Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Als schrijver die gespecialiseerd is in Star Trek, besteed ik behoorlijk wat tijd aan het verdiepen in de productiedetails van mijn favoriete afleveringen. Ik ontdek vaak leuke trivia achter de schermen waardoor ik nog veel meer van deze verhalen geniet. Maar zo nu en dan ontdek ik iets schokkends. Namelijk dat mijn favoriete makers echt een hekel hebben aan wat ik als hun beste werk beschouw.
Een perfect voorbeeld hiervan is de Star Trek: de volgende generatie aflevering ‘Evolution’, geschreven door Michael Piller. De aflevering is zo goed dat het hem heeft geholpen het optreden binnen te halen TNG showrunner, en hij luidde bijna in zijn eentje de Gouden Eeuw van de franchise in. Daarom ging ik er altijd van uit dat Piller trots moest zijn op het verhaal dat hij maakte. Maar in werkelijkheid haatte hij ‘Evolution’, de aflevering die hem hielp het belangrijkste optreden van zijn hele carrière binnen te halen.
Jongen (geniaal), onderbroken
Als je geen perfect Android-geheugen hebt, is hier een samenvatting. ‘Evolution’ ging over de Enterprise die een excentriek genie hielp bij het bestuderen van een interstellaire explosie die elke 196 jaar plaatsvindt, het kosmische equivalent van Old Faithful. Ondertussen voert Wesley Crusher een wetenschappelijk experiment uit en laat per ongeluk enkele nanieten op het schip los. Ze evolueren en veroorzaken chaos, maar na een paar gekke grapjes bereikt Picard een diplomatieke oplossing, waardoor de nanieten net op tijd hun eigen planeet krijgen om de bezoekende wetenschapper te helpen het onderzoek te voltooien waaraan hij een leven lang heeft gewerkt.
Het is echt een geweldige aflevering, een aflevering waarvan de meeste fans denken dat schrijver Michael Piller er trots op zou moeten zijn. De toekomstige TNG-showrunner was het echter niet eens met deze beoordeling. Zoals vastgelegd in Kapiteinslogboeken: de ongeautoriseerde volledige reizenzei hij later dat ‘Evolution’ uiteindelijk ‘een B-aflevering’ was. Zijn voornaamste zorg (die werd gedeeld door Michael Wagner, die hielp bij het ontwikkelen van het algemene verhaal) was dat “ik er geen einde aan had.” Hoewel er ‘enkele karakterscènes’ waren waar hij ‘erg trots op’ was, maakte hij zich uiteindelijk zorgen dat de aflevering ‘niet helemaal goed uitkwam’.
De geest van Cranky die nog moet komen
Interessant genoeg deelde afleveringsregisseur Winrich Kolbe enkele zorgen van Piller met betrekking tot ‘Evolution’. De regisseur genoot van het plot over een wetenschapper “die probeerde een probleem naar voren te brengen en er plotseling achter kwam dat er gevolgen waren waar hij niet aan had gedacht, namelijk het gebrek aan controle over de nanieten.” Hij vond dat dit “een zeer serieuze kwestie” was die “niet goed werd aangepakt” omdat het een op Wesley gerichte aflevering was en “iedereen het als een kinderprogramma beschouwde, zelfs de schrijvers.”
Dat laatste stukje was gericht aan Piller, die de aflevering vooral zag als een kans om (ahem) het karakter van Wesley Crusher te ontwikkelen. Hij bedoelde dat de chagrijnige bezoekende wetenschapper Paul Stubbs een waarschuwende visie zou zijn op wat Wesley zou kunnen worden als hij zich alleen op zijn studie zou blijven concentreren. ‘Evolution’ is in dat opzicht zeer succesvol, en het is de perfecte aflevering om vrienden te laten zien die een hekel hebben aan het tienergenie van Star Trek. Maar Kolbe vond dat de aflevering te veel tijd aan Wesley besteedde en niet genoeg aan de nanieten, die de kern vormden van het morele dilemma van de aflevering: namelijk of ze als gevaarlijk ongedierte moesten worden neergezet of dat ze moesten worden erkend als een nieuwe (zij het onconventionele) vorm van leven.
Michael Piller was misschien niet de grootste fan van ‘Evolution’, maar deze mening werd niet gedeeld door StarTrek producent Rick Berman. Pillers script (compleet met een honkbaltoespraak die indruk maakte op Berman, een grote fan van de sport) hielp hem de baan te bemachtigen als showrunner van De volgende generatie. Nadat hij deze show had omgezet in een must-see tv, ging hij verder met creëren Diepe ruimte negen En Reizigerwaarmee dit tijdperk wordt gestold als de Gouden Eeuw van Star Trek. Uiteindelijk zou niets van dat alles zijn gebeurd zonder ‘Evolution’, een geweldige aflevering die iedereen behalve de schrijver absoluut kent geliefd.
