De geschiedenis van Hollywood loopt over van verhalen over gemiste kansen en bittere compromissen. Van alle creatievelingen is de scenarioschrijver verreweg het meest voorkomende slachtoffer van veel werk dat uiteindelijk nergens toe leidt. Te weten: het bestaan van zoiets als een scriptdokter geeft aan dat schrijvers in film en televisie ongelooflijk wegwerpbaar, uitwisselbaar en vervangbaar zijn. Zeker, er zijn schrijvers die een niveau van vakmanschap, respect en/of roem bereiken die het zich kunnen veroorloven om waardevol te zijn in hun werk en die over het algemeen in staat zijn de integriteit ervan te waarborgen. Maar zelfs deze mensen moesten waarschijnlijk de vernedering verdragen van het feit dat hun werk al vroeg in hun carrière werd herzien of geheel terzijde werd geschoven.
Dat is precies het geval met George RR Martin. Hoewel Martin eind jaren zeventig fulltime auteur werd, bouwde hij een robuust en nu beroemde carrière in de literatuur, vooral dankzij de romans “A Song of Ice and Fire”.Er was een periode in de jaren tachtig waar hij een poging deed om professioneel film- en televisiescenarioschrijver te worden. Hij had het geluk een optreden te krijgen in de eerste revivalserie “Twilight Zone”, wat over het algemeen een gelukkige ervaring voor hem was. Zoals Martin zei in een blogpost uit 2017: “Ik heb vijf scripts geschreven, die allemaal groen licht kregen, werden geproduceerd en uitgezonden.” Dat geluk zou helaas niet blijven duren, waar Martin later aan bijdroeg de klassieke (en helaas kortstondige) serie “Max Headroom”.die twee seizoenen duurde tussen maart 1987 en mei 1988. Martin schreef een aflevering met de titel “Xmas”, die uiteindelijk nooit werd neergeschoten. Het was een teleurstelling voor hem persoonlijk, en het is ook jammer voor zowel fans van hem als van “Max Headroom”, aangezien de aflevering behoorlijk goed klinkt.
Martin’s Max Headroom-ervaring onderbrak zijn ‘gecharmeerde carrière’
De geschiedenis van Max Headroom is lang en bizar en te complex om hier op in te gaan. Het volstaat te zeggen dat Max, zoals gespeeld door acteur Matt Frewer in alle incarnaties, tegelijk een fictief personage was, een figuur uit de Amerikaanse popcultuur, een icoon uit de Engelse tegencultuur en de titulaire rol in een ondergewaardeerde tv-serie voor ABC. Als het om die laatste versie gaat, voelde de satirische toon waarin ‘Max Headroom’ zijn weg vond als een soort immuniteit voor de serie, aangezien Frewer legde in een mondelinge geschiedenis uit 2015 uit:
“Destijds dachten we dat we de coolste kinderen van de buurt waren, (…) en dat ze ons nooit uit de lucht zouden halen. Dus probeerden we een beetje eigenwijs met dingen weg te komen, dingen aan de censuur te laten voorbijgaan en dan gewoon stoutmoedig onze middelvinger op te steken naar de hele zaak.”
Maar een combinatie van zo snel en losjes spelen met de industrie, een trend waarbij schrijvers scripts te laat inleveren en planningsproblemen zorgden ervoor dat de serie snel werd geannuleerd. Die hamer kwam helaas neer vlak voordat de aflevering van George RR Martin, “Xmas”, zou worden geproduceerd. Zoals Martin zich op zijn blog herinnerde, was dit zijn eerste ontmoeting met showbizz-schandalen die zijn creatieve dromen dwarsbomen:
“‘Xmas’, geschreven in 1987, was eigenlijk de eerste keer in mijn korte televisiecarrière dat ik de teleurstelling proefde die zoveel scenarioschrijvers zo goed kennen. Ik schreef tenslotte nog geen twee jaar voor televisie, en tot ‘Xmas’ had ik een gecharmeerde carrière gehad. (…) Met ‘Xmas’ ging ik er helemaal voor, en het script was afgeleverd en gepland, gepland … alleen om de show abrupt te laten annuleren. ‘
Martin’s Max Headroom Christmas-aflevering klinkt alsof het een hoogtepunt van de serie had kunnen zijn
Zelfs als George RR Martin niet de romans had geschreven die de inspiratie vormden voor ‘Game of Thrones’ en… de daaropvolgende spin-off-seriezou het verlies van zijn aflevering “Xmas” voor “Max Headroom” nog steeds vervelend zijn, gebaseerd op de beschrijving van serieschrijver Michael Cassutt. Zoals Cassutt uiteenzette in de mondelinge geschiedenis van The Verge:
“‘Hoe ziet een commerciële feestdag eruit in een wereld die van de ongebreidelde commercie een deugd maakt?’ We hebben de feestdag ‘Kerstmis’ bedacht, waarbij iedereen zich verzamelt rond de tv en thuiswinkels. De persoon in het gezin of de gemeenschap die het meest thuiswinkelt, viert Kerstmis het beste.”
Dertig jaar na het schrijven van het script voor ‘Xmas’ hielp Martin zelf mee aan een geënsceneerde lezing van het script als onderdeel van een marathonevenement ter ere van de serie in 2017. Zoals hij op zijn blog zei, werd het script uiteindelijk een doorslaand succes voor de aanwezigen:
“Na dertig jaar was ik er helemaal niet zeker van hoe goed mijn oude script het zou volhouden… vooral bij een publiek van Max Headroom-fanaten, van wie velen net een hele week bij Max hadden gezeten en alle geproduceerde afleveringen hadden bekeken. ‘Max Headroom’ was een heel slimme show, met een aantal mooie teksten… moeilijke acts om te volgen. Maar de meeste kijkers leken te denken dat ‘Xmas’ net zo goed was als wat eraan vooraf was gegaan, wat mij eindeloos veel voldoening gaf.’
Hoewel we Martins ‘Xmas’ misschien nooit goed te zien krijgen, voelt het onderwerp net zo griezelig vooruitziend aan als de rest van ‘Max Headroom’. Dat is het genie van ‘Max’ en Martin, en het succes van beiden is het bewijs dat goed werk, ondanks tegenslagen, altijd een weg vindt.
