Het meedogenloze regime van Iran staat op de rand van ineenstorting – waarbij terreurleiders en rivaliserende oppositiefiguren strijden om controle.
Opperste Leider Dood van Ali Khamenei heeft de toekomst van de Islamitische Republiek in beroering gebracht, waardoor de eerste legitieme opening in tientallen jaren is ontstaan om zich af te wenden van het repressieve bewind.
Na het wegvagen van de Ayatollah en tientallen topcommandanten in de gigantische Epic Fury-blitz van zaterdag, Donald Trump riep de Iraniërs op om de kans te grijpen om het regime voorgoed omver te werpen.
“Dit is de grootste kans voor de Iraans mensen om hun land terug te nemen”, zei de Amerikaanse president.
“Hopelijk zullen de IRGC en de politie op vreedzame wijze fuseren met de Iraanse patriotten, en als een eenheid samenwerken om het land terug te brengen naar de grootsheid die het verdient.”
Na de dood van Khamenei was zijn schimmige web van handlangers bedoeld om het regime “staatsgreepbestendig” te maken. De zon onthulde deze week – is ingetreden.
Ayatollah Alireza Arafi is gezalfd als interim-leider om aan de touwtjes van terreur te trekken die Khamenei niet langer kan.
De mullah, president Masoud Pezeshkian en opperrechter Gholam-Hossein Mohseni-Eje’i zullen samenwerken om gezamenlijk de macht van de Opperste Leider uit te oefenen totdat een permanente opvolger is gekozen.
Binnen twee dagen zal een nieuwe leider worden gekozen, zei de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi.
Khamenei’s op een na oudste zoon Mojtaba, die in feite fungeerde als een ‘mini-opperste leider’ binnen het kantoor van zijn vader, wordt naar verluidt zijn meest waarschijnlijke erfgenaam.
Ondanks dat hij een figuur achter de schermen is, is de 56-jarige Mojtaba lange tijd een invloedrijke speler geweest in het Iraanse regeringsmechanisme – en heeft hij nauwe banden met de IRGC.
Kasra Aarbi, directeur van IRGC-onderzoek bij United Against Nuclear Iran (UANI), vertelde The Sun dat Mojtaba in de race zal zijn – op voorwaarde dat hij niet is weggevaagd.
‘We hebben nog geen berichten gehad over de vraag of hij nog leeft,’ zei Kasra.
“Maar er is daar een onzichtbare machtsstructuur, een onzichtbare staat, die echt de dienst uitmaakt. Zijn zonen maken daar deel van uit.
“Het is samen met de IRGC ontworpen om elk vacuüm op te vullen en ervoor te zorgen dat de continuïteit prevaleert in plaats van iets dat een verwoestende klap voor het regime zou kunnen hebben.
“Houd ayatollah Alireza Arafi in de gaten. Houd zijn zoons in de gaten.”
Arafi is een hoge geestelijke en al jarenlang insider van de religieuze en politieke hiërarchie van Iran – en zijn opname in de interim-raad is “significant”, zei Kasra.
Het komt terwijl nieuwe terreurleiders al vrijgekomen posities binnenstormen de commandostructuur van de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC). – en meedogenloos doorgaan met verdere golven van dodelijke wraakaanvallen.
Maar Kasra zei dat, terwijl het regime verwoed probeert weer op te bouwen, zijn ondergang “realistisch – en in veel opzichten onvermijdelijk” is, zei Kasra.
Hij waarschuwde echter dat de weg om het land volledig uit te wissen lang en ingewikkeld zal zijn.
“De cyclus van protesten en onderdrukking zal doorgaan totdat je de machtsbalans tussen ongewapende demonstranten en het volledig bewapende en volledig geradicaliseerde onderdrukkingsapparaat van de IRGC verandert”, zei Kasra.
“De enige manier om dat te doen is door een gerichte militaire operatie uit te voeren, een externe gerichte militaire operatie. Dit is geen kwestie van dagen.”
“Dat zal tijd vergen omdat ze een uitgebreid onderdrukkingsapparaat hebben gecreëerd en de enige manier om het Iraanse volk de echte ruimte te geven is door dat te richten en te beginnen te ontmantelen.
“Dus ik denk dat we het niet over dagen hebben, maar over maanden – misschien wel langer.
Maar in de coulissen wachten rivaliserende oppositiefiguren om nieuwe regeringen te vormen: Maryam Rajavi van de Nationale Raad van Verzet van Iran (NCRI) en de verbannen kroonprins Reza Pahlavi.
Parallel aan hun visies op Iran proberen Rajavi en Pahlavi – de zoon van de afgezette laatste sjah Mohammad Reza Pahlavi – allebei steun te verwerven.
De Pahlavi-dynastie werd omvergeworpen tijdens de Islamitische Revolutie in 1979 – waarbij ayatollah Ruhollah Khomeini regeerde tot aan zijn dood tien jaar later voordat Khamenei de teugels overnam.
Pahlavi heeft nu een raamwerk onthuld voor een overgang naar een nieuwe regering als het regime instort.
De zelfbenoemde kroonprins, 65, vertelde vorig jaar aan The Sun hoe hij van Iran een democratisch, seculier land wil maken – zichzelf presenteert als een optie om “mijn landgenoten op deze weg van vrede te leiden”.
Nu heeft Pahlavi – wiens familie gedwongen werd Iran te verlaten na de Islamitische Revolutie in 1979 – verklaard: “We zijn heel dicht bij de uiteindelijke overwinning.
“Ik hoop zo snel mogelijk bij u te zijn, zodat wij samen met velen Iran terug kunnen winnen en opnieuw kunnen opbouwen.”
Hij richtte zich tot de handhavers van het regime en drong er bij hen op aan de wapens neer te leggen en zich bij een revolutie aan te sluiten.
