Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Ook al verdiende het personage niet echt alle haat, het duurde niet Star Trek: de volgende generatie fans lang om te beslissen dat de jonge Wesley Crusher het slechtste personage van de show was. Hij was in feite het zelfingevoegde personage van franchise-maker Gene Roddenberry, en dit briljante wonderkind was bedoeld om jongere fans naar deze ambitieuze sciencefictionshow te lokken. De fandom besloot echter dat hij zowel vroegrijp als vervelend was, en het hielp niet dat hij werd geschreven als een Mary Sue die op magische wijze slimmer was dan alle getrainde officieren om hem heen.
Interessant genoeg is één van De volgende generatie’s beste schrijvers besloten dat een ander personage nog meer een kind was dan Wesley. Die schrijfster was Melinda Snodgrass, vooral bekend door het schrijven van ‘The Measure of a Man’, de aflevering waarin Data met succes betoogde dat hij een levend wezen was en geen stuk eigendom van Starfleet. Maar ze schreef ook ‘Pen Pals’, een aflevering waarin ze de andere personeelsleden ervan moest overtuigen dat Data de enige was die op deze manier terloops de Eerste Richtlijn zou schenden omdat hij de geest van een kind heeft.
Dromen Androids van buitenaardse penvrienden?
Een korte context: “Pen Pals” is een aflevering waarin de Enterprise een reeks onontdekte planeten onderzoekt. Gegevens pikken uiteindelijk een radiotransmissie op van een vreemdeling meisje, en hij blijft een maand lang met haar praten terwijl hij zijn identiteit verbergt. Nadat ze echter heeft onthuld dat haar planeet zal worden vernietigd, moet Data Kapitein Picard ervan overtuigen de Eerste Richtlijn te overtreden om een jonge alien te redden met wie hij überhaupt nooit had mogen praten.
Dit was met name een aflevering waarin de Star Trek: De volgende generatie Het personeel kende het algemene verhaal al, maar ze wisten niet welk lid van de bemanning met deze ongelukkige alien zou spreken. Melinda Snodgrass, schrijfster van ‘Pen Pals’, was ervan overtuigd dat Data de enige officier was die dwaas genoeg zou zijn om met het buitenaardse meisje te praten (en daarmee de Eerste Richtlijn zou schenden). De belangrijkste reden die ze gaf was dat ondanks het zeer geavanceerde positronische brein van de androïde, zijn geest zich nog steeds aan het ontwikkelen is, en dat hij vatbaarder is voor nog kinderlijkere fouten dan Wesley Crusher.
Een flagrante schending van de Eerste Richtlijn
Zoals vastgelegd in Captain’s Log: de ongeautoriseerde complete Trek VoyagesSnodgrass overtuigde met succes andere stafmedewerkers ervan dat Data de beste keuze was, omdat “je je kunt voorstellen dat Data in vervoering raakt bij het beantwoorden van de vraag: ‘Is daar iemand?’” Een duidelijke reden hiervoor is dat “hij een androïde is en als je hem een vraag stelt, je een antwoord krijgt”, vooral omdat “de hele zaak zo charmant intrigerend voor hem zou zijn.”
Volgens Snodgrass: “Je zou je nooit kunnen voorstellen dat een van de andere personages dat zou doen, maar Data kan de fout maken… en uit zijn zorgvuldige Starfleet-training stappen omdat hij eigenlijk nog maar net opgroeit.” Vervolgens beëindigde ze haar gedachten met een verklaring die de meeste mensen wel eens zou kunnen choqueren StarTrek: De volgende generatie ventilatoren. ‘Hij is meer een kind dan Wesley,’ zei ze.
Dit is erg ironisch omdat de meeste van de meest vervelende eigenschappen van Wesley Crusher te danken zijn aan het feit dat hij zo jong is en daarom vatbaar voor fouten. Maar Snodgrass ziet Data als iemand die, ondanks alle kennis die hij in zijn positronische geest heeft weggestopt, nog steeds probeert uit te vinden wat het betekent om zowel een persoon als een Starfleet-officier te zijn. Daarom is hij vatbaar voor beginnersfouten (zoals het overtreden van de Eerste Richtlijn door met een primitieve alien te praten en vervolgens Picard te vragen deze nog meer te schenden door haar planeet te redden) die personages als Riker of Troi nooit zouden maken.
Wesley wordt volwassen
Als om dit punt nog verder naar voren te brengen, houdt het B-plot van “Pen Pals” in dat Wesley Crusher wordt gekozen om een onderzoeksteam van ervaren Starfleet-officieren te leiden. Een van hen verzet zich tegen zijn bevelen, waardoor het jonge wonderkind Riker om advies vraagt. De jongeman overtuigt met succes een agressieve officier om een aantal tijdrovende planetaire scans uit te voeren die uiteindelijk onthullen hoe de planeet van het kleine meisje van een zekere vernietiging kan worden gered, terwijl hij tegelijkertijd laat zien hoeveel hij is gegroeid als personage en als officier.
Daar heb je het, Star Trek-fans: Wesley Crusher is misschien wel het meest gehate personage De volgende generatiemaar de vrouw die de ultieme Data-aflevering (“The Measure of a Man”) schreef, vindt de androïde nog kinderlijker dan het enige kind van de brugbemanning. Gelukkig zouden zowel Data als Wesley de komende jaren groeien en volwassen worden, en uiteindelijk werden ze allebei een veel beter personage dan in seizoen 1. Wesley verliet Starfleet en werd een reiziger, terwijl Data uiteindelijk een meer bevredigende hobby ontdekte dan het bedienen van een HAM-radio: cowboy spelen op het holodek.
