Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Buffy de vampierdoder is misschien wel de meest baanbrekende serie van de jaren ’90 en heeft letterlijk tientallen jaren aan films en tv-shows beïnvloed. Er is een reden waarom elke superheldenfilm vol zit met ‘Whedon-achtige’ dialogen: omdat iedereen die moderne films schreef, opgroeide met het kijken naar Buffy die door de popcultuur geïnspireerde grappen maakte terwijl hij vampieren afstofte, inzet voor inzet. Naast het slimme schrijven was de show succesvol omdat het het horrorgenre op zijn kop zette en iemand die normaal gesproken het slachtoffer zou zijn in een enge film (namelijk een mooi klein blondje) presenteerde in iemand die zelfs de meest angstaanjagende monsters bang maakte.
Horrorfans stroomden natuurlijk toe Buffy omdat het vampiers, weerwolven, zombies en vrijwel elke bovennatuurlijke dreiging bevatte die je maar kunt bedenken. Ironisch genoeg weerhield al deze oppervlakkigheid fans er vaak van om door de bomen het griezelige bos te zien. Het meeste publiek beseft bijvoorbeeld al heel vroeg dat de aflevering ‘Beauty and the Beasts’ een eerbetoon is aan Het vreemde geval van Dr. Jekyll en Mr. Hyde. Maar weinigen hebben zich gerealiseerd dat deze aflevering ook een eerbetoon is aan het vroegste filmische universum: Universal Monsters!
Nergens naar Hyde
“Beauty and the Beasts” is een aflevering waarin de Scooby Gang een gruwelijke moord ontdekt en denkt dat de moordenaar hun vriend Oz zou kunnen zijn, die bij het zien van de volle maan verandert van een laconieke rocker in een hongerige weerwolf. De echte boosdoener is een student van Sunnydale High die een drankje heeft genomen om zichzelf sterker en virieler te maken (Chadmaxxing, zoals de kinderen zouden kunnen zeggen). Maar uiteindelijk verandert hij in een woedemonster dat zijn vriendin slaat en onschuldige slachtoffers vermoordt. Buffy is klaar om hem voorgoed neer te halen, maar dat hoeft niet, aangezien de Incredulous Hulk wordt vermoord door Angel, die op mysterieuze wijze weer tot leven is gekomen.
Vanaf het allereerste begin, Buffy de vampierdoder fans merkten gemakkelijk dat ‘Beauty and the Beasts’ verwees Het vreemde geval van Dr. Jekyll en Mr. Hydewaarin een oprechte wetenschapper een drankje maakt om zijn duistere kant te helpen ontketenen. Dat overkomt de jonge antagonist die centraal staat in dit verhaal, en net als bij Dr. Jekyll wordt hij uiteindelijk gedood door het monster dat hij loslaat. Wat de meeste fans deed het niet De klok is echter dat deze onderschatte aflevering ook dient als een eerbetoon aan het filmische universum dat Universal Pictures creëerde toen hun beroemde monsters in elkaars films opdoken.
Een Amerikaanse weerwolf in Sunnydale
Bijna 80 jaar voordat Robert Downey Jr. de aftrap gaf MCUUniversal creëerde het originele filmische universum door enkele van de beroemdste eigenschappen ervan te combineren. Het publiek was al verliefd geworden op iconische films met monsters als DraculaFrankenstein en The Wolf Man, en in de jaren ’40 begon de studio crossover-films te maken, zoals Frankenstein ontmoet de Wolf-man. Deze geweldige cross-overs werden om dezelfde reden grote hits Wonder Cinematic Universe deed dat: namelijk dat het publiek het leuk vond om te zien hoe regisseurs het witte doek veranderden in een speeldoos gevuld met hun favoriete speelgoed.
Wat heeft dit te maken met “Beauty and the Beasts?” Nou, dit Buffy de vampierdoder aflevering heeft zijn Mr. Hyde (die verscheen in Universal’s Abbott en Costello maken kennis met Dr. Jekyll en Mr. Hyde) die het opnemen tegen de getransformeerde Oz, die de Buffy equivalent van de Wolf-man. Hij vecht ook tegen Angel, die het Buffy-equivalent is van Dracula (tenminste, totdat de echte Dracula verschijnt in seizoen 5). Ondertussen is onze titulaire Slayer een soort vervanger voor Van Helsing en vecht hij tegen zowel de Wolf Man als Mr. Hyde voordat de aflevering voorbij is.
In veel opzichten Buffy’s eerbetoon aan de Universal Monsters is heel toepasselijk: zonder het succes van de Dracula uit 1931 zouden we bijna geen eeuw van films en tv-programma’s gebaseerd op ieders favoriete bloedzuigers. En hoewel “Beauty and the Beasts” niet de beste aflevering van seizoen 3 is, kan het wel het beste van de oude crossover-monsterfilms van Universal weergeven: namelijk het zien van een stel gekke monsters die verwikkeld raken in heerlijke overdreven gevechten. Het is genoeg om me te laten wensen dat Buffy haar hilarisch verouderde slogan van seizoen 1 had bijgewerkt: “als de monsterbrij komt, piep me dan!”
