De aanhoudende oorlog in het Midden-Oosten blijft nieuwe deelnemers verwikkelen – van woningen in Dubai tot demonstranten in Iran die verstrikt raken in het kruisvuur van drones en raketten.
En tegelijkertijd vertraagt de wereldhandel langzaam, dankzij de effectieve sluiting van de Straat van Hormuz, waardoor 11% van alle wereldhandel gaat voorbij.
Nog een andere sector die zich – letterlijk – in de vuurlinie bevindt, zijn de datacenters. Een nummer in de regio zijn getroffen door vijandelijke aanvallen in de twee weken durende oorlog, met schade en storingen tot gevolg.
Datacenters vormen een belangrijk onderdeel van moderne economieën en maken de levering van digitale diensten mogelijk die landen draaiende houden. Het is dan ook geen verrassing dat beide kanten van de oorlog het doelwit zijn van hen in een poging om chaos te zaaien en een capitulatie af te dwingen.
Datacenters zijn ook ernstig blootgesteld aan bredere verstoringen in de regio, omdat ze aan het einde van lange, kwetsbare toeleveringsketens staan.
Veel van de chips, geheugenmodules, netwerkschakelaars en koelsystemen waarvan ze afhankelijk zijn, zijn afhankelijk van materialen die via knelpunten in het Midden-Oosten passeren of in nabijgelegen staten worden geproduceerd. uit helium en andere speciale gassen gebruikt bij de productie van halfgeleiders tot metalen en afgewerkte componenten die zich verplaatsen tussen Azië, Europa en Noord-Amerika.
De bijna stopzetting van de scheepvaart door de Straat van Hormuz heeft de transportkosten doen stijgen, de luchtvrachtcapaciteit onder druk gezet en verzekeraars ertoe aangezet de oorlogsrisicopremies te verhogen, waardoor het duurder en langzamer wordt om alles te verplaatsen, van serverrekken tot back-upgeneratoren en brandstof.
Tegelijkertijd is de zeestraat een cruciale slagader voor olie en vloeibaar aardgas (LNG), dus elke langdurige verstoring leidt rechtstreeks tot hogere mondiale energieprijzen, waardoor de kosten van de enorme hoeveelheden elektriciteit en koeling die hyperscale datacenters verbruiken stijgen, en nieuwe projecten moeilijker te financieren worden.
Dat is minder een probleem voor de Verenigde Staten, die hun eigen energievoorziening hebben ’s werelds grootste LNG-exporteurgeïsoleerd van verstoringen in de Golf door zijn eigen overvloedige binnenlandse productie.
Datacenters worden nu al geconfronteerd met bedreigingen
Naast de onmiddellijke impact is er ook een risico verbonden aan het conflict voor datacenters buiten het Midden-Oosten.
Abe Silverman, assistent-onderzoeker aan het Ralph O’Connor Sustainable Energy Institute van de Johns Hopkins University, zegt dat het conflict in het Midden-Oosten niet in de eerste plaats een direct supply chain-verhaal voor datacenters is.
“De grootste bedreiging voor datacenters is eigenlijk niet het olieverkeer of de verstoring van de mondiale toeleveringsketens”, zegt hij. “De grootste bedreiging voor datacenters van vandaag is de perceptie dat ze de elektriciteitskosten voor gewone consumenten verhogen.”
Momenteel is het maritieme verkeer door de Straat van Hormuz vrijwel tot stilstand gekomen, inclusief de verscheping van LNG uit de regio. Als deze aanhoudende verstoring voortduurt en de aardgas- en elektriciteitsprijzen omhoog stuwt, kunnen consumenten datacenters de schuld geven van het verslechteren van de toch al pijnlijke energierekeningen, meent Silverman.
Hoewel het maanden zal duren voordat deze fysieke en economische druk volledig doorwerkt via toeleveringsketens en energiemarkten, kan het meer directe gevolg politiek zijn: naarmate de energieprijzen stijgen, kunnen toezichthouders en gemeenschappen steeds meer onder de loep nemen of nieuwe datacentercampussen de extra druk op de toch al dure elektriciteitsrekeningen wel waard zijn.
“We verwachten geen materiële verschuiving in de plannen van bedrijven en een verdere uitbreiding van Amerikaanse datacenters, maar het is wel een overweging voor degenen die zich richten op Europa en het Midden-Oosten”, zegt Julien Dumoulin-Smith, managing director en senior aandelenanalist bij Jefferies, een investeringsbank.
Er is ook de financiering van deze megaprojecten, vooral dichter bij het centrum van het conflict – en de vraag of het mogelijk is dat ze veilig worden gebouwd.
Sommige $2,5 miljard aan deals Volgens S&P Global Market Intelligence werd vorig jaar bemiddeld om datacenters in het Midden-Oosten te bouwen. Als de veiligheid van die infrastructuur en het rendement op investeringen niet kunnen worden gegarandeerd omdat de spanningen in de regio blijven toenemen, wordt het een veel moeilijkere keuze om daar te investeren.
Dat zou ertoe kunnen leiden dat sommige projecten buiten de boot vallen – of erger nog, dat de investeringen daarin verschuiven naar staten die vijandig tegenover het Westen staan.
“De impact zal zijn dat ze vrij snel zullen worden herbouwd, en als de Amerikanen – en Europeanen – er niet snel naast zitten, zullen ze herbouwd worden met Chinese investeringen”, zegt Lynette Nusbacher, een voormalige inlichtingenofficier van het Canadese en Britse leger.
Maar daarnaast zendt elke nieuwe aanval een boodschap uit, meent Nusbacher. “Datacenters vormen een belangrijk onderdeel van de post-Petroleum-toekomst van de Golfmonarchieën”, zegt ze. “Het aanvallen van een datacenter is niet symbolisch, maar het is een manier om te laten zien dat de VS geen enkele vorm van veiligheid voor hun toekomst kunnen garanderen.”
