In een tijdperk waarin het bijna onmogelijk is om mensen hun dagelijkse leven te laten pauzeren, hun apparaten neer te leggen en een bioscoop te bezoeken, James Cameron heeft alle verwachtingen getrotseerd en de filmwereld de hoop gegeven dat niet alles verloren is.
Afgelopen weekend stak Camerons nieuwste epos, ‘Avatar: Fire & Ash’, de grens over Mijlpaal van $ 1 miljard aan de wereldwijde box office. Voor elke filmmaker is het een ongelooflijke prestatie: in de geschiedenis van Hollywood Slechts 58 films hebben aan de kassa de $1 miljard overschreden. James Cameron heeft het vier keer gedaan.
Dus hoe komt het dat, ondanks dat er meer hits zijn dan Steven Spielberg en Christoffel Nolanwij hem niet als een van de grootste regisseurs van dit moment beschouwen?
De kassacijfers van Cameron spreken voor zich
Camerons eerste kennismaking met de zes-nul-club was in 1997, toen de zijne iconisch liefdesverhaal “Titanic” bereikte de mijlpaal en werd al meer dan tien jaar de best scorende film aller tijden. Dat duurde totdat Cameron het in 2009 zelf onttroonde met ‘Avatar’. Dat leverde niet alleen $1 miljard op, maar is de huidige meest winstgevende film aller tijden. Sindsdien hebben de sequels “Avatar: The Way of Water” (2022) en “Avatar: Fire & Ash” (2025) de $1 miljard overschreden.
“Avatar: Vuur en As.” Disney/20e-eeuwse studio’s
Camerons vier-turf verbreekt de band die hij had met Anthony en Joe Russo, die meer dan drie miljard dollar verdienen met “Captain America: Civil War (2016), “Avengers: Infinity War” (2018) en “Avengers: Endgame” (2019).
Ondertussen hebben filmmakers met twee titels die een miljard hebben bereikt onder meer Nolan (‘The Dark Knight’ uit 2008, ‘The Dark Knight Rises’ uit 2012), Peter Jackson (‘The Lord of the Rings: The Return of the King’ uit 2003, ‘The Hobbit: An Unexpected Journey’ uit 2012) en Michael Bay (‘Transformers: Dark of the Moon’ uit 2011). Transformers: Age of Extinction uit 2014).
Wat al deze filmmakers buiten Cameron gemeen hebben, is dat hun films hun miljarden verdienden door te werken met gevestigde intellectuele eigendom die al generaties lang ingebakken zit in de popcultuur. Cameron maakte ondertussen originele verhalen (spoiler: ja, de Titanic is gezonkenmaar het liefdesverhaal van Jack en Rose is pure fictie).
Dat neemt niets weg van de bovengenoemde filmmakers, die vermakelijke verhalen vertelden die duidelijk de aandacht trokken van het publiek over de hele wereld (en het filmteam van Chris Buck en Jennifer Lee, die twee films hebben gemaakt om elk een miljard te verdienen die niet van IP waren: “Frozen” uit 2013 en “Frozen II” uit 2019). Maar Cameron heeft het equivalent van vier keer winnen van de film Super Bowl gedaan. Hoort hij niet thuis in de gelederen van de grootste levende regisseurs?
“De terminator.” Orion-afbeeldingen
De films van Cameron zijn niet alleen geldverdieners, ze zijn ook echt goed
James Cameron gaf ons de “The Terminator”-franchise, een van de beste sequels aller tijden met ‘Aliens’ uit 1986 (een prestatie die hij herhaalde met ‘Terminator 2: Judgment Day’ uit 1991), en een van de grootste onderwater-sci-fi-thrillers met ‘The Abyss’ uit 1989. Zijn hele filmografie bestaat uit klassiekers (ja, zelfs Arnold Schwarzenegger’s spionagefilm “True Lies”).
Dus waarom zetten we niet meer respect op zijn naam?
Je kunt niet zeggen dat het komt omdat hij geen Oscar heeft; hij won de beste regisseur voor ‘Titanic’. En het is zeker niet omdat hij geen peuken in stoelen stopt. Maar om de een of andere reden komt Camerons naam niet nadat je Spielberg, Coppola en Scorsese zegt. Heck, je zou zelfs aan Nolan kunnen denken of Ryan Coogler voordat je Cameron als een van de groten beschouwt.
Kate Winslet, Leonardo DiCaprio en James Cameron op de set van ‘Titanic’. Doorslaggevend
Misschien komt het omdat hij niet het filmische oog heeft van een Brian DePalma of kan het sociale bewustzijn voeden als een Spike Lee. Het zou kunnen zijn omdat hij het grootste deel van zijn carrière in de sciencefictionwereld heeft gewoond, een genre dat leidt tot box office-dollars (hallo, George Lucas), maar geen auteursstatus.
Hoe dan ook, we gaan naar zijn films. Of het nu is omdat hij de grenzen van de visuele technologie verlegt of, durf ik te zeggen, omdat hij een geweldige verhalenverteller is, uit de kassabonnen blijkt dat hij miljoenen heeft geïnspireerd om zijn werk te gaan bekijken.
Uiteindelijk is dat het enige wat elke filmmaker kan vragen: dat mensen willen gaan kijken wat ze hebben bedacht. Maar in een tijd in Hollywood waarin minder creatieven risico’s nemen om persoonlijke verhalen te vertellen en in plaats daarvan het volgende ‘zekere’ IP-adres moeten aannemen om hun carrière draaiende te houden, zouden we veel meer dankbaarheid moeten tonen dat James Cameron nog steeds werkt.
