Andrew Rosener had al een succesvolle domeinnaammakelaardij opgebouwd toen hij en zijn vrouw een bekende vraag stelden: waar willen we wonen, niet alleen maar werken?
Het antwoord bleek Portugal te zijn.
De Amerikaanse oprichter van MediaOptions, een domeinmakelaar, zegt dat het land aan alle eisen heeft voldaan: veilig, zonnig, betaalbaar en doordrenkt van een cultuur die beide voelt Europees en Latijns-Amerikaans. “Er is geen andere plek zoals deze”, zegt hij. “Portugal heeft de grootste immigratiecultuur ter wereld gecreëerd”, zegt hij, daarbij verwijzend naar de Gouden visumde Opstartvisumde Visum voor digitale nomadenen de Technisch visumnaast andere programma’s die door het land worden aangeboden.
In mei 2018 vloog de familie Rosener over. “Tien dagen later kochten we ons droomhuis”, vertelt Rosener. “Sindsdien is de waarde met 250% gestegen.”
De ondernemer was een early adopter. In 2018 emigreerden slechts 108.000 extreem rijke individuen naar een nieuw land. Sindsdien is de mondiale migratie van de ultrarijken is dramatisch gegroeid. Volgens het particuliere vermogensonderzoeksbureau Henley & Partners migreerden 134.000 UHNWI’s in 2024, een jaar waarin meer dan zeventig landen naar de stembus gingen en de burgerlijke normen op hun kop zetten. Tegen eind 2025 zouden naar verwachting ruim 142.000 vermogende particulieren zijn verhuisd.
‘We zien een dramatische verschuiving in de sector mondiale welvaartstromen“, zegt Jeremy Savory, oprichter van Millionaire Migrant, een wereldwijd adviesbureau dat rijke families helpt bij het vinden van plekken om te verhuizen. “Steeds meer mensen heroverwegen traditionele welvaartscentra zoals Groot-Brittannië en China, terwijl plaatsen als Portugal, de VAE en Singapore in populariteit stijgen.”
De redenen achter deze verhuizingen zijn net zo divers als de personen die de verhuizing maken, maar een paar belangrijke factoren vallen op. Belastingefficiëntie staat bovenaan de lijst. Rijke niet-Amerikanen zoeken steeds vaker naar landen waar ze een groter deel van hun inkomsten kunnen behouden, vooral via vermogenswinsten, inkomsten- en successierechten. Landen met lagere belastingdruk bieden een aanzienlijk financieel voordeel, waardoor ze zeer aantrekkelijk zijn voor de mondiale elite.
Zwitserland heeft bijvoorbeeld een forfaitair belastingstelsel dat de levensstijlkosten van een belastingbetaler gebruikt als surrogaatbelastinggrondslag, in plaats van de mondiale inkomsten en bezittingen te belasten. Panama belast burgers alleen op de inkomsten die in het land worden verdiend, waardoor het een waar belastingparadijs is. De VAE heft geen inkomstenbelasting; in plaats daarvan is het afhankelijk van een belasting over de toegevoegde waarde van 5%. Omdat Amerikaanse burgers worden belast op hun wereldwijde inkomen, profiteren ze niet echt van alternatieve belastingstrategieën – tenzij ze misschien een staat als Californië of New York verlaten, met hun hoge staats- en stadsbelastingen. Echter, zegt Basil Mohr Elzeki, Managing Partner bij Henley & Partners: “Het verkrijgen van extra verblijfsvergunningen en staatsburgerschappen blijft nog steeds een bescherming tegen toekomstige mogelijke belastinghervormingen in de Verenigde Staten.”
Geopolitieke veiligheid is een andere bestuurder. Nu de politieke instabiliteit, de burgerlijke onrust en zelfs de oorlogsdreiging in veel delen van de wereld in een alarmerend tempo toenemen – denk aan Venezuela, de Democratische Republiek Congo, Soedan – kiezen rijke individuen ervoor om regio’s waar ze zich kwetsbaar voelen te verlaten ten gunste van een stabieler en veiliger klimaat. Ook de kwaliteit van leven is een belangrijk aandachtspunt. De Roseners hebben het naar hun zin in Portugal, waar ze toegang hebben tot fatsoenlijke gezondheidszorg, onderwijs van wereldklasse, schone en goed onderhouden openbare ruimtes en een laag misdaadcijfer. En hoewel het land vrijwel geen sociale voorzieningen biedt en enkele van de laagste lonen van heel Europa heeft, schrikt het migranten met minder rijkdom af die op zoek zijn naar werk. “Dus als je werk zoekt, is er geen reden om hierheen te komen”, zegt Rosener.
Niettemin spelen zakelijke kansen een cruciale rol bij de beslissing waar een vlag moet worden geplant. Veel van de rijken in de wereld verhuizen naar steden die ondernemersvrijheid bieden, en die vaak ontbreken in meer bureaucratische regio’s. Het vermogen om bedrijven op te zetten en te runnen met minder hindernissen op regelgevingsgebied is een aantrekkelijke aantrekkingskracht op mensen die willen profiteren van mondiale kansen of een start-up lanceren.
En laten we de voordelen van het hebben van een ‘goed’ paspoort niet onderschatten. Nu de reisbeperkingen naar veel landen toenemen, vragen rijke individuen als waarborg een tweede verblijfsvergunning of zelfs meerdere nationaliteiten aan. Dit ‘Plan B’ biedt hen niet alleen een strategische ontsnappingsroute in het licht van onvoorziene politieke of sociale onrust, maar ook een gevoel van grotere vrijheid en flexibiliteit in hun persoonlijke en professionele leven. Bovendien zijn er met deze paspoorten minder visa nodig.
Hier zijn vijf (OK, eigenlijk zes) van de topbestemmingen die deze geopolitieke wapenwedloop winnen om de ’s werelds rijkste mensen.
Dubai
Andrew Aitchison / Op foto’s via Getty Images
Portugal
Roberto Machado Noa/LightRocket via Getty Images
Singapore
ROSLAN RAHMAN/AFP via Getty Images
Italië
1666-ca 1745
Australië en Nieuw-Zeeland
Jan Kruger – FIFA/FIFA via Getty Images
