De stembureaus in Myanmar zijn gesloten na een derde en laatste stemfase in wat algemeen wordt beschouwd als schijnverkiezingen.
Veel populaire partijen hebben geen kiesrecht en stemmen is in grote delen van het land niet mogelijk vanwege een vijf jaar durende burgeroorlog.
De dominante partij, gesteund door de heersende militaire junta, zal naar verwachting een verpletterende overwinning behalen.
Het huidige regime heeft de internationale kritiek op de verkiezingen verworpen en volgehouden dat deze vrij en eerlijk zijn.
Ongeveer een vijfde van de 330 townships van het land, inclusief de steden Yangon en Mandalay, stemden in de laatste fase.
Zes partijen, waaronder de door het leger gesteunde Union Solidarity and Development Party (USDP), stelden landelijk kandidaten op, terwijl nog eens 51 partijen en onafhankelijke kandidaten besloten om op staats- en regionaal niveau te strijden.
Twee eerdere rondes vonden plaats op 28 december en 11 januari, waarbij overweldigende overwinningen voor de USDP werden behaald.
De partij behaalde bij de laatste vrije verkiezingen in 2020 slechts 6% van de parlementszetels.
Net als in eerdere rondes van deze vreemde, maanden durende verkiezingen, verliep de stemming ordelijk en vreedzaam in het stembureau in Nyaungshwe, in de deelstaat Shan, wat door een BBC-team werd gadegeslagen.
Gevestigd in een grote school, in de schaduw van enorme regenbomen, waren er voldoende vrijwilligers en functionarissen om de kiezers te begeleiden waar ze heen moesten gaan en hoe ze hun keuze konden maken met behulp van de nieuwe, lokaal gemaakte elektronische stemmachines.
Het zou je vergeven kunnen worden als je gelooft dat dit een normale democratische oefening was, en niet de schijnvertoning die de critici zeggen dat het is.
De verkiezingsdag werd echter voorafgegaan door een campagneperiode die werd gekenmerkt door angst, intimidatie en het alomtegenwoordige gevoel dat er weinig zal veranderen na de onvermijdelijke overwinning van de USDP.
Overal waar het BBC-team in de zuidelijke staat Shan reisde, werden we gevolgd en nauwlettend in de gaten gehouden door tientallen politie- en militaire functionarissen, altijd beleefd maar zeer volhardend.
Het bleek bijna onmogelijk om mensen iets over de stemming te laten zeggen, zo zenuwachtig waren ze voor mogelijke gevolgen.
De volgende stappen nadat de definitieve resultaten bekend zijn gemaakt, zijn vastgelegd in de door het leger opgestelde grondwet.
Het Parlement zal binnen de komende twee maanden bijeenkomen om een nieuwe president te kiezen, en iedereen verwacht dat dit de leider van de staatsgreep, generaal Min Aung Hlaing, zal zijn.
Het zal hetzelfde regime zijn met burgerkleding.
Maar hij zal dan zijn bevel over de strijdkrachten moeten opgeven.
Zijn vervanger zal ongetwijfeld een loyalist zijn, maar zijn greep op de gelederen van het leger zal onvermijdelijk minder veilig zijn, en het is geen geheim dat veel andere hoge officieren niet geloven dat hij het land goed heeft geleid.
Nu er veel meer stemmen in de politiek zijn, is er de mogelijkheid van een breder debat binnen de regering over welke richting Myanmar nu moet inslaan, en de mogelijkheid – voorlopig nog ver weg – van de eerste stappen op weg naar het beëindigen van de burgeroorlog.
De militaire junta nam in 2021 via een staatsgreep de controle over Myanmar over, waarbij een gekozen burgerregering onder leiding van Nobelprijswinnaar voor de vrede Aung San Suu Kyi werd verdreven.
Ze zit nog steeds in hechtenis en, net als veel andere oppositiegroepen, is haar Nationale Liga voor Democratie formeel ontbonden.
Het leger heeft gevochten tegen zowel gewapende verzetsgroepen die zich verzetten tegen de staatsgreep als tegen etnische legers die hun eigen milities hebben.
Het verloor de controle over grote delen van het land door een reeks grote tegenslagen, maar veroverde dit jaar grondgebied terug, mogelijk gemaakt door de steun van China en Rusland.
De burgeroorlog heeft duizenden mensen gedood, nog eens miljoenen ontheemd, de economie verwoest en een humanitair vacuüm achtergelaten.
Een verwoestende aardbeving in maart en internationale bezuinigingen hebben de situatie nog veel erger gemaakt.
