Als je de afgelopen vijf jaar aan een romantieklezer vraagt welk boek hij graag verfilmd wil zien, zou het antwoord negen van de tien keer zijn: Emily Hendrik roman. Met elke boekuitgave is het internet meer en meer verliefd geworden op haar complexe karakters, geklets van het volgende niveau en nog lang en gelukkig, waarbij je tegelijkertijd tranen veegt en giechelt in je kussen. Het is dus geen verrassing dat haar fans de seconden aftelden tot de release van haar eerste verfilming, Mensen die we ontmoeten op vakantie. Ik vertrouw er inmiddels op dat al haar meest toegewijde lezers de film hebben bekeken en zoveel mogelijk bewerkingen hebben bekeken als ze kunnen vinden op TikTok en Reels (in het bijzonder van de dansscène) en verlangen wanhopig naar meer Poppy en Alex in hun leven. Dus, om je de PWMOV insider info waar je naar verlangt, ik heb gesproken bestverkopende auteurco-scenarioschrijver van de film, en de co-schrijver en regisseur van de komende Strand lezen aanpassing, Yulin Kuang, om een kijkje achter de schermen te krijgen.
Als je je afvraagt hoe Kuang een film heeft kunnen maken waarin alle romantische meiden absoluut geobsedeerd zijn, dan komt dat omdat ze echt een van ons is. Zelfs als kind keek ze naar A Few Good Men en herschreef het script in haar hoofd zodat Demi Moore en Tom Cruise elkaar zouden kussen. Met een gezond mediadieet van Disney-films en musicals (specifiek Anastasia), werd een minnaarmeisje geboren. Als fan wist ze dat, ondanks wat internet wil beweren over de gouden eeuw van rom-coms Omdat ze in de jaren negentig of begin jaren 2000 werden achtergelaten, zijn romcoms niet ’terug’ omdat ze er altijd zijn geweest. In plaats van achterom te kijken, gelooft ze dat we verhalen moeten vertellen die zinvol zijn in onze moderne tijd.
“Ik denk dat we, om de fakkel voort te dragen, de verhalen moeten vinden die zinvol zijn in onze hedendaagse tijd”, zei Kuang. “Dat is wat mij zo aantrok in het schrijven van Emily Henry. Het voelde alsof het het DNA van de jaren 90 had Nora Efron rom-coms waar ik zo dol op ben, maar het voelde ook zo eigentijds en zo aanwezig.
Wanneer u aan een script werkt zoals Mensen die we ontmoeten op vakantieKuang is zich terdege bewust van de verwachtingen van fans terwijl ze het project aanpakt. Toen ze erop inging, was het belangrijk voor haar om een bevredigende aanpassing te creëren voor de Em Hen-stans (ik bedoel, ze is er zelf een), terwijl ze ook een zwijmwaardige romantiek voor mensen die volledig blind de film ingaan. Haar eerste benadering van elke aanpassing is het altijd zo accuraat mogelijk schrijven. Elke keer dat er een beslissing moet worden genomen tussen iets afsnijden of houden, maakt ze de fout om het te houden. “Wat er gebeurt, is dat ik een onfilmbaar script krijg”, zei Kuang over het proces.
“Ik hoop dat (kijkers) dit als hun teken zullen zien om de vriendschap te verpesten als ze er op zaten te wachten.”
Vervolgens drukt ze het script af en leest het alsof ze nog nooit van het boek heeft gehoord. Terwijl ze haar Sharpie hanteert en door de tekst heen snijdt, knipt ze alles af wat nergens op slaat. Dat proces van kijken door beide lenzen helpt haar hulde te brengen aan fans van reeds bestaande werken en toch de best mogelijke film te creëren. “Het voelt in ieder geval als mijn manier om de boekenpurist in mij te eren”, legde ze uit. “Omdat ik weet hoe het voelt om naar een film te gaan, en jij denkt: waarom hebben ze dat veranderd? En waarom hebben ze dat veranderd? En oh mijn god, ze hebben dit belangrijke ding gemist. De realiteit is dat je nooit alles kunt bewaren. Dus ik begin graag vanaf een plek waar ik het tenminste heb geprobeerd, en dan zal de reis uiteraard veranderen.”
Eén scène uit de roman People We Meet on Vacation waar Kuangs innerlijke boekpurist moeite mee had om afscheid te nemen, was er een waarin Poppy en Alex door zijn Tinder-profiel scrollen. Ze probeerde het op meerdere punten te verwerken, maar uiteindelijk moest de scenarioschrijver in haar accepteren dat er gewoon geen plek voor was. En soms gaan dit soort scriptwijzigingen verder dan de schrijverskamer. Kuang vertelde me bijvoorbeeld dat hoewel het veranderen van de trouwlocatie van Palm Springs naar Barcelona het een leuke, extravagantere plek maakte om in het huwelijksbootje te stappen (en een prachtige plek voor de cast en crew om te werken), de reden daarachter veel eenvoudiger was dan een creatieve beslissing: belastingvoordelen.
Het is duidelijk dat er tussen iedereen verschillen zullen zijn aanpassing van boek naar film. Het centrale thema van het verhaal blijft echter hetzelfde. Voor Kuang, Mensen die we ontmoeten op vakantie is een oproep tot actie van vrienden tot geliefden. “Ik hoop dat (kijkers) dit als hun teken zullen zien om de vriendschap te verpesten als ze erop zaten te wachten”, zei Kuang, grappend dat het andere personages veel problemen had kunnen besparen (Arme Sarah). Maar de les gaat verder dan romantische relaties. Kuang drong er bij het publiek op aan om van 2026 het jaar te maken waarin ze zeggen wat ze willen en ervoor gaan. In haar leven betekende dat het omarmen van haar droom om te regisseren. Na de aankondiging dat ze de film gaat schrijven en regisseren Strand lezen aanpassing, het is veilig om te zeggen dat die droom uitkwam. Daarover gesproken: ze kan onthullen dat de film officieel wordt gecast, maar voor verdere updates zullen we geduld moeten hebben. Tot die tijd zal ik dat advies opvolgen en doen wat ik wil, door op de bank te zitten en opnieuw te kijken PWMOV op lus.
Lauren Blue, assistent-redacteur
Als assistent-redacteur voor The Everygirl bedenkt en schrijft Lauren inhoud voor elk facet van het leven van onze lezers. Haar artikelen bestrijken de onderwerpen die je moet lezen, films, rondleidingen door huis, reisroutes – en alles daartussenin. Als ze de nieuwste TikTok-trend niet aan het testen is, kan ze Goodreads doorzoeken op zoek naar nieuwe releases op de site.
Het bericht De schrijfster van ‘Mensen die we ontmoeten op vakantie’ onthult de scène waarvan ze wenst dat ze de definitieve versie haalt verscheen als eerste op Het Everygirl.
