Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Ik ga gewoon naar buiten komen en het zeggen. Ze maken echt geen slashers meer zoals vroeger. Ik hou net zoveel van een solide verheven horrorfilm als de volgende persoon, en Wapens was een van mijn favoriete films die vorig jaar veel werden uitgebracht. Maar één ding dat we tegenwoordig missen in horror, afgezien van het leuke meta-commentaar dat de Scream-franchise blijft leveren, is kamp. Veel ervan.
Hoewel ik niet doem scroll op sociale media, heb ik een veel schadelijkere gewoonte aangenomen die mijn familie zich zorgen zou moeten maken over mijn algemene welzijn: doem scrollen door de catalogus van Tubi en alles toevoegen dat er ook maar vaag interessant uitziet, zoals die van 1988. Torpedojageraan mijn volglijst.
Torpedojager is een slasher die veel plezier heeft met zijn zeer eenvoudige uitgangspunt, en het is zo bevredigend om naar te kijken omdat de inzet duidelijk is vastgelegd. We weten wie de moordenaar is, de mensen die hem tegenkomen zijn bekend met zijn mythos, en ze zitten allemaal op één plek vast. In dit geval is het een gevangenis die wordt gebruikt voor filmopnamen. Terwijl het nee is Dr. Giggles (1992), Torpedojager draagt zichzelf met dezelfde soort manische energie, alleen zonder bijna evenveel chirurgische woordspelingen.
Geef ze de stoel!
Hier is het plotoverzicht voor Torpedojager zodat je weet waar je aan begint. Episch opgejaagde seriemoordenaar Ivan Moser (Lyle Alzado) wordt geëxecuteerd door een elektrische stoel. Tijdens zijn executie veroorzaakt een gevangenisrel verwarring, waardoor hij slechts half geëlektrocuteerd wordt als de stroom uitvalt. De combinatie van deze elektrische lading, plus zijn ‘ongebruikelijke genetische gave’, laat hem halflevend achter en geeft hem bovenmenselijke kracht. Maar als ik hier meeweeg, is de kerel al ongelooflijk verscheurd, dus ik weet niet zeker waar zijn sterfelijke lichaam eindigt en zijn onsterfelijke begint.
Achttien maanden later wordt de nu verlaten gevangenis door een filmploeg gebruikt als decor voor hun film over gevangenisexploitatie, die uitsluitend uit vrouwen bestaat. Death House-poppen. Hoewel iedereen vaag op de hoogte is van Ivans executie en mysterieuze verdwijning, wordt aangenomen dat hij dood is en gaat de productie door zoals gepland. Scenarioschrijver David Harris (Clayton Rohner) en stuntvrouw Susan Malone (Deborah Foreman), die aan het daten zijn, verschijnen zoals gewoonlijk op hun werk. Maar David is gefascineerd door de kennis rond Ivan en vraagt zich af hoe hij de legende in de film kan verwerken, wat Susan terecht griezelig maakt.
Voordat je het weet, breekt de hel los als Ivan onthult dat hij nog steeds in de gevangenis woont, en hij is boos. Hij is het soort moordenaar dat nergens boos op is. Hij is gewoon een psychopaat die ervan houdt mensen te vermoorden en te martelen. Geen bijbedoeling. Geen vendetta tegen ‘het systeem’. Hij lachte terwijl ze hem executeerden en zei met zoveel woorden dat hij opnieuw gaat moorden. En hier doet hij precies dat.
Mensen rennen en schreeuwwordt in brand gestoken en aan flarden gescheurd, terwijl Ivan vrolijk iedereen tegenwerkt die de pech heeft zijn pad te kruisen.
Een kale, low-budget slasher die het doet uit liefde voor het spel
Hoewel Torpedojager is duidelijk een low-budget slasher, tot het punt waarop ik niet eens details kon vinden over hoeveel geld er precies in de productie is gestoken, het is nog steeds een solide inspanning. Eén aspect dat echt in zijn voordeel werkt, is dat de film daadwerkelijk op locatie is opgenomen in een echte verlaten gevangenis, waardoor het een sfeer van authenticiteit krijgt waar de meeste budgetslashers alleen maar van kunnen dromen. Negenennegentig procent van de atmosfeer is afkomstig van de rottende celblokken van de voormalige Wyoming State Prison. Zelfs de scènes met de elektrische stoel werden gefilmd in de echte executiekamer van de gevangenis, hoewel deze oorspronkelijk als gaskamer werd gebruikt toen de faciliteit nog gevangenen huisvestte.
Wat onze slechterik betreft, hij is groot en heeft de leiding, en gedraagt zich als een professionele worstelaar. Het kan geen kwaad dat de intimiderende lichaamsbouw van Lyle Alzado voortkomt uit zijn werk als verdedigende speler in de NFL, wat betekent dat hij geen Hollywood-jack is. Hij is een echte krachtpatser door en door. Zijn pogingen tot campy slogans laten een beetje te wensen over, maar hij is nog steeds eigenaar van de rol, en de helft van het plezier komt voort uit hoe oubollig zijn voordracht is.
Koppel zijn charisma aan een paar behoorlijk praktische bloederige shots en je zult een geweldige tijd hebben. Torpedojager biedt niets nieuws in het slasher-genre, maar het is een indrukwekkend uitje vergeleken met andere B-films uit die tijd.
Op het moment van schrijven is Torpedojager wordt gratis gestreamd op Tubi.
