Toen Brian Deagan zijn vriendin voor het eerst vertelde over vibe-coding, was haar antwoord: “Wie is Claude?”
Deagan en Leslie Kemelgor, beiden 51, ontmoetten elkaar drie jaar geleden op Tinder. Hij is een vice-president verkoop met 25 jaar technische ervaring. Ze is een medische conciërge voor een medicijnspa. Toen vond de AI-revolutie plaats en Deagan keek naar taken die ooit drie weken duurden, maar slechts drie minuten.
Hij brengt nu zijn dagen door met Claude Code – iets dat Kemelgor ondersteunt, maar niet echt begrijpt. ‘Ik vraag het wel,’ zei ze. ‘Ik weet dat ik het niet zal begrijpen, en hij zal proberen het mij in de meest eenvoudige bewoordingen te vertellen.’
Het helpt dat ze lange afstanden afleggen; Zij is in Columbus, Ohio, en hij is in Akron. Als ze samen zijn, zei hij dat hij zijn sfeercodering zal “temperen”. Als ze FaceTime gebruiken, ziet ze hem soms aan de zijkant typen.
Paren als Deagan en Kemelgor bestaan in het hele land. Eén partner is geboeid door de veranderingen in AI-code-editors en blijft laat op. De ander kon het Cursor niet vertellen van Codex.
Natuurlijk hebben alle relaties verschillende belangen. Kemelgor houdt ervan handtassen te schilderen en te kijken “De echte huisvrouwen“; Deagan ondersteunt het van een afstandje. Vibe-codering brengt een niveau van enthousiasme aan het licht dat sommige stellen echter moeilijk in bedwang kunnen houden. Een van hen vertelde me dat ze grenzen moesten stellen, zoals het niet gebruiken van Claude Code terwijl de kinderen wakker zijn.
De revolutie op het gebied van AI-codering is aangebroken. Nu moet u het aan uw echtgenoot uitleggen.
Ik hou van de sfeercoder in je leven
Kendra Ramirez is vaak na middernacht wakker met Claude Code.
De avond vóór ons telefoontje codeerde de 52-jarige inwoner van Cincinnati tot 12.30 uur ‘Ik ben zo’n nerd’, zei de eigenaar van het digitale bureau. Ramirez is een ‘ideeënmens’, zei ze meerdere keren; Het is opwindend om die ideeën tot leven te zien komen, en ze moet doorgaan.
Haar man, Jeff Fein, werkt in de commerciële bouw en heeft geen laptop. “De man had vele, vele jaren na het stadium van de flip-phone een klaptelefoon”, zei ze.
Als Ramirez enthousiast is over haar werk, rent ze naar Fein toe om ermee te pronken. Hij zal antwoorden: “Oh, dat is goed”, zei ze. Ze vertelde hem de afgelopen week: “Ik zou gewoon iets meer willen dan ‘Dat is goed.'”
Ramirez heeft geleerd haar mee te nemen vibe-gecodeerde projecten in plaats daarvan naar haar AI-liefhebbende vrienden. Ze begrijpt ook dat Fein zijn eigen passies heeft, zoals betonwerk, waar ze niet in geïnteresseerd is.
Kendra Ramirez houdt van codevibe. Haar man heeft geen laptop. Kendra Ramirez
Veel van de vibe-codeurs met wie ik sprak, vertelden me dat het moeilijk was om te stoppen als ze eenmaal begonnen waren. Aaron Perkins vergeleek het met het plezier van het spelen van videogames zoals “Ultima Online” en “EverQuest” op de universiteit. De 43-jarige ondernemer zei ook dat hij ernstige ADHD heeft en dat vibe-coding hem betrokken houdt.
Perkins ontmoette zijn vrouw, Patricia Perkins, op de universiteit. Ze zijn twintig jaar getrouwd en wonen samen in Anniston, Alabama. Soms laat hij haar de projecten zien. “Het voelt alsof ik vaak een andere taal spreek”, zei hij.
