Maanden voor zijn moord sprak Rob Reiner over de kracht van vergeving na de ‘gruwelijke’ moord op conservatieve influencer Charlie Kirk.
“Horror. Een absolute horror”, zei de regisseur, acteur en politiek activist toen hem werd gevraagd naar de schietpartij in een tv-interview met Piers Morgan. “Helaas heb ik de video ervan gezien en het is ongelooflijk wat er met hem is gebeurd, en dat mag nooit iemand overkomen. Het kan me niet schelen wat je politieke overtuigingen zijn. Dat is niet acceptabel.”
Vergelijk dat eens met de reactie van president Trump op de moord op Reiner en zijn vrouw, Michele Zanger Reinerdie zondag doodgestoken werden aangetroffen in hun huis in Brentwood. Hun zoon, Nick Reiner, is gearresteerd in verband met de moordpartijen.
“Rob Reiner, een gemartelde en worstelende, maar ooit zeer getalenteerde filmregisseur en komediester, is samen met zijn vrouw Michele overleden, naar verluidt als gevolg van de woede die hij bij anderen veroorzaakte door zijn enorme, onverzettelijke en ongeneeslijke aandoening met een geestesverlammende ziekte die bekend staat als TRUMP DERANGEMENT SYNDROOM, ook wel TDS genoemd”, zei Trump. gezegd in een bericht op sociale media.
“Het was bekend dat hij mensen gek maakte door zijn razende obsessie voor president Donald J. Trump, waarbij zijn duidelijke paranoia nieuwe hoogten bereikte toen de Trump-regering alle doelen en verwachtingen van grootsheid overtrof, en met de Gouden Eeuw van Amerika voor de deur, misschien als nooit tevoren. Mogen Rob en Michele in vrede rusten!”
Hoe is dat van wie dan ook eerste reactie op een tragische moord, laat staan een officiële opmerking van een zittende Amerikaanse president? Dat is natuurlijk een retorische vraag. Het is gewoon weer een maandag in het Witte Huis van Trump.
Ik zou de leegte in schreeuwen als ik de rest van deze column zou gebruiken om te betogen dat de president niet alleen van zijn schommelstoel is gevallen, maar ook van de trap is gevallen en in de foyer staat, terwijl hij iets mompelt over speedboten, zwijntjes en balzalen. In zijn race naar de bodem is hij door de vloer gebroken. Nu zitten we in de Trump Upside Down, waar empathie en fatsoen negatieve eigenschappen zijn.
Zelfs Republikeinse wetgevers werden gedwongen zich uit te spreken tegen hun gevreesde leider. “Dit is een familietragedie, niet over politiek of politieke vijanden”, zei hij Georgië vertegenwoordiger Marjorie Taylor Greene als reactie op de post van Trump.
Vertegenwoordiger Mike Lawler (RN.Y.) schreef over X: “Ongeacht iemands politieke opvattingen mag niemand worden onderworpen aan geweld, laat staan door toedoen van zijn eigen zoon. Het is een vreselijke tragedie die sympathie en medeleven zou moeten opwekken bij iedereen in ons land, punt uit.”
Don Bacon (R-Neb.) zei het kort en krachtig tegen Jake Tapper van CNN: “Ik zou zoiets verwachten van een dronken man in een bar, niet van de president van de Verenigde Staten. Kan de president presidentieel zijn?”
Nee, dat kan hij niet. Toen Trump maandag de kans kreeg om als leider over te komen tijdens een persconferentie in het Witte Huis, verdubbelde Trump zijn afkeer voor Reiner door te zeggen dat hij “geen fan was” en dat de directeur “een gestoord persoon was.”
