Maandenlang dacht de hoge Amerikaanse senator uit Montana na over zijn politieke toekomst.
Of dat zei hij tenminste.
Hij rondt zijn tweede termijn af en staat voor een glijpad naar een derde, Steve Daines deze maand onverwacht gekozen tegen het streven naar herverkiezing, en zei in een ontzagwekkende video dat hij van plan was meer tijd door te brengen thuis in Montana en geniet van nog meer dierbare momenten met zijn zeven kleinkinderen.
Met name na lang ‘worstelen met deze beslissing’ maakte Daines zijn voornemen bekend amper twee minuten nadat de deadline was verstreken voor de kandidaten om hun naam op het stembiljet te zetten. 4 maart om 17:02 lokale tijd, om precies te zijn.
Nog opmerkelijker is de favoriete opvolger van Daines, de Republikeinse voormalige Amerikaanse Atty. Kurt Alme sprong diezelfde dag om 16.52 uur in de race.
Er zijn estafettelopers die misschien het een en ander kunnen leren van hun timing en coördinatie.
Als onderdeel van de naadloze overdracht werd Alme snel gesteund door president Trump, De Republikeinse gouverneur van Montana, Greg Gianforteen zijn andere Republikeinse senator, Tim Sheehy, in alle opzichten bij het beslechten van de Republikeinse strijd en, zeer waarschijnlijk, het kiezen van het volgende lid van de staat in de Amerikaanse Senaat.
Het maakt niet uit wat de kiezers zouden hebben gewenst, of wat andere potentiële kandidaten in gedachten hadden.
“Er zijn veel Republikeinen in de staat, mensen met politieke ambities, die momenteel extreem geïrriteerd zijn”, zegt Kal Munis, een in Montana geboren en hoogleraar politieke wetenschappen aan de Auburn University, die de politiek in zijn thuisstaat op de voet volgt.
Bovendien, zei Munis, zou met voldoende kennisgeving een zwaarbevochten Democraat aan de wedstrijd hebben deelgenomen, in plaats van het bescheiden stel dat nu hopeloze campagnes voert.
Montana, dat een rijke Democratische geschiedenis heeft, is een solide Republikeinse staat geworden, hoewel de make-over enige tijd in beslag nam.
Nog in 2008, Barack Obama maakte daar een serieuze runverloor van John McCain door minder dan 3 procentpunten. Montana had een Democratische gouverneur totdat Gianforte in 2020 werd gekozen en tot een Democratische Amerikaanse senator Jon Tester werd in 2024 verslagen.
Hoewel de zetel van Daines voor de Republikeinen nauwelijks gevaar leek te lopen, zou een gevecht om de nominatie van de partij een kostbare afleiding kunnen zijn geweest, waardoor geld en aandacht naar elders konden worden afgeleid nu de Republikeinse vooruitzichten voor de tussentijdse verkiezingen steeds somberder worden. (Een impopulaire oorlog En wankele economie dat is geknield door een plotselinge stijging van de olieprijs zal dat doen.)
Van alle mensen waardeert Daines zeker het grotere politieke plaatje, nadat hij leiding gaf aan de campagnecommissie van de Republikeinse Senaat tijdens de cyclus van 2024. Dus hebben hij en zijn bondgenoten het verkiezingsproces kortgesloten door de handen op te leggen aan Alme, die aftrad als Amerikaanse advocaat om zich in de Senaat te voegen.
Seth Bodnar behoorde tot degenen die Daines terecht bekritiseerden omdat hij, zoals Bodnar het uitdrukte, ‘zo weinig respect had voor de Republikeinen uit Montana dat hij zich op het laatste moment terugtrok om zijn zorgvuldig uitgekozen opvolger te kronen in plaats van hen een stem te geven in de stembus.’
Het laat alleen maar zien, zo opperde Bodnar, ‘de walgelijke arrogantie van politici in Washington en hun partijbazen die macht heen en weer ruilen als snoep.’
Bodnar, de voormalige president van de Universiteit van Montana, stelt zich kandidaat voor de Senaat als onafhankelijke partij, waarbij hij opvallend afstand neemt van het giftige democratische merk. Er wordt gespeculeerd dat het eigenzinnige gedrag van Daines, Trump en andere Republikeinen voldoende zou kunnen zijn om Bodnars kandidatuur met grote kansen in november een goede kans te geven.
Munis is bijvoorbeeld twijfelachtig.
“Er zijn een aantal activistische types die hier diep boos over zijn”, zei hij. “Maar als het om het tellen van stemmen bij verkiezingen gaat, is dat slechts een druppel op de gloeiende plaat.”
Helaas is de sluwe, vasthoudende aanpak van Daines niet alleen iets van de Republikeinen uit Montana.
De democratische vertegenwoordiger Chuy Garcia uit Illinois kondigde in de herfst aan dat hij dit jaar geen vijfde termijn zou nastreven. De laatste seconde – die kwam nadat Garcia eerder het papierwerk had ingediend om zich kandidaat te stellen voor herverkiezing – zorgde ervoor dat zijn stafchef en favoriete opvolger, Patty Garcia (geen familie), de enige grote Democraat was die op het stembiljet verscheen, wat haar verkiezing in november vrijwel garandeerde.
De cynische manoeuvre walgde zo Vertegenwoordiger Marie Gluesenkamp Perezeen buitenbeentje Democraat uit de landelijke staat Washingtondat ze de partijleiders trotseerde en een resolutie indiende waarin Garcia werd berispt.
Zijn acties waren “onder de waardigheid van zijn ambt en onverenigbaar met de geest van de grondwet”, zei Gluesenkamp Perez, die tijdens het vloerdebat door mede-democraten werd uitgejouwd en uitgejouwd omdat hij zo stoutmoedig was – hemel voor Betsy! – om principes boven reflexmatige partijdigheid te plaatsen. De maatregel is door de Tweede Kamer aangenomen, 236 tegen 183, waarbij slechts 22 Democraten zich bij Gluesenkamp Perez voegden ter ondersteuning.
In Californië verhindert de wet dat gevestigde exploitanten het soort achterbakse stunt uithalen waar Garcia en Daines in slaagden. Dat komt omdat de indieningstermijn automatisch met vijf dagen wordt verlengd wanneer een zittende wetgever ervoor kiest om geen nieuwe termijn te zoeken.
Dus bijvoorbeeld toen vertegenwoordiger Darrell Issa deze maand plotseling aangekondigd hij zou zich niet kandidaat stellen voor herverkiezing. Hij steunde zijn favoriete vervanger, San Diego County Supervisor Jim Desmond, maar kon het proces niet smeren om ervoor te zorgen dat Desmond zijn plaats inneemt.
Wetgevers in andere staten zouden een wet zoals die in Californië moeten aannemen om de ondemocratische shenanigans te voorkomen die in feite de kiezers in Montana en de omgeving van Chicago castreerden.
Dat wil zeggen, als ze werkelijk geloven dat verkiezingen ertoe doen en dat kiezers een keuze moeten hebben en niet machteloos moeten toekijken terwijl hun regeringsvertegenwoordigers van bovenaf worden gezalfd.
