Orysia Zabeida animatiewerk is misschien ongelooflijk intuïtief, maar volgt ook een behoorlijk methodische structuur. De kunstenaar tekent uitsluitend in een vierkant formaat en creëert rasters van zeven kolommen (zoals een weekkalender) waarbinnen ze elk van haar lusanimaties in Procreate frame voor frame tekent. Ze archiveert al deze ontroerende experimenten op haar website met een groot raster van gelijktijdige bewegingscycli die allemaal worden geïnformeerd door, zo vertelt Orysia ons, door “kleine systemen en regels die oneindige variaties mogelijk maken”.
Voor Orysia is het opnieuw tekenen van haar onderwerpen met stapsgewijze veranderingen een manier om te vertragen en dingen van dichtbij te observeren. “Tekenen is voor mij een vorm van meditatie”, zegt ze; haar onderzoek naar herhaling en kleur is een oefening in het weergeven van de momenten en dingen die ze zich wil herinneren of verzamelen. “Mijn animaties worden oneindige lussen van herinneringen waar ik naar terug kan keren: ginkgobladeren uit Osaka, een mot die ik tijdens een wandeling heb opgemerkt of bubbels in mijn bruisende water”, vertelt ze. Deze kleine vierkante zoekers die alledaagse momenten van ontzag en verwondering weergeven, zijn vaak ontleend aan de natuur – een constant onderwerp in het werk van de kunstenaar en de plek voor haar “grootste inspiratiebronnen”.
Visioenen uit de natuurlijke wereld hebben ook de materiële kwaliteiten van Orysia’s loops bepaald. Met bloedende inktkleuren en overlappende markeringen en lijnen is de visuele stijl die de kunstenaar heeft ontwikkeld een opzettelijke afwijzing van perfectie. Gezien haar proces is de kunstenaar echter ook geneigd inspiratie te zoeken in dingen die iets minder vloeiend en wat systematischer zijn: “didactische beelden, stapsgewijze instructies en vroege bewegingsstudies, zoals zoöpraxiscopen”, deelt ze. “Mijn invloeden variëren van die van Bruno Munari Aanvulling op het Italiaanse woordenboek naar de bewegingsstudies van Eadweard Muybridge – vooral de manier waarop reeksen stilstaande beelden samenkomen om een begrip van beweging te creëren.”