“Jullie hebben een eed gezworen om Iran en de Iraanse natie te beschermen, en niet de Islamitische Republiek en haar leiders.
“Het is uw plicht om het volk te verdedigen, niet om een regime te verdedigen dat ons vaderland door repressie en misdaad heeft gegijzeld.
“Word lid van de natie en help mee aan een stabiele en veilige transitie.”
De Iraanse dissidente politicus Rajavi lobbyt ondertussen ook al jaren voor de omverwerping van het regime en verklaarde dit weekend: “Nu is het tijd om de vrijheid en de soevereiniteit van het Iraanse volk te vestigen.”
Rajavi, gevormd als een regering in ballingschap, leidt de NCRI – die binnen enkele uren na de aanval van Trump de blauwdrukken uitvaardigde voor een andere overgangsregering.
In een tienpuntenplan riep Rajavi (72) op tot de oprichting van een democratische republiek – waarbij de IRGC werd ontbonden en de vrijheid van meningsuiting, politieke partijen en pers werden gevestigd.
Ze pleitte in haar model ook voor scheiding van religie en staat, gendergelijkheid en een niet-nucleair Iran, waarbij ze erop aandrong dat de Iraniërs “zowel de tirannieke mullahs als de dictatoriale sjah afwijzen”.
Waarom dappere Iraanse rebellen eindelijk genoeg hebben van het regime… in hun eigen woorden
Exclusief door Katie Davisadjunct-buitenlands redacteur
ONVERVANGDE Iraniërs die de protesten leiden, hebben tegen The Sun gezegd dat ze liever zouden sterven dan het regime van de Ayatollah te laten overleven.
In de straten van Iran hebben de trommels van de rebellie hard geroerd – aangewakkerd door een bevolking die tot de rand is geduwd.
Geconfronteerd met de grootste uitdaging voor het bewind van de Islamitische Staat, probeert de Iraanse top een nieuwe leider te kiezen nadat Khamenei werd vermoord.
Maar The Sun kreeg ongekende toegang om te spreken met moedige leden van verzetseenheden die hun leven riskeerden aan de frontlinie van de protesten.
Amir, lid van een verzetseenheid in de stad Shiraz, vertelde hoe de Iraniërs het gevoel hebben dat ze “niets meer te verliezen hebben”.
De 23-jarige zei: “De jonge generatie van Iran sluit zich aan bij de protesten ondanks het risico van arrestatie, gevangenisstraf of zelfs de dood, omdat voor hen de kosten van stilte de kosten van protest hebben overtroffen.
“Wanneer een jongere zijn toekomst, baan, veiligheid en menselijke waardigheid vernietigd ziet worden, maakt angst plaats voor woede en een moed die voortkomt uit een volkomen doodlopende weg.
“Deze generatie streeft naar een normaal leven: een voorspelbare toekomst, keuzevrijheid, rechtvaardigheid, een einde aan discriminatie en respect voor de mens, de fundamentele rechten die in veel landen als vanzelfsprekend worden beschouwd.
“Ze verwerpen het regime omdat ze repressie, leugens, discriminatie en een politieke impasse tot in de kern hebben ervaren, en ze alle hoop op hervormingsbeloften hebben verloren.
“Voor deze generatie is het afwijzen van de staat geen theoretische of emotionele beslissing; het is het resultaat van jarenlang leven onder druk en onrecht.
“De jeugd van Iran vraagt niet om het paradijs; ze willen een land waar ze kunnen leven, ademen en een toekomst kunnen opbouwen. Een leven zonder toekomst is op zichzelf een vorm van dood.”
“Ik verklaar aan de internationale gemeenschap dat alleen het Iraanse volk de legitimiteit heeft om de politieke toekomst van hun land te bepalen”, zei Rajavi.
“We hebben consequent gezegd dat het Iraanse volk zijn lot schrijft met het bloed van zijn dappere zonen en dochters en dat er geen noodzaak is voor buitenlandse interventie.
“Nu is het tijd voor solidariteit en eenheid tegen de overblijfselen van de religieuze dictatuur en het monarchale fascisme die proberen de democratische revolutie en het product van 47 jaar lijden en opoffering door het Iraanse volk en hun moedige kinderen te stelen.”
“De Revolutionaire Garde en alle andere krachten die het regime in stand houden, moeten de wapens neerleggen en zich overgeven aan het volk.”
Kasra gelooft dat van de twee Pahlavi een kans zou kunnen hebben om een overgangsregering te leiden.
Hij zei: “De kroonprins heeft een sociaal kiesdistrict in Iran. We hebben zijn naam op straat horen zingen.”
“Hij heeft ook steun onder de Iraanse diaspora. Hij heeft een plan naar voren gebracht om een transitie te leiden, en als we kijken naar wat er binnen Iran gebeurt, is daar steun voor.
“Dit is een langetermijndoelstelling. Het zal niet zo zijn dat het regime valt en dat Iran van de ene op de andere dag overgaat naar een democratie.
“Op de korte termijn zal het rommelig zijn. Maar de beloning op lange termijn dat Iran een democratische seculiere staat is, opnieuw geïntegreerd in de internationale gemeenschap en een bloeiende economie heeft, is wat elke Iraniër wil.
“De val van het islamitische regime zou niet alleen de meest bevrijdende gebeurtenis zijn voor het Iraanse volk en het Midden-Oosten, maar het zou ook een verwoestende klap voor het islamistisch extremisme betekenen.”
Kasra beweerde dat de NCRI “geen steun heeft in Iran”, en voegde eraan toe: “Het Iraanse volk is klaar met de islamisten.
“Dus ik denk dat we ze uit de vergelijking kunnen halen.”
