De economie heeft een deadline voor Trump in de Straat van Hormuz: twee weken

Met olieprijzen Op niveaus die in jaren niet meer zijn gezien en de mondiale toeleveringsketens van het bedrijfsleven in alle sectoren van de economie zijn stilgelegd door de feitelijke sluiting van de Straat van Hormuz, wordt het vertrouwen in het topmanagement dat het ergste nog niet moet komen op de proef gesteld. Op vrijdag, Verenigde Luchtvaartmaatschappijen CEO Scott Kirby zei van wel plannen voor $ 175 olieen voor een olieprijs die tot en met 2027 boven de $100 blijft. Deze voorspelling, zo zei hij, zal misschien niet uitkomen, maar de CEO van de luchtvaartmaatschappij voegde eraan toe dat er alle reden is om er op zijn minst plannen voor te maken als een potentiële realiteit.

Bestuurders van bedrijven zijn de afgelopen jaren gewend geraakt aan een wereld waarin de ene nieuwe vorm van onzekerheid na de andere ontstaat. Maar de potentiële gevolgen van de oorlog tussen de VS en Iran, waarvoor president Donald Trump is blijven aanbieden onzekere tijdlijnen voor het einde, heeft de markt en velen binnen de C-suite op scherp staan. De Nasdaq maakte een correctie bekend op vrijdag een vierde opeenvolgende negatieve week voor de aandelenmarkt, en het zijn niet alleen risicovolle activa, maar ook veilige havens zoals goud en obligaties die vallen.

De regering en het leger reageren. Donderdag zei de voorzitter van de Joint Chiefs of Staff dat het leger bezig was met het “jagen en doden” van waterscooters die door Iran werden gebruikt om het verkeer in de zeestraat te verstikken. De dreigementen van president Trump over de Straat van Hormuz zijn toegenomen Trump zegt zaterdag dat Iran 48 uur de tijd had om de Straat te heropenen, anders zouden de VS energiecentrales in het land uitschakelen. Ondertussen hebben meer bondgenoten van de VS aangegeven een bereidheid ter ondersteuning van inspanningen om een ​​veilige doorgang voor schepen te garanderen, hoewel er geen specifiek plan is geïmplementeerd. Trump zei vrijdag ook dat de Straat van Hormuz “zo nodig zal moeten worden bewaakt en gecontroleerd door andere landen die er gebruik van maken – de Verenigde Staten niet!”

Iran zei zondag dat er sprake zou zijn van een zeestraat “volledig gesloten” als de energie-infrastructuur het doelwit zou zijn.

Voorlopig heeft de C-suite zijn eigen visie op de zaak: het duurt grofweg twee weken en telt mee voor de regering-Trump en eventuele bondgenoten die zich aansluiten bij de inspanningen om de Straat van Hormuz te heropenen, anders moeten bedrijfsleiders ervan uitgaan dat het conflict zich zal voortslepen tot minstens halverwege het jaar, met alle negatieve gevolgen van dien voor de wereldeconomie. Dat was de conclusie van een oproep tussen leden van de CNBC CFO Council eerder deze week met energie- en grondstoffenmarktexpert John Kilduff van Again Capital, die zich bij de CFO’s voegde om zijn visie op de olieprijsvooruitzichten vanuit de handelaars- en investeerdersgemeenschap te delen.

Van de sectoren kan men zeggen dat het energie is echt in de oorlogen een energie-CFO zei tijdens de dinsdagochtendoproep – CFO’s krijgen anonimiteit tijdens de oproep om vrijuit te spreken over de discussies binnen hun bedrijven – dat hun bedrijf scenario’s voor de toekomst aan het plannen is met drie verschillende mogelijkheden: een heropening van de Straat van Hormuz tegen eind maart, een die dichter bij het midden van het jaar ligt, of in het ergste geval, een sluiting die zich tot het einde van het jaar uitstrekt. Maar de energie-CFO gaf toe dat het op dit moment moeilijk is om een ​​goed idee te hebben van welk scenario waarschijnlijker is, en dat laat het managementteam geen andere keuze dan zich ‘bezorgd te maken over wat het ergste is dat hier kan gebeuren’.

Deze zorgen over de tikkende klok werden herhaald door CFO’s op oproep van buiten de energiesector. Een CFO uit de technologiesector zei tijdens het telefoongesprek dat het feit dat hij zich geen zorgen hoeft te maken over de olieprijs niet betekent dat zijn bedrijf zich geen zorgen hoeft te maken over de indirecte impact. Voor een mondiaal bedrijf betekent dat druk over de hele wereld, inclusief het Midden-Oosten in het bijzonder, en bloeiende economieën zoals Saoedi-Arabië, Dubai en de rest van de VAE. Ook al merkte de CFO van de technologiesector op dat zijn bedrijf gericht is op de verkoop van ondernemingen, “de vraag van de consument heeft uiteindelijk invloed op de zakelijke vraag, wat een directe impact zou hebben op ons bedrijf.”

