De beste manier vinden om kippenborst te koken; Magnetron, braden, bakken, pocheren

Ik kook kipfilets vaak in de oven nadat ik ze heb gevuld met mozzarella en chorizo ​​of ricotta en spinazie, dus ik was geïntrigeerd om te zien hoe een gewone kipfilet zou smaken.

Ik verwarmde mijn oven voor op 390 graden Fahrenheit en deed een beetje kookspray op de bodem van een kleine bakplaat.

Vervolgens heb ik de kipfilet in de pan gelegd en de bovenkant ingesmeerd met wat olijfolie. Naar voeg smaak en kruiden toeIk bestrooide het met zout, peper en een beetje gerookte paprikapoeder.

Na 20 minuten controleerde ik het dikste deel van de kip en merkte dat de sappen helder waren, dus haalde ik de kip uit de oven. Ik laat het een paar minuten rusten voordat ik het aansnijd om het sappig te houden.

De ovengeroosterde kip bleek heerlijk, met een uitstekende textuur en smaak. Alles bij elkaar genomen was het een complete winnaar.

Vervolgens was het tijd om te proberen in de pan te frituren. Ik verhitte wat olijfolie op relatief hoog vuur en kruidde mijn kipfilet met zout, peper en gerookte paprika.

Toen de olie heet was, plaatste ik de kipfilet in de pan en bakte ik elke kant gedurende twee tot drie minuten voordat ik het vuur lager zette en een deksel op de pan plaatste om hem te helpen doorkoken.

Ik draaide de kipfilet regelmatig om en bewoog hem in een poging hem gelijkmatig te garen.

Elke kant van de kipfilet kreeg een mooie bruine kleur, maar het duurde 15 minuten om helemaal gaar te worden – meer tijd dan ik had verwacht (hoewel ik hem liever te gaar kook en ervoor zorg dat de kipfilet goed gaar is). kip is veilig om te eten).

Toen het klaar was, liet ik het nog een paar minuten rusten.

Door het vlees op hoge temperatuur dicht te schroeien, ontstaat er een smakelijke smaak. Ik vond het geweldig dat de boven- en onderkant van de kip een bijna verkoolde smaak hadden nadat ze uit de pan kwamen.

Dit perfect gebakken kipfilet was ook sappig.

De kookplaatkip leek niet veel op de ovenversie, maar had een meer bruine, smaakvolle buitenkant.

Vóór dit experiment zou ik dat nooit doen magnetron kip. Ik had geen hoge verwachtingen.

Ik plaatste mijn kipfilet in een glazen schaal, bracht hem op smaak met zout, peper en gerookte paprikapoeder en goot water in de schaal tot hij ⅓ van de kipfilet bedekte.

Ik bedekte de schaal met een vel bakpapier en zette het vijf minuten in de magnetron. Toen ik de magnetrondeur opende, realiseerde ik me dat het bakpapier was gedraaid en op de kip was gevallen.

Kleine logistieke fout terzijde, het was helemaal gaar.

Ik haalde de kip uit de magnetron, liet hem een ​​minuut of twee staan ​​en sneed hem vervolgens in stukken.

Het had niet helemaal dezelfde smaak als de gebakken en gebakken kip, maar het was nog steeds vochtig en gemakkelijk te versnipperen. En het ging zo snel! Ik was aangenaam verrast.

Pocheren was de laatste kookmethode die ik wilde testen.

Ik bracht een pan met gezouten water aan de kook, deed de kipfilet erin, dekte hem af en zette het vuur laag.

Behalve zout in het water gedaan, heb ik geen kruiden aan de kip toegevoegd. Ik heb echter mensen kipfilets op voorraad zien pocheren, dus ik zou dat de volgende keer kunnen proberen om te zien hoe het de smaak beïnvloedt.

Na ongeveer 15 minuten was de kip volledig gaar.

De gepocheerde kipfilet zag er niet bijzonder aantrekkelijk uit, maar was gaar.

Hoewel ik dat niet doe Liefde gewone gepocheerde kip op zichzelf en vind het nogal flauw, het werkt goed om te versnipperen en toe te voegen aan fajitas, curries of pasta.

Ik pocheer regelmatig kip, maar eerlijk gezegd deed de magnetron hetzelfde als het fornuis. Eigenlijk was het een gelijkspel beter baan in minder tijd.

Ik had er nooit aan gedacht om het apparaat daarvoor te gebruiken kip koken vóór deze test, maar ik wou dat ik het eerder had geprobeerd. Mijn man was verrast hoe mooi de magnetronversie ook bleek te zijn.

Voor sommige gerechten blijf ik bij het braden en braden van kipfilets, maar de volgende keer dat ik geraspte kip wil, gebruik ik de magnetron.