“We verbreken de stilte, we staan op, uitdagend.”
Terwijl “Sinners” en “One Battle After Another” de 98e Academy Awards leidden in nominaties, 2025 werd bepaald door de geanimeerde Netflix-sensatie ‘KPop Demon Hunters’. Niet alleen werd de film van Maggie Kang en Chris Appelhans, over een K-pop meidengroep die de wereld beschermt tegen het altijd aanwezige bovennatuurlijke gevaar van demonen tussen uitverkochte stadions, de meest bekeken film in de geschiedenis van Netflixmaar de film werd Dus Onmiskenbaar legde het de hypocrisie bloot van Netflix’ ‘streaming-first’-benadering van distributie wanneer het werd ook een hit aan de kassa. En het was oorspronkelijk niet eens geproduceerd als Netflix Original.
“KPop Demon Hunters” werd ontwikkeld via Sony Pictures Animation, maar zelfs nadat duidelijk was dat Netflix de laatste thuisbasis van de film zou worden, wezen alle tekenen op Alex Woo’s “In Your Dreams” is het paard van de stromende moloch om op te wedden (en dat zou ook moeten Ook genomineerd, voor alle duidelijkheid) omdat dit een filmmusical was over K-pop, demonenjacht en het meest controversiële onderwerp van allemaal als het gaat om bekroonde verhalen: jonge vrouwen. Zouden de historisch benauwde stemgerechtigde leden van de Academie hun pretentie kunnen overwinnen en een film kunnen steunen waarin de ogen van de personages veranderen in sixpack-buikspieren, dan in maïskolven en vervolgens in popcorn bij het zien van knappe jongens?
Het blijkt dat het antwoord een volmondig ‘Ja’ is.
Na het winnen van de Golden Globe- en Critics’ Choice-prijzen voor beste animatiefilm (en het winnen van de Annie Awards met 10 overwinningen), nam ‘KPop Demon Hunters’ het standbeeld in dezelfde categorie mee naar huis, evenals de prijs voor ‘Best Original Song’ voor ‘Golden’. De overwinningen versterken het filmische Assepoester-verhaal van “KPop Demon Hunters” – een film waarvan de reis de fictieve underdogverhalen belichaamt die de prijsuitreikingen graag vieren.
KPop Demon Hunters is een origineel verhaal dat een feestje waard is
“KPop Demon Hunters” stormde het toneel op als een glitterbom van genres en gestapeld met dynamietoorwurmen van EJAE en Mark Sonnenblick. De animatie is levendig en adembenemend, maar het verhaal klopt onder alle neonchaos. Ja, het is een film over een K-pop-meidengroep die vecht tegen demonen die vermomd zijn als een K-pop-boyband, maar het is ook een film over het omarmen van je identiteit, terugvechten tegen onmogelijke verwachtingen, en het belang van het vinden van een gemeenschap die je ondersteunt als je volste zelf.
“Aan alle fans die ons hier hebben gebracht en aan iedereen die op mij lijkt: het spijt me zo dat het zo lang heeft geduurd voordat we ons in een film als deze zagen”, zei regisseur Maggie Kang terwijl ze de Oscar in ontvangst nam. “Maar het is hier, en dat betekent dat de volgende generaties niet hoeven te verlangen. Dit geldt voor Korea en voor Koreanen overal ter wereld.” De persoonlijke band die Kang met het verhaal heeft, kan niet over het hoofd worden gezien, net als de specificiteit van de Koreaanse cultuur die in de film is verwerkt Waarom het publiek is er dol op.
Net als de K-popmuziek zelf speelt ‘KPop Demon Hunters’ als een slimme remix van herkenbare beats die opgaan in iets dat geheel eigen aanvoelt. In een tijd waarin zoveel films bezig zijn met het najagen van nostalgie of het herhalen van dezelfde oude formules, neemt “KPop Demon Hunters” die bekende ingrediënten en verandert ze in iets dynamisch, zelfverzekerd en echt spannends.
Het kan me niet schelen hoeveel studiobestuurders die zich aansluiten bij techno-oligarchen blijven beweren dat de industrie alleen zal worden gered als we prioriteit geven aan bestaande intellectuele eigendom; Ik zal het nooit geloven zolang originele verhalen met uitgesproken creatieve visies zoals ‘KPop Demon Hunters’ blijven floreren. Zoals HUNTR/X zong: “De waarheid na al die tijd, onze stemmen allemaal gecombineerd. Wanneer de duisternis het licht ontmoet, is dit hoe het klinkt.”
Het klinkt als Oscar-geschiedenis.