Vertaling: Reiner was een Trump-criticus en de huid van de president is zo dun dat het op dit moment bijna rijstpapier is. Maar het sociale geweten van de filmmaker kwam duidelijk naar voren in alles wat hij deed, te beginnen met zijn rol als liberale hippie-schoonzoon van All in the Family tot conservatieve idioot. Archie Bunker. Het waren de jaren zeventig en Meathead (ook bekend als Michael) riep consequent Archie’s racisme, onverdraagzaamheid en seksisme uit in de wekelijkse sitcom. Archie’s tirades zijn nu het lelijke spul dat wordt omarmd door waardeloze politici en aandachtzoekende beïnvloeders, maar destijds vertegenwoordigden zijn tirades tegen ‘queers’ en ‘kleurlingen’ oude vooroordelen die moesten worden losgelaten als het land vooruit wilde komen. De maker van de show, Norman Lear, maakte de lelijkheid grappig door Meathead te gebruiken om Archie’s onwetendheid bloot te leggen. Zelfs toen porde Reiner de beer.
Reiner was een fervent criticus van Trump en andere leiders en bewegingen die probeerden de vrijheden in te perken waarvan men voorheen dacht dat ze in de grondwet waren vastgelegd – totdat MAGA ze een voor een begon te versnipperen. De cabaretier was een pleitbezorger voor democratische idealen, democratische kandidaten, het homohuwelijk, onderwijs voor jonge kinderen en transparantie van de overheid. toonaangevend in Californië’s Proposition 10 (eerste 5) om vroege ontwikkelingsprogramma’s te financieren via tabaksaccijnzen. Hij hielp ook bij het ongedaan maken van Proposition 8, het korte verbod op het homohuwelijk in Californië.
Reiners begrip dat er allerlei soorten nodig zijn, kwam duidelijk naar voren in zijn werk. Hij was een regisseur met bereik, zoals ze dat in de industrie zeggen, en stond aan het hoofd van een reeks films die culturele toetsstenen werden, te beginnen met de baanbrekende mockumentary ‘This Is Spinal Tap’ uit 1984, een satire die de taal rond decibelniveaus van zware metalen voor altijd veranderde (‘Crank it to 11!’). Toen volgden het coming-of-age-drama ‘Stand by Me’ uit 1986, de baanbrekende romantische komedie ‘When Harry Met Sally…’ uit 1989 en de angstaanjagende, psychologische horrorthriller ‘Misery’ uit de jaren negentig, over een gewonde romanschrijver die gevangen wordt gehouden door zijn grootste fan.
Sommige van zijn films gingen rechtstreeks in op de ongelijkheid en het geweld waarvoor Reiner tijdens zijn leven zo hard heeft gevochten om dit te corrigeren. ‘Ghosts of Mississippi’ onderzocht het proces uit 1994 tegen Byron De La Beckwith, een blanke supremacist die beschuldigd werd van de moord op burgerrechtenactivist Medgar Evers in 1963. En Reiners drama ‘Shock and Awe’ uit 2017 vertelde het waargebeurde verhaal van een team van verslaggevers die de rechtvaardiging van de regering-Bush voor de invasie van Irak in 2003 weerlegden toen ze bewijs vonden van vervalste informatie over massavernietigingswapens.
Hoewel het al acceptabel was om zich uit te spreken tegen die oorlog in het Midden-Oosten, kreeg hij in dezelfde week na de release van de film kritiek omdat hij een petitie onder leiding van de Palestijnse regisseur Annemarie Jacir had ondertekend, waarin hij het besluit van Trump uit 2017 veroordeelde om Jeruzalem formeel te erkennen als de hoofdstad van Israël. Reiner, die joods was, vertelde de National dat Trump “geen idee had van geopolitieke gebeurtenissen of hoe dingen met elkaar verbonden zijn. Er was geen overweging bij deze beslissing betrokken, geen contact met bondgenoten in de Arabische wereld, of zelfs met de niet-Arabische wereld om te zien wat de impact van zoiets is.”
Reiner zag tragedie en verdriet in de dood van Kirk omdat hij zich kon inleven in het verlies van mensenlevens, ongeacht het meningsverschil.