Patricia Perkins, een 41-jarige thuisblijfmoeder, beschreef haar reactie als een ‘glimlach en knikje’. Ze merkt vaak dat haar man laat opblijft met Claude Code. Hij blijft tot 23.30 uur achter de computer, terwijl zij om 21.30 uur naar bed gaat.
De late uurtjes deren haar niet. Hij helpt in het hele huis, dus zij ziet het als een goede afweging om op te blijven om zijn eigen ding te doen.
Persoonlijk vindt ze AI ‘sci-fi’ en ‘bizar’.
“Ik ben altijd volledig ondergedompeld in het moederleven”, zei Patricia Perkins. “Ik heb geen tijd om tegen mezelf te praten, laat staan tegen een AI-agent.”
Ze praat liever over gezondheid en het menselijk lichaam. Wanneer ze haar medicijnen en voedsel deelt, reageert Aaron Perkins met dezelfde glimlach en knik.
Patricia Perkins zal “glimlachen en knikken” als haar man, Aaron Perkins, zijn sfeercodering beschrijft. Aaron Perkins
Hoeveel Claude is te veel?
Todd Ponsky en zijn vrouw, Diana Ponsky, stelden een regel: geen sfeercodering terwijl de kinderen wakker zijn.
De 53-jarige kinderchirurg uit Cleveland houdt van bouwen. Hij maakte een medische scenariosimulatie voor artsen en een automatische cv-updater. Hij heeft ook een app gemaakt die de korte video’s die hij leuk vindt, transcribeert en ze doorzoekbaar maakt.
Het kan hem laat wakker houden. Hij noemt dit het ‘bijna daar’-probleem: sommige initiële aanwijzingen zullen een solide project opleveren, maar dan kun je uren besteden aan het aanpassen en perfectioneren ervan. “Ik moest mijn eigen vangrails opzetten, omdat het een verslaving aan het worden was”, zei hij.
Als hij haar vertelt dat hij iets nieuws aan het bouwen is, rolt ze met haar ogen. Ze hebben afgesproken dat hij alleen code zal uitsturen als de kinderen slapen of het huis uit zijn. De kinderen mogen hem niet op de computer zien, zei hij.
‘Omdat ik niet in familie wil duiken, ging het over slaaptijd’, zei hij.
Todd Ponsky zei dat hij “vangrails” moest plaatsen op zijn vibratiecodering. Todd Ponsky
Vibe-codering kan tijdrovend zijn en de uren van de dag verslinden die je misschien met je partner of kinderen zou willen doorbrengen. (Op die manier is het niet anders dan binge-tv of doom-scrollen op TikTok.) Sommige stellen stellen regels op om ervoor te zorgen dat liefde en Claude niet om ruimte vechten.
Janette Camacho, een 53-jarige edtech-consultant uit Palm Beach, Florida, hoeft zich daar nu geen zorgen over te maken. Ze heeft haar Claude-abonnement verhoogd naar een abonnement van $ 200 per maand en beschikt over bots die de hele nacht autonoom kunnen opereren. Haar man, die bij de wetshandhaving werkt en zich niet veel bekommert om AI, zegt vaak dat haar bots haar ‘vriendje’ zijn.
Ze herinnerde zich een reis in februari, toen ze het beperktere Claude-abonnement van $ 20 per maand had. Ze was op bezoek bij haar dochters – de een in Virginia, de ander in Nashville – en moest haar laptop meenemen.
Claude zei tegen haar: ‘Je volgende beschikbare vrije plek is om 2 uur’, zei Camacho. “Ik heb zoiets van: ‘Om 2 uur moet ik mijn computer openen.’ Dat is precies wat ik deed.”
De stellen die ik sprak waren allemaal op zoek naar samen balans. Toen Kemelgor postte de TikTok over de uren dat haar vriend de sfeer had gecodeerd, zagen zij en Deagan de reacties overstromen met klachten over hoe Claude de andere vrouw was.
“Het is zo fijn om een partner te hebben die het herkent en ondersteunt”, zei Deagan. “Daar ben ik dankbaar voor.”
