De snauw van Tarantino leidde tot ‘een heel mooi moment’ voor Matthew Lillard

Matthew Lillard voert al een tijdje campagne.

Hij wilde terugkeren naar de ‘Scream’-franchise. Natuurlijk zijn karakter, Stu Macher, zou kunnen overleven als een televisie op zijn hoofd valt (hoewel er wordt gezegd dat hij werd geëlektrocuteerd). Lillard overwoog zelfs om een ​​echte tv op zijn hoofd te laten vallen om te bewijzen dat het mogelijk was. Gelukkig ging hij er niet mee door, want er viel toch figuurlijk veel tv op zijn hoofd.

De “Scooby-Doo”-acteur is gecast in verschillende spraakmakende projecten. Hij is te zien in ‘Cross’, de Amazon Prime-show met Aldis Hodge in de hoofdrol als rechercheur moordzaken en forensisch psycholoog. Hij zal te zien zijn in de miniserie ‘Carrie’ met acht afleveringen – ja, Dat Carrie – ontwikkeld door filmmaker Mike Flanagan voor Amazon MGM Studios. Hij dompelt zijn tenen in de filmvijver van Marvel met een rol in Netflix’s ‘Daredevil: Born Again’.

Op het grote scherm bereidt hij zich voor op een derde ‘Five Nights at Freddy’s’.

En zijn campagne heeft zijn vruchten afgeworpen: hij zit in het nieuwste hoofdstuk van de populaire ‘Scream’-franchise – die eerder deze week zojuist de laatste trailer heeft uitgebracht.

Dit alles van een acteur over wie Quentin Tarantino (spreekt). “De Bret Easton Ellis-podcast”) “geeft er niets om.” Lillard heeft de afgelopen maanden vaak vragen beantwoord over en commentaar gegeven op de virale opmerkingen van Tarantino. Lillard is al bijna veertig jaar acteur en zegt dat hij een dikke huid heeft opgebouwd, maar de commentaren waren kwetsend.

Hij vertelt over die opmerkingen, samen met zijn recente projecten, het werken met vrienden en zijn voortdurende verlangen om ‘F-ICE’ te zeggen.

Dus. Tarantino zei enkele dingen over jouw (en van Paul Dano) acteertalent…

Kijk, eerlijk gezegd was het een raar moment. Het was een spelbreker. In het begin was het een sleur. Maar ik zeg dit: ik heb me nog nooit zo gezien gevoeld door deze industrie. Mijn hele carrière heb ik me een arbeidersacteur gevoeld die in de beste films probeert te spelen en het beste werk wil doen dat ik kan. Op dat moment ontstaat er een industrie die ik nu al 35 jaar dien, die opkomt en heel mooie dingen zegt. Ik zei dat het in het verleden voelde alsof ik in mijn eigen kielzog leefde. Normaal gesproken zie je die uitstorting van liefde pas nadat iemand is overleden. Uiteindelijk wordt het voor mij een heel mooi moment.

Het is niet zo dat ik een kwetsbaar klein ding ben. Ik ben er al een hele tijd. Was het slecht? Zeker.

Dat Quentin Tarantino-gedoe… Met mij gaat het goed. Ik hou van zijn films. Het was ook slecht omdat ik dacht: “Oh, ik zou graag naar binnen willen gaan en hem voor de gek willen houden.” Maar wat dan ook. Het gaat niet om de box office-overwinningen die week. Het gaat over een oeuvre, een gemeenschap van vrienden en een lang leven dat echt bepalend is. Dat is het doel, en het definieert een goed besteed leven.

Je noemde een lang leven, en een snelle IMDb-zoekopdracht laat zien dat Shaggy jouw wereld is! Er is zoveel “Scooby–Doe.” Rechtstreeks naar video. Live-actie. Videogames.

Ja. Is dat niet gek?

Als je terugkijkt, hoe heb je het stemwerk en het optreden in de film benaderd, en wat was je denkproces toen dat voor het eerst bij je opkwam?

Mijn eerste gedachteproces was: “Ik krijg die baan.” Ik heb zoiets van: “Ik zal dat vermoorden.” De manier waarop ik in de stem kwam, was dat ik mezelf hees moest schreeuwen. Ik zal nooit vergeten dat ik naar beneden kwam en in de auto zat, een leeg Warner Bros.-perceel, schreeuwend om mijn stem voor te bereiden op de auditie, en dat Chuck Roven, de producer, voorbij liep en op het raam klopte en zei: “Kerel, gaat het?”