“Hoe lang kan dit doorgaan?” vroeg hij.

Kilduff zei dat de scenarioplanning in de bestuurskamer van het energiebedrijf ook overeenkomt met waar handelaren op de markt mee werken. “De heropening (eind) maart waar je het over hebt; dat is over ongeveer twee weken; daar heb ik het over gehad”, zei hij tegen de CFO van energie. “Dit is een enorm venster waarin we nu leven, deels omdat de militairen ons nu vertellen dat ze hun aandacht op de Straat richten”, zei Kilduff. “Waar dat heen gaat weten we niet, maar zeker na 1 april, als we dit zien als iets dat zich halverwege het jaar zal voortzetten, dan is dat het moment waarop je naar mijn mening de volgende fase van de prijsherziening krijgt, waarin we ruim boven de $100 komen voor WTI, waar we ons zorgen beginnen te maken over tekorten, vooral in Azië”, zei hij.

Maatregelen om de olievoorziening te versterken en in stand te houden, kunnen niet genoeg doen

Strategische aardoliereserve aankondigingen van Japan aan de VS, en het vermogen van de VS om meer dan een miljoen vaten per dag vrij te geven – waar nog maar een paar jaar geleden misschien aan werd getwijfeld – zullen helpen de aanbodvrees te onderdrukken die zich onlangs voordeed, bijvoorbeeld in de nasleep van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. Maar Kilduff zei dat “de cijfers gewoon te groot zijn” om die oplossing lang effectief te laten zijn. “Dit is een tekort van 10 tot 12 miljoen vaten per dag. Eigenlijk gewoon onoverkomelijk. Er kan geen beleidsmaatregel worden genomen. Er is geen hefboom die kan worden overgehaald om dit te compenseren”, zei hij.

Daarom denkt hij dat het tijdsbestek waarop we ons moeten concentreren de datum na 1 april is. “Als er geen oplossing is, als er geen plan is, als er zelfs geen enkele hoop bestaat dat we de Straat kunnen heropenen, door troepen te verzamelen of door te doen wat het leger ook maar hoeft te doen om dat te doen”, dan wordt dit een energiecrisis, zei Kilduff. “Halverwege het jaar zul je tekorten zien in landen als India, Japan en Zuid-Korea. Ze zullen de industriële productie gaan beteugelen. Ze zullen moeten bezuinigen om het licht letterlijk aan te houden,” zei hij. Als het leger en de regering vóór 1 april geen goede antwoorden hebben, ‘komt de crisis eraan’.

Als er goed nieuws is, zegt Kilduff, is het dat er op dit moment minder reden is om je zorgen te maken over de VS.

Terwijl er al onrust is op de dieselmarkt, en dieselprijzen Hoewel de markt nog heftiger heeft gereageerd in vergelijking met ruwe olie en zelfs benzine, is de markt voor de korte termijn nog steeds relatief goed bevoorraad. Maar tegen het einde van het jaar, zelfs in de VS, “zullen we met een grote energiecrisis te maken krijgen. Ik denk dat de tekorten tegen die tijd zeker naar Californië zouden zijn gekomen”, zei Kilduff.

Tot nu toe, zo merkte hij op, zijn de beleidsmaatregelen waarover wordt gesproken om de prijzen aan de pomp laag te houden, zoals belastingvrije vakanties, in zekere zin bijna perverse maatregelen, omdat ze de vraag proberen te ondersteunen. ‘In een situatie als deze willen we dat wel vernietiging eisen om de prijs stabiel te laten blijven, of misschien zelfs weer te laten dalen, omdat dit problematisch is voor de consument”, zei hij.

De reacties op de oliemarkt kunnen ook niet genoeg doen, zei hij, aangezien de ongeveer 20 miljoen vaten per dag die normaal door de Straat van Hormuz zouden stromen, onmogelijk kunnen worden omgeleid via infrastructuur zoals de Saoedische oost-westpijpleiding. Zelfs met een totaal van 2 miljoen vaten per dag, en 1 miljoen tot 1,5 miljoen vaten per dag die via de pijpleiding naar schepen kunnen gaan, “kan geen van deze beleidsmaatregelen waar we het over hebben gehad, deze situatie echt aanpakken”, zei Kilduff.

Volgens Kilduff is er één reden waarom WTI een plafond van rond de $ 100 heeft gehad Brent ruwe olie heeft zich “redelijk goed gedragen” in de marge van $105-$110 aan de positieve kant. “Dat komt omdat deze situatie zichzelf vrij snel zou kunnen oplossen. We wachten hier op de afgrond om te zien of we nog een stapje hogerop gaan. Want als dit veel langer dan twee weken aanhoudt, gaan we de vaten olie hier aanzienlijk hoger prijzen”, zei hij.

Kilduff vertelde de CFO’s dat er enige waarheid schuilt in het argument van hogere olieprijzen doe niet zoveel schade voor de Amerikaanse economie, zoals ruwe olie dat in de jaren zeventig deed, vanwege onze sterke productiepositie en omdat de economie minder energie-intensief is geworden. Het standpunt van de VS wordt ondersteund door het feit dat het grootste deel van de geïmporteerde olie uit Canada komt, en de VS beschikken nu over de onlangs ‘herontdekte’ oliebron uit Venezuela, die in tegenstelling tot Amerikaanse schalieolie zeer geschikt is voor de activiteiten van raffinaderijen aan de Golfkust. “Deze prijzen op de wereldmarkt zouden veel, veel hoger zijn als de Amerikaanse productiepositie er niet was geweest. Daar zijn geen twee manieren voor,” zei Kilduff.

Er zijn ook nog steeds voldoende drijvende opslagplaatsen en andere olieopslagplaatsen in de wereld. Toen 2026 begon was er feitelijk sprake van een olieoverschot dat zich begon te ontwikkelen en dat nu nog steeds wordt weggewerkt, en dat zou op een positieve manier kunnen aansluiten bij de militaire aanpak in de zin dat er geen prioriteit wordt gegeven aan de zeestraat. Maar Kilduff voegde eraan toe: “Ik denk ook dat dit de boot mist over wat de inflatiepuls in de hele toeleveringsketen zal zijn, en ook wat het doet met het consumentenvertrouwen.”

De ‘bodem’ voor de olieprijs van $100 WTI kan binnenkort worden vastgesteld

Zelfs als de situatie in de Straat van Hormuz is opgelost, is er op de markt alle verwachting dat een verhoogde risicopremie op de olieprijzen zal blijven bestaan, aangezien andere landen in het Midden-Oosten de productie hebben stilgelegd, faciliteiten in het hele Midden-Oosten zijn beschadigd en het enige tijd zal duren om de productie op eerdere niveaus te herstellen. Die tijdlijn wordt langer naarmate er meer schade wordt toegebracht aan de olie- en gasactiviteiten. Het zou drie tot vijf jaar kunnen duren voordat een Iraanse aanval, waarbij 17% van Qatar’s exportcapaciteit voor vloeibaar aardgas werd uitgeschakeld, volledig hersteld is, vertelde de CEO van QatarEnergy donderdag aan Reuters.

Als de VS of Israël meer zouden treffen Iraanse olie-exportfaciliteiten“Ik zou verwachten dat ze, met wat ze nog hebben, asymmetrisch achter de olieproductiefaciliteiten in alle omringende landen aan gaan”, zei Kilduff. “De VAE zijn het dichtst bij en het gemakkelijkst te bereiken. Daarom doen ze dat.”

“Dit was een van de onbekende factoren. Wat zou Iran als reactie hierop doen? Zouden ze achter hun buren aan gaan? Zouden ze zoiets hebben van wat ik het ‘verdrinkingssyndroom’ noem, waarbij je iemand gaat redden en zij je met zich mee naar beneden nemen? Zo lijkt het voor de Iraniërs. Ze zijn er in feite op uit om iedereen mee te nemen,” zei Kilduff. ‘Het is duidelijk dat de Iraniërs de pijn willen verspreiden, en daar zijn ze redelijk goed in gebleken’, voegde hij eraan toe. “Als je zou horen over een succesvolle Iraanse aanval op betekenisvolle infrastructuur uit Saoedi-Arabië, Koeweit of Irak, dan stijgt de prijs in een mum van tijd met $20 per vat. Het is ‘koop nu, stel later vragen’-modus voor handelaren op de markt.”

Zelfs als de situatie de-escaleert, “zal het een heel voorzichtig en langzaam proces zijn”, zei Kilduff. “Teruggaan naar de $70 of $60 wordt een moeilijker trip vanwege de fundamentele factoren en de mogelijk nog steeds zeer verhoogde risico-omgeving”, zei hij.

Maar de komende twee weken komen op de eerste plaats. “We staan ​​op de rand van $100 als nieuwe bodem hier in de komende twee weken. Als er geen betekenisvolle vooruitgang is in termen van het veiligstellen van de Straat, zal het voordeel van de twijfel uit deze markt verdwijnen”, zei Kilduff. “Het aanbodverlies zal gaan knellen en bijten”, voegde hij eraan toe.

Met de recente focus op de problemen van Trump en het leger, “zal de test nu voor de markt zijn: komen we hier binnen de komende twee weken uit? We houden onze adem in”, zei Kilduff. ‘Kies je analogie, je metafoor. Zijn wij net als de mensen in een van die rampenfilms, die naar die grote golf kijken die op ons afkomt alsof het allemaal slecht afloopt?’