Temidden van de chaos van March Madness is een eenvoudige leiderschapsles: ken uw team.
Zondag ging Brenda Frese, de basketbalcoach van de Universiteit van Maryland, viraal nadat camera’s haar hartstochtelijk tegen een van haar spelers hadden laten schreeuwen.
‘Ik geloof in je, maar je moet dit moment willen’, zei ze tegen junior bewaker Oluchi Okananwa, op slechts een paar centimeter afstand van haar gezicht.
Hoewel de interactie op het eerste gezicht misschien schurend leek – en online tot discussie leidde over de vraag of er sprake was van overschrijding van de grens – bleek de boodschap van Frese precies wat Okananwa op dat moment nodig had.
“Ik hou ervan om hard gecoacht te worden, en dat is wat ze elke dag met mij doet. En wat dat eigenlijk was, was een hergroeperingsmoment voor mezelf en haar die me vertelde dat ze in mij geloofde, want soms is dat echt alles wat je hoeft te horen”, zei Okananwa op een persconferentie na de wedstrijd.
De bewaker zei dat ze de interactie “voor altijd waardeerde”, en na het verhitte gesprek keerde ze terug naar de rechtbank en sloot zich op voor de rest van het spel.
Momenten als deze kunnen een dieper niveau van vertrouwen tussen een coach en een speler weerspiegelen. In situaties met hoge druk, directe, emotioneel geladen feedback kan de ruis doorbreken, maar vereist volgens Frese een sterke relatie.
Tijdens een persconferentie na de wedstrijd zei Frese zei dat een coach zijn spelers moet kennen. “Je kunt die gesprekken niet voeren als je geen relatie met ze hebt”, zei zealdus Yahoo Sports.
Je spelers kennen
Er is een betekenisvol onderscheid tussen iemand neerhalen en leveren directe, emotioneel geladen feedback. In dit geval gaf de aanpak van Frese een impuls aan Okananwa, terwijl ze ook vertrouwen toonde in haar vermogen om het moment tegemoet te treden.
“We moeten soms van die lastige gesprekken voeren”, zei Frese op de persconferentie. “De beste van de beste, de elite van de elite willen hard gecoacht worden.”
Tim Quigley, hoogleraar strategisch leiderschap en bestuur bij IMD, vertelde Business Insider dat Frese waarschijnlijk precies begreep wat haar speler moest horen, en dat ze dit met intensiteit overbracht. maakt deel uit van de sportcultuur – en van het echte leven.
“Je hebt je hele wezen, je hele ziel en alles wat je hebt nodig om op dat niveau te concurreren”, zei Quigley. “Kleine, kleine dingen maken het verschil. En die coach doet zijn best om dat uit haar speler te halen. Ze kent haar speler en het kan haar iets schelen.”
Quigley, die eerder internationaal als wielrenner concurreerde, zei dat dit soort uitwisselingen gebruikelijk waren bij zijn eigen coach. Hij voegde eraan toe dat, hoewel het onwaarschijnlijk is dat dit specifieke soort interactie in een directiekamer zal plaatsvinden, de meeste CEO’s waarschijnlijk vergelijkbare momenten van intensiteit met hun teams hebben gehad.
“Als we op de werkvloer een beslissing proberen te nemen over, laten we zeggen, een overname van meerdere miljarden dollars, gaan mensen soms tegen elkaar schreeuwen”, zei Quigley.
Quigley zei dat de context in deze scenario’s cruciaal is. Wanneer mensen sterke relaties opbouwen en begrijpen hoe ze hun directe ondergeschikten moeten motiveren, kunnen die momenten van feedback van cruciaal belang zijn om hen te helpen beter te presteren zonder zich kleinerend te voelen.