De eerste film was zo succesvol dat ik het gevoel had dat ik gelanceerd werd. James Gunn en ik gingen naar binnen en gooiden “Plastic Man” bij Warner Bros. Ik had zoiets van: “Oh, ik ben nu een optie om nummer 1 te worden op een callsheet.” Toen kwam “Scooby-Doo 2” uit, dat deed het niet geweldig en begon aan een reset van mijn carrière, die een paar jaar duurde.

Ik kijk nu terug op 56 jaar oud en denk dat ik zonder dat niet in deze carrière zou zitten. Ik weet niet of ik er lang genoeg zou zijn geweest om deze comeback te krijgen waar ik middenin zit en waarvan ik geniet.

“Scream 7” herneemt een van de meest succesvolle horrorfranchises ooit. Hoe vond je het dat je werd benaderd om terug te komen? Ceen Jij inspraak veel over jouw rol?

Ik ga niet liegen, ik was in de wolken. Op een gegeven moment, vlak voordat ik het aanbod kreeg, waarschijnlijk drie of vier maanden voordat ik het aanbod kreeg, maakte Kevin Williamson (‘Scream’-franchisemaker) bekend dat de ‘Scream’-franchise Matthew Lillard niet nodig heeft. Ik herinner me dat ik dat las en bij mezelf dacht: “Waarom laat je me niet gewoon met rust? Ik ben van plan weer naar binnen te gaan.”

(filmproducenten) Radiostilte had in (de vijfde en zesde film) het potentieel of het gefluister gecreëerd dat Stu nog leefde. Dus ik dacht: “We gaan hier de goede kant op. Waarom schopt Kevin Williamson mij tegen mijn tanden?” En het grappige is dat hij me midden in de middag belde en zei: ‘Heb je interesse om terug te komen?’ Ik was super enthousiast. En… ik kan om voor de hand liggende redenen niet veel over de film zeggen. Maar ik denk dat de mensen heel enthousiast zullen zijn.

Jij bent gaat verder op horrorgebied met ‘Carrie’. Nog geen releasedatum, maar wat kun je ervan zeggen?

Ik had een kleine scène (in “Life of Chuck”), maar de scène is geweldig en de film is prachtig. Ik zag Kevin Williamson bij (“Life of Chuck” en “Carrie” producer) Mike Flanagan’s huis omdat we een spelletje speelden “Maffia.” Ik was bezig met ‘Five Nights at Freddy’s’ en ik zat met Mike te praten en hij had het over ‘Carrie’ en alles wat hij in petto had. Nadat hij en ik ‘Life of Chuck’ hadden gedaan, zei hij: ‘Nou, gefeliciteerd. Je zit nu in de Flanafam.’ Hij werkt veel met dezelfde acteurs.

Eindelijk had ik de moed om te zeggen: “Hé, luister, wat is dat? Ik bedoel, als ik in de Flanafam ben, wat betekent dat dan? Hoe werkt dat? Moet ik je mijn schema vertellen?” Hij zegt: “Oh, nee, nee, nee. Ik heb een rol voor je in ‘Carrie.’ Ik wil dat je ‘Carrie’ komt spelen als je geïnteresseerd bent.’

Iedereen kent het verhaal. Carrie, varkensbloed, dat allemaal. Maar die De Palma-versie gebruikt alleen bepaalde specifieke aspecten van het boek. Waar ik enthousiast over ben, is dat Mike Flanagan elementen uit het boek naar voren haalt die niet noodzakelijkerwijs in de eerste film voorkomen, en vervolgens krantenkoppen toevoegt die uit de tijd van vandaag zijn gescheurd in termen van pesten en dingen die we zien op sociale media en zo. Daarom geeft hij het een nieuwe lens om te kijken naar hoe pesten er tegenwoordig uitziet voor kinderen. Ik zag de eerste drie afleveringen – de hele cast verzamelde zich in een filmzaal – en het blies me weg.

Summer Howell speelt Carrie, en ze is geweldig, en Sam Sloyan speelt haar moeder. Er zijn drie basispartijen. Er zijn de kinderen, er zijn de ouders, en dan is er de faculteit. Ik speel de directeur van de school en zie hoe alles om hen heen uiteenvalt.

YJe dompelt ook je tenen onder in de wereld van Marvel Wide “Waaghals: Opnieuw geboren.”

I kan praat een beetje over “Daredevil”. Ik speelde Dungeon & Dragons met drie geweldige showrunners. Dario Scardapane, die ‘Daredevil’ leidt, Matt Nix, die de nieuwe ‘Baywatch’ doet, en vervolgens Elwood Reid, die ‘Tracker’ doet. Ik ben hun kerkermeester. We spelen met Abraham Benrubi, deze prachtige acteur (“ER”, “Buffy the Vampire Slayer”), een goede vriend van mij. … Dario heeft mij ingeschakeld om Mr. Charles te spelen (in “Daredevil: Born Again”), die lijkt op een CIA-spook. Hij is een man die de macht van veraf controleert. Hij helpt naties opkomen en vallen, maar hij is erg clandestien. Hij is helemaal niet onder de indruk van de krachten van (Vincent) D’Onofrio’s personage (Kingpin). Hij en ik raken verwikkeld in een heerlijke strijd om de macht. Het is goed. Het is leuk.

