Supermajority, de non-profitorganisatie die zich richt op het mobiliseren van vrouwelijke kiezers, wordt gesloten.
Opgericht in 2019 door Cecile Richards, de voormalige president van Planned Parenthood; Ai-jen Poo, mede-oprichter en uitvoerend directeur van de National Domestic Workers Alliance; en Alicia Garza, medeoprichter van #BlackLivesMatter, werd Supermajority een belangrijke speler in de vrouwenverzetsbeweging.
Sinds de oprichting heeft Supermeerderheid contact opgenomen met meer dan 20 miljoen vrouwelijke kiezers en zich georganiseerd voor kandidaten, waaronder Democratische Regeringen. Gretchen Whitmer uit Michigan, Katie Hobbs uit Arizona en Josh Shapiro in Pennsylvania, evenals voor het mislukte presidentiële bod van toenmalig vice-president Kamala Harris vorig jaar. De groep is van plan haar vrijwilligers te verbinden met andere organisaties die grassroots organiserend werk doen, te beginnen met de American Civil Liberties Union (ACLU). Alle 22 huidige Supermeerderheidswerknemers zullen worden ontslagen; de organisatie zal haar werkzaamheden in de komende weken afbouwen.
Uitvoerend directeur Taylor Salditch zei dat de sluiting van de Supermeerderheid weerspiegelt hoe de politiek en de organisatie sinds 2019 zijn veranderd en meer gemeenschapsgericht zijn geworden, waarbij mensen op zoek zijn naar manieren om een tastbare impact te maken die verder gaat dan protesteren. Ze zei ook dat voor veel Amerikanen, vooral aan de linkerkant, gender als focus is vervaagd.
“Ik denk dat als je een regering hebt die zo openlijk gewelddadig is tegenover vrouwen, het heel logisch is dat vrouwen die identiteit niet claimen en er niet tegenaan rennen als het gevaarlijk is om dat te doen,” zei Salditch.
Jess Morales Rocketto, een andere medeoprichter van Supermajority, zei dat de oprichting van de groep werd ingegeven door jonge vrouwen die op zoek waren naar een huis vanwege hun verlangen om anderen te ontmoeten en actie te ondernemen. Hen helpen organiseren is de erfenis van de groep, zei ze.
“Er zijn nu organisaties die nog niet bestonden toen we begonnen, en er zijn nu leiders die nog niet bestonden toen we begonnen, en we hebben een aantal van hen opgeleid. Dat is de erfenis die we achterlaten, en zeker een erfenis waar Cecile voor stond, die voor mij ook in deze zeer aanwezig voelt”, zei Morales Rocketto. “Zoals organisatoren graag zeggen: je wilt jezelf uit een baan organiseren. Ik denk niet dat we elk probleem voor vrouwen hebben opgelost, maar ik denk dat we iets hebben achtergelaten dat dat werk kan blijven opbouwen en laten groeien.”
Ze erkent ook hoeveel het huidige culturele klimaat is veranderd – en de impact die cultuur heeft op de politiek. Maar dat betekent niet dat ze denkt dat de aard van dit werk voorbij is.
“Ik zou het geweldig vinden als iedereen in Amerika het gevoel zou krijgen dat het cool is om feminist te zijn – dat is wat ik wil dat er gebeurt. Maar zelfs in tijden waarin het niet sexy is, moeten we ons nog steeds organiseren”, zei Morales Rocketto.
Katherine Grainger, een andere medeoprichter van Supermeerderheid, dacht ook na over de “elektriciteit en opwinding” die de oprichting van Supermeerderheid omringden tijdens de eerste termijn van president Donald Trump, wiens eerste verkiezing in 2016 tot enorme protesten leidde. Het leverde, zei ze, miljoenen gemobiliseerde vrouwen op.
“Dat is wat we wilden. We wilden dat het organisch zou zijn en zou groeien, en dat deze leiders hun eigen dingen zouden beginnen en dat het zou veranderen in wat het zou zijn. We bevinden ons nu op een punt waarop ik denk dat veel van het organiseren en de manier waarop mensen zich verzetten en komen opdagen vrij lokaal is, en we hebben miljoenen vrouwelijke leiders opgeleid om dat op lokaal niveau te doen.”
Door hun bijna 600.000 leden te heroriënteren op het werk van de ACLU en andere partnerorganisaties, zegt Grainger, is de groep nu in staat dezelfde vrouwen te bewegen naar een model van activisme dat meer gemeenschapsgericht dan nationaal is.
Deirdre Schifeling, de belangrijkste politieke en belangenbehartiger van de ACLU en een andere medeoprichter van de Supermeerderheid, prees haar werk.
“Nu de missie van Supermajority haar volgende hoofdstuk ingaat, zal de ACLU de strijd voor reproductieve vrijheid, gendergelijkheid en onze democratie voortzetten, versterkt door deze beweging en ons eigen landelijke netwerk van aangesloten organisaties om duurzame macht voor de toekomst op te bouwen”, aldus Schifeling in een verklaring.
Grainger dacht ook na over de politieke macht van Gen Z-vrouwen, waarbij hij wees op hun rol bij het helpen van verkiezingen Socialistische Zohran Mamani als burgemeester van New York.
“Dit is een generatie vrouwen die tijdens hun hele electorale leven alleen maar Trump op de stembus heeft gehad. Dit is ook een generatie die opgroeide met het kijken naar wat er gebeurde als politici niet in actie kwamen om hen te beschermen, of dat nu door wapengeweld was, of het nu het besluit van Dobbs was en het terugdraaien van de bescherming van de reproductieve gezondheid”, zei ze. “Zeker op dit moment zien we dat allemaal versterkt worden.”
Vorig jaar lanceerde Supermajority een leiderschapstrainingsprogramma genaamd Cecile’s Leaders ter ere van Richards, die stierf vorig jaar op 67-jarige leeftijd aan hersenkanker. Salditch zei dat zij en de organisatie het verlies van Richards hebben gevoeld.
“Cecile geloofde meer dan wie dan ook dat vrouwen degenen waren die de macht hadden om dit voor elkaar te krijgen, en dat het ethos de organisatie nooit heeft verlaten, nooit zal verlaten. En lang nadat het domein is verdwenen, zijn er legers van medewerkers, vrijwilligers en leiders die dat als hun eigen bestaansreden hebben aangenomen en dat zal niet veranderen”, zei ze.
Bovenal hoopt Salditch dat mensen de mensen niet vergeten voor wie Supermajority is opgericht om te dienen en te versterken.
“Ik hoop dat mensen nieuwe manieren blijven bedenken om aan de behoeften van vrouwen, vooral jonge vrouwen, in dit land te voldoen, want God, we hebben nog een lange weg te gaan om de kloof te dichten tussen onze geleefde realiteit en wat we werkelijk verdienen.”
