerikaanse benchmark West Texas Intermediate futures op ruwe olie worden rond de $56 per vat verhandeld, terwijl de Brent-futures rond de $60 per vat handelen. Beide zijn tot nu toe dit jaar met ongeveer 2% gedaald, na een daling van 20% vorig jaar.
Zelfs een stijging van de Venezolaanse olieproductie op de middellange termijn zou neerwaartse druk kunnen uitoefenen olieprijzen, waardoor het moeilijker wordt voor duurdere Amerikaanse schalieproducenten om nieuwe boringen te rechtvaardigen, zeiden onderzoekers van het Center on Global Energy Policy van Columbia University in een zondagse post.
Die dynamiek zou de druk op Amerikaanse schalieproducenten kunnen vergroten.
“Dit compliceert het idee dat de VS ondubbelzinnig zouden ‘winnen’ van een Venezolaanse olie-opleving. De energiegeopolitiek creëert aan alle kanten winnaars en verliezers”, schreef Le Billon.
