Familieleden van politieke gevangenen hijsen een spandoek met het Spaanse woord voor ‘democratie’ buiten de Nationale Vergadering, versierd met afbeeldingen van voormalig president Hugo Chavez en onafhankelijkheidsheld Simon Bolivar, in Caracas, Venezuela, dinsdag 10 februari 2026.
Ariana Cubillos/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Ariana Cubillos/AP
BOGOTA, Colombia – Kort na de Amerikaanse militaire operatie vorige maand waarbij de Venezolaanse president Nicolás Maduro gevangen werd genomen, werd politiek gevangene Nicmer Evans vrijgelaten uit de gevangenis. Maar hij is nog niet van de haak.
Evans, een politiek analist en journalist, wordt nog steeds geconfronteerd met beschuldigingen van terrorisme en haatmisdrijven wegens kritiek op het Maduro-regime, en hij zou uiteindelijk terug naar de gevangenis kunnen worden gestuurd.
“Ik mag het land niet verlaten”, vertelde hij op 14 januari aan NPR over zijn voorwaardelijke vrijlating uit de gevangenis. “Ik moet me elke vijftien dagen melden bij de autoriteiten.”
Legioenen Venezolanen bevinden zich in een soortgelijk juridisch voorgeborchte. In de gevangenissen van het land zitten honderden politieke gevangenen, terwijl tegen duizenden voormalige gedetineerden strafrechtelijke aanklachten boven hun hoofd hangen.
Anderen werden gedwongen in ballingschap te gaan, verloren banen bij de overheid of zagen hun eigendommen in beslag worden genomen omdat ze zich verzetten tegen Maduro of zijn voorganger, Hugo Chávez, die samen de afgelopen 27 jaar over Venezuela regeerde.
Onder druk van de regering-Trump, die een aanzienlijke invloed heeft op de nieuwe regering, begint de Venezolaanse interim-president Delcy Rodríguez – die Maduro’s vice-president was – het goed te maken. Haar regering is vrijgelaten 431 politieke gevangenen sinds 8 januari en beloofde de beruchte te sluiten De helicoïdeeen Caracas-gevangenis en centrum voor marteling.
Nu promoot Rodríguez een amnestiewet.
“Wraak, vergelding en haat mogen ons niet overweldigen”, verklaarde Rodríguez in een recente toespraak. “Wij bieden de kans om in vrede in Venezuela te leven.”
Donderdag begon de Nationale Vergadering te debatteren over artikelen van een ontwerp-amnestiewet, die naar verwachting binnenkort zal worden goedgekeurd, aangezien de regerende Socialistische Partij de meerderheid van de zetels in handen heeft en wordt voorgezeten door Jorge Rodríguez, de broer van de interim-president.
‘Wij vragen om vergeving, en we moeten bereid zijn anderen gratie te verlenen’, zegt hij.
Voorzitter van de Nationale Vergadering, Jorge Rodriguez, spreekt met wetgevers tijdens een debat over een amnestiewet in Caracas, Venezuela, donderdag 12 februari 2026.
Cristian Hernández/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Cristian Hernández/AP
Maar het wetsvoorstel is nu al aangevallen door mensenrechtengroeperingen en familieleden van politieke gevangenen.
Om te beginnen hebben overheidsfunctionarissen amnestie afgeschilderd als een manier om de vrijlating van meer dan 500 dissidenten die nog steeds achter de tralies zitten, te bespoedigen. Maar juridische experts zeggen dat dit onmiddellijk kan worden gedaan, zonder enige nieuwe wetgeving.
Hoewel Venezuela een nieuw staatshoofd heeft, blijven de corrupte en repressieve overheidsinstellingen die zijn opgebouwd door Maduro, die het land tot 2013 regeerde, op hun plaats, zegt oppositielid Antonio Ecarri.
Ecarri, die deel uitmaakt van de wetgevende commissie die de amnestiewet bestudeert, wijst erop dat de Venezolaanse rechtbanken nog steeds vol zitten met pro-regime rechters die de bevelen van Maduro uitvoerden en duizenden onschuldige mensen naar de gevangenis stuurden.
Maar onder de huidige versie van de amnestiewet zullen slachtoffers van repressie door de overheid voor dezelfde rechters moeten verschijnen om amnestie aan te vragen.
“Het heeft geen zin”, zegt Ecarri.
Juanita Goebertus, de Amerikaanse directeur van Human Rights Watch, zegt dat er “zeer ernstige beperkingen” zijn in de amnestiewet. Om ex-politieke gevangenen een schone lei en een nieuwe start te geven, wordt er bijvoorbeeld opgeroepen tot het vernietigen van hun gevangenisdossiers. Sommige gevangenen werden echter seksueel misbruikt of gemarteld.
“Wij vrezen dat dit zou kunnen leiden tot de eliminatie van bewijsmateriaal dat van cruciaal belang zou kunnen zijn bij de uiteindelijke (vervolging) van mensenrechtenschendingen”, zegt Goebertus.
Overheidsfunctionarissen en zwaarbewapende veiligheidstroepen hebben de afgelopen kwart eeuw het overgrote deel van de misstanden gepleegd. De taal in het wetsvoorstel, samen met toespraken van wetgevers van de regerende partij, portretteert ongewapende oppositieactivisten echter als even verantwoordelijk.
Dissidenten “eisten amnestie, maar ze missen de nederigheid om te erkennen dat de staat bereid is hen gratie te verlenen voor alle misdaden die ze hebben begaan”, zegt Iris Varela, een pro-regeringswetgever.
Mensen wonen een door studenten geleide mars bij op de Nationale Jeugddag om op te roepen tot de vrijlating van gedetineerden, die door hun familieleden en mensenrechtenorganisaties als politieke gevangenen worden beschouwd, in Caracas, Venezuela, donderdag 12 februari 2026.
Ariana Cubillos/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Ariana Cubillos/AP
Gonzalo Himiob, vice-president van de Venezolaanse rechtshulpgroep Crimineel forumVolgens regeringsfunctionarissen weigeren politieke gevangenen te erkennen als slachtoffers van ernstige mensenrechtenschendingen, omdat dat een stilzwijgende erkenning zou zijn van de verantwoordelijkheid van de regering bij het misbruiken van hen.
Goebertus voegt hieraan toe: “Er moet worden erkend dat er zeer ernstige mensenrechtenschendingen zijn gepleegd door het regime. En er moet waarheid worden verteld over deze misdaden. En dat is in dit amnestiewetsvoorstel zeker niet aanwezig.”
Toch zou het huidige debat nog maar een paar maanden geleden ondenkbaar zijn geweest, en sommigen beschouwen het als de eerste stap op weg naar een democratische opening in Venezuela.
Ecarri, parlementslid van de oppositie, zegt: “Er zijn geen wonderbaarlijke oplossingen, maar er beginnen langzaam dingen te gebeuren.”
Ondanks zijn eigen twijfels over de amnestiewet was Evans, de onlangs vrijgelaten politieke gevangene, ook optimistisch.
“We zijn beter af dan in december”, zegt Evans. “In december zat ik in de gevangenis. Vandaag niet meer.”
