Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Af en toe verrast Netflix me met een onafhankelijke film zoals die van 2025 Konijntje en ik vraag me af waarom er niet meer van dit soort films in de catalogus staan. Een low-budget speelfilm die gedijt op chaotische karakterisering in plaats van flitsende productiewaarden, Konijntje is wat je krijgt als je de dialoog eruit haalt Griffiers (1994) en de escalerende ongelukken daaruit De Grote Lebowski (1998), voeg een lijk toe aan de vergelijking en vertrouw op de meest betrouwbare krankzinnige mensen die je kent om er vanaf te komen.
Er zit geen seconde in Konijntje dat is niet chaotisch, maar elk personage is zo moeiteloos losgeslagen dat je niet anders kunt dan voor ze wortelen. Op papier staat er nog niet veel over het verhaal Konijntje verdient zijn geld door gezichtsuitdrukkingen, die ‘kerel, nee’-momenten en het soort vriendschap dat alleen kan bestaan in een vervallen flatgebouw dat op de een of andere manier altijd wemelt van politieagenten op de slechtst mogelijke tijd.
Het bedrijf en het lichaam
Bunny (Mo Stark), onze titulaire held, is de meest nonchalante hustler die je ooit in de film zult zien, en zijn relaxte, zorgeloze houding maakt hem tot een moderne versie van The Dude. Hij verhuurt zijn appartement illegaal onder als Airbnb om snel geld te verdienen en doet er alles aan om zijn gasten te huisvesten. Zijn meest recente gast, Happy Chana (Genevieve Hudson-Price), is een orthodoxe jood die op het punt staat haar toekomstige echtgenoot te ontmoeten, die bijvoorbeeld op Sjabbat geen elektriciteit kan gebruiken.
Linda (Linda Rong Mei Chen) bezet een van de aangrenzende eenheden, die vermoedelijk illegaal in de VS woont, wat agenten Nadov (Liz Caribel Sierra), Cellistino (Ajay Naidu) en Belle (Michael Abbott Jr.) ertoe aanzet om in de buurt te blijven hangen. Het helpt niet dat Bunny zich regelmatig bezighoudt met criminele activiteiten, op deze specifieke dag meer geagiteerd lijkt dan normaal, en de politie wacht duidelijk hun tijd af totdat ze hem kunnen betrappen op iets illegaals en hem een paar handboeien kunnen omdoen.
We maken ook kennis met een hele reeks kleurrijke personages, waaronder Bobbie (Liza Colby) en haar vervreemde vader, Loren (Tony Drazan), die onverwachts opduikt, gekweld door angst en prompt een cocktail van drugs krijgt van Dino (Ben Jacobson), Bunny’s beste vriend.
Terwijl elk personage in beeld komt, zoals Ciel (Kia Warren), die gewoon tv wil kijken en wat wiet wil roken, tot grote ergernis van Happy Chana, blijft iedereen commentaar geven op de andere vreselijke geur die door het gebouw waait. Wanneer er in een van de eenheden een lijk wordt gevonden, proberen Bunny en de rest van de bende erachter te komen hoe ze er zo snel mogelijk vanaf kunnen komen, terwijl ze zo min mogelijk aandacht op zichzelf vestigen. Het probleem is dat de politie altijd buiten staat te wachten. Gelukkig worden ze gemakkelijk afgeleid door voedselaanbevelingen van Bunny, Dino en de rest van de bemanning, waardoor ze meer dan eens tijd winnen.
Iedereen is betrouwbaar schetsmatig
Weet je hoe elke vriendengroep die ene persoon heeft die óf een man kent, een afspraak heeft, of iedereen overrompelt met een verhaal over de krankzinnige grappen die ze de avond ervoor hebben gemaakt? Elk personage erin Konijntje is die persoon. Iedereen is betrouwbaar vaag. Het zijn geen slechte mensen, maar je vraagt je nooit af waarom ze leven zoals ze leven of hoe ze deze situatie op hun eigen ongebruikelijke manier verwerken.
Het allerbelangrijkste: het gebouw erin Konijntje is een oordeelsvrije zone. Iedereen weet dat alle anderen een beetje een sukkel zijn, of op zijn minst iemand die in het verleden een paar ernstig misplaatste beslissingen heeft genomen, waardoor ze onder de radar en op hun eigen voorwaarden moesten leven. Wanneer het lichaam wordt ontdekt, wordt iedereen een teamspeler en bedenkt hij snel een plan met meer gaten dan ze beseffen, maar toch doen ze hun uiterste best om het onopgemerkt van het terrein te krijgen, ongeacht hoeveel obstakels zich ook opstapelen.
Als je bent opgegroeid met indiefilms met veel dialogen waarin het ene na het andere fout gaat, Konijntje zou je volgende horloge moeten zijn de volgende keer dat je opstart Netflix. Het is een van de meest chaotische films die ik ooit in minstens tien jaar heb gezien. Het komt zelden voor dat ik dit zeg, maar het is ook een van die films die zo specifiek zijn qua karakterisering, conflictopzet en -oplossing en algehele sfeer dat ik hem in de nabije toekomst waarschijnlijk een of twee keer per jaar zal bekijken.
Konijntje wordt momenteel gestreamd op Netflix en het is de beste film van vorig jaar die je waarschijnlijk nog niet hebt gezien. Dit is een moderne cultklassieker in de maak, als ik er ooit een heb gezien. We hebben alleen tijd nodig om het te bewijzen.
