Bijna tien jaar geleden werd een schokkende statistiek opgesteld Katherine Sizov op een nieuw carrièrepad.
Sizov deed neurowetenschappelijk onderzoek bij de NIH, maar wist dat de rol niet goed voor haar was; ze wilde een directere impact zien dan normaal mogelijk is in academisch onderzoek. Toen stuitte ze op een artikel met de tekst 40% van het voedsel in de VS wordt verwend of weggegooid.
Sizov wilde meer weten. Ze marcheerde naar haar plaatselijke supermarkt om een vrouw die perziken in voorraad had, te bestraffen met vragen over voedselverspilling, wat leidde tot vragen bij spelers in de hele toeleveringsketen.
Voedsel, zo leerde ze, wordt als een handelsartikel beschouwd. “Maar het leeft – het is een levend, ademend organisme,” zei Sizov. “En onze toeleveringsketens zijn daar niet op ontworpen. Daarom behandelen we voedsel als een iPhone of halfgeleider.”
In 2019 werd Sizov gelanceerd Strellaeen in Seattle gevestigde agrarische technologie-startup die sensorgebaseerde hardware gebruikt om producten te monitoren terwijl deze worden verzonden en opgeslagen op weg naar consumenten.
Strella gebruikt IoT-apparaten om gassen te meten, waaronder ethyleen, een plantenhormoon dat vrijkomt bij het rijpen van fruit, en machinevisie om de producten te onderzoeken. De software interpreteert de realtime omstandigheden van het fruit plus gegevens, waaronder het land van herkomst, de verpakkingsdatum en het rastype, zodat exploitanten van pakstations en managers van supermarkten de staat van hun producten kunnen kennen.
Het 21-koppige bedrijf heeft $22 miljoen opgehaald bij investeerders en is bijna winstgevend. Het bedrijf begon met het opbouwen van expertise in het monitoren van appels en peren uit de staat Washington en breidde zich uit naar 26 landen. Het voegt nu citrusvruchten en avocado’s toe aan het assortiment.
Blijf lezen om meer te leren over haar reis, beginnend als 22-jarige CEO en werkend aan het bewerkstelligen van systemische veranderingen in het voedselsysteem. Haar citaten zijn bewerkt voor duidelijkheid en lengte.
Over het lanceren van een startup die professionele voldoening nastreeft: Het is veel moeilijker geweest dan ik dacht, ook al vertelt iedereen je dat het starten van een bedrijf moeilijk is. Het moeilijkste eraan is dat je zelf beter moet worden, persoonlijk. Je leiderschapsstijl is een weerspiegeling van wie je bent en hoe je je gedraagt en dat soort dingen. En dus moest ik gewoon volwassen worden.
Stap in uw eerste CEO-rol: Er is een zekere mate van ego of naïviteit voor nodig om te zeggen: “Oh, als twintigjarige wil ik CEO worden.” U kunt zich de kwaliteit van het werk voorstellen als u voor het eerst begint. En dus is het een constant patroon van jezelf afbreken en proberen opnieuw op te bouwen, maar ook wankelen tussen de rand van het niet volledig vernietigen van jezelf en je persoonlijkheid.
Wat houdt je gaande: Ik kon geen baan uitoefenen die puur winstgericht was. Als het voor de wereld niet nuttig zou zijn, zou ik dit zeker niet kunnen doen. Het hele punt waarom ik denk dat ik leef, is om hopelijk iets goeds te doen voor de samenleving.
Ik wilde ook iets kiezen dat aansluit bij de winstgevendheid, omdat ik denk dat het voeren van een zware strijd niet altijd het juiste antwoord is. Ik wilde iets kiezen waar mensen op een kapitalistische manier voor konden tekenen, maar dat zorgde uiteindelijk ook voor de positieve impact die ik wil zien, en dat is super belangrijk voor mij.
Gedachten over blijvende impact of erfenis: Ik wil absoluut ons voedselsysteem in een meer 21e-eeuws model krijgen. Dat betekent een samenwerking tussen technologie en de manier waarop dingen al heel lang worden gedaan.
Je kunt niet als startup binnenkomen en zeggen: “Wij weten alles wat jij weet.” Veel van de mensen met wie we werken zijn telers van de elfde generatie en zij weten veel. Het is dus een samenwerking tussen al deze kennis die mensen hebben, gekoppeld aan technologie die leidt tot een betere, veerkrachtigere toeleveringsketen.
Op een kleiner, individueel niveau hoop ik dat mensen het leuk vinden om met mij te werken, bij mijn bedrijf te werken, het gevoel te hebben dat ze iets doen dat ertoe doet en elke dag willen binnenkomen.
Het kruispunt van klimaat- en technische oplossingen: Deze problemen zijn echt heel groot en hebben niet noodzakelijkerwijs gevolgen voor één enkele organisatie. Dus op het gebied van eten heb je bijvoorbeeld zoveel verschillende – ik noem ze beschermengelen van voedsