Zelfs als je een ongelooflijk getalenteerde acteur bent, is er opmerkelijk veel geluk nodig om een bonafide filmster te worden. Het is dus verbazingwekkend dat de beste jeugdvrienden Matt Damon en Ben Affleck, die verderop in de straat van elkaar opgroeiden in Cambridge, Massachusetts, uiteindelijk twee van de grootste filmsterren in Hollywood werden.
Het is bijna 30 jaar geleden ze wonnen de Oscar voor beste originele scenario voor ‘Good Will Hunting’ en er is net zo veel vraag naar als altijd. Sterker nog, na tientallen jaren afzonderlijk te hebben gewerkt, hebben ze de afgelopen vijf jaar drie keer opnieuw samengewerkt tussen Ridley Scotts ‘The Last Duel’, Afflecks ‘Air’ en Joe Carnahans ‘The Rip’. Het is de filmbromance van onze tijd! En hoewel ze er veel plezier in lijken te hebben elkaar te bekritiseren, kunnen ze ook behoorlijk serieus zijn als ze elkaars prestaties prijzen. Damon staat bijvoorbeeld bekend als een grote fan van Afflecks voortreffelijke vertolking van een wraakzuchtige Wall Street-advocaat (tegenover een even grote Samuel L. Jackson) in ‘Changing Lanes’, evenals van zijn aangrijpende wending als alcoholische basketbalcoach op de middelbare school in ‘The Way Back’ (via Amusement wekelijks).
Wat Affleck betreft, vertelde hij VS vandaag hij is een fan van Damons werk in drie onderschatte films: hij houdt van zijn maatje in Steven Soderbergh’s “The Informant!” en Robert De Niro’s ‘The Good Shepherd’, maar hij denkt dat hij vooral ‘ongelooflijk’ was in Tom McCarthy’s verrassende drama ‘Stillwater’. Zoals hij het zei:
“Matt in ‘Stillwater’ is ongelooflijk. ‘The Informant!’ Er wordt niet altijd over gesproken, en ‘The Good Shepherd’ is werkelijk een voortreffelijke film. Het is een heel subtiel, heel stil maar werkelijk doordringend onderzoek naar de inlichtingendienst in de Amerikaanse geschiedenis. Ik vind het echt prachtig. Ik ben een fan.”
Vooral Afflecks beoordeling van Damon in ‘Stillwater’ is precies goed.
Matt Damon verdiende een Oscarnominatie voor Stillwater
Ik beschouw alle drie de films die Ben Affleck noemde geweldige films, maar Matt Damon die een ongelukkige loser speelt die probeert zijn dochter vrij te pleiten van de moord in ‘Stillwater’ is de ster op zijn rauwst. De film is losjes gebaseerd op de zaak Amanda Knox (tot grote ergernis van Knox). Abigail Breslin speelt de rol van Damons dochter op het scherm, die in Frankrijk al vijf jaar van een gevangenisstraf van negen jaar heeft uitgezeten omdat ze haar kamergenoot/vriendin had vermoord toen de film begon. Damons personage, Bill Baker, is echter gaan geloven in de onschuld van zijn dochter, en uiteindelijk onderzoekt hij de zaak zelf.
Tom McCarthy, een echte acteursregisseur (hij komt tegenwoordig waarschijnlijk het dichtst in de buurt van een Sidney Lumet), ontlokt een fijn gearceerd optreden van Damon; Hij is een roodstaatchristen die niet in zijn element is, maar de gerechtigheid van zijn missie en zijn behoefte aan hulp van onwaarschijnlijke bondgenoten maken hem emotioneel kwetsbaar. Je denkt misschien dat je deze man al vroeg in de gaten hebt, maar Damon ontdekt onverwachte niveaus van verfijning en gratie in zijn karakter. Ik weet niet zeker of de acteur ooit zijn vertolking van zal overtreffen de sociopathische hoofdpersoon in ‘The Talented Mr. Ripley’, maar hij komt hier dichtbij.
Voeg ook “De informant!” toe. en “De Goede Herder” aan uw kijkwachtrij. Ik ben nog steeds verbijsterd dat laatstgenoemde er tijdens het prijzenseizoen van 2006 niet in slaagde aan te slaan. En “De informant!” is een fascinerend, misselijkmakend hilarisch verhaal over een onrustige klokkenluider uit het bedrijfsleven die zijn leven verwoest nadat hij het juiste heeft gedaan. Het is woedend dat Damon er op de een of andere manier niet in is geslaagd Oscar-nominaties te verdienen voor een van deze films.