Matthew Lillard tapt ‘Scream’-vibes met Ghost Face Vodka, waarvan de release samenvalt met het zevende deel van de filmfranchise.

(Andreas-filiaal)

Je hebt gecombineerd verhalen vertellen met alcohol voor je lijnen whisky, wodka’s en dergelijke. Hoe heb je besloten om de twee te mixen?

Ik begon zes jaar geleden een Dungeons & Dragons-bedrijf dat nu Beadle & Grimm’s heet. Iemand benaderde me over het opzetten van een sterke drankenbedrijf rond Dungeons & Dragons. Wat ik daarin hoorde, was voor mij: “Hé, bouw een luxeartikel voor nichegemeenschappen die mensen niet altijd respecteren, kennen en begrijpen.” Mijn ervaring met Beadle & Grimm’s was heel duidelijk. Zij zullen naar buiten komen en het steunen.

Daarom hebben we Quest’s End Whiskey gecreëerd. Quest’s End is een drop van 16 flessen over een periode van vier jaar. Elke fles is een andere karakterklasse, maar elke fles levert een nieuw hoofdstuk van een voortdurende saga. De eerste twee weken waren we uitverkocht. Binnen een week hadden we 25.000 mensen op de wachtlijst om die eerste fles te kopen.

Ik ken de impact die ‘Scream’ heeft gehad op de horrorgemeenschap. Ik realiseerde me dat als we het (intellectuele eigendom) van (filmschurk) Ghostface in licentie konden geven, we iets superslechts konden maken waar fans dol op zouden zijn. Het kostte ons een tijdje om die rechten veilig te stellen. Maar toen we dat eenmaal deden, bouwden we Ghost Face Vodka. Onze hoop was om 2.000 exemplaren van een verzameleditie te verkopen. In de eerste 72 uur hadden 40.000 mensen zich aangemeld voor vroege toegang.

Ghost Face Vodka heeft een spel op de achterkant, een QR-code. Als u gaat zitten, kunnen al uw mensen met hun smartphones op die QR-code klikken en een geautomatiseerd spel ‘Maffia’ laden. Het is een gemeenschappelijk spel. Het is alsof twee of drie van jullie maffialeden zijn, en je moet uitzoeken wie dat is. En het is superleuk. Nogmaals, proberen een gemeenschap op te bouwen. Onze hoop is dat het, wanneer het rond “Scream 7” wordt gelanceerd, de tijdsgeest zal opvangen en zal ontploffen.

Ten slotte hebben we ‘Kruis’, uw meest actuele tv-project.

Matthew Lillard in ‘Kruis’.

(Ian Watson / Amazon MGM Studios Prime Video)

Ik ben verliefd op dat creatieve team en Aldis Hodge en alles wat hij vertegenwoordigt. Ik denk niet dat mensen begrijpen dat die show in de eerste twintig dagen 40 miljoen keer bekeken werd voor Amazon. Het is onbeschaamd een zwarte show die … het voelt alsof het uit de krantenkoppen wordt gerukt. Ik denk dat Aldis Hodge en het creatieve team fantastisch werk leveren door een man die een zwarte man is, als detective in deze wereld te vertegenwoordigen. De relaties, de vriendschappen, de banden die hij heeft met zijn gemeenschap – alleen al het feit dat hij in de buurt van dat creatieve team was, was heel inspirerend, en (maker van de show) Ben Watkins is een ongelooflijke verhalenverteller.

Ik denk dat het leuke aan ‘Cross’ is dat het je echt uitdaagt, vooral gezien wat we op dit moment meemaken. Ik moet het zeggen: politiek gezien zitten we in een storm. Een maand geleden ging ik viraal door te zeggen: ‘F-ICE.’ Maar… f— ICE.

Zou jij beschrijf je karakter?

Nog een twijfelachtig personage. Hij is een miljardair genaamd Lance Durand, en hij wil de honger in de wereld oplossen. Soms heeft een miljardair zeer twijfelachtige scrupules over de beste manier om dingen aan te pakken. Los de honger in de wereld op, dood alle mensen. Zo doe je dat.

De hele serie begint met een stel blanke mannen van middelbare leeftijd op een eiland die vreselijke dingen doen met meisjes. Dus als ik zeg “gerukt uit de gekke krantenkoppen” … is het gek.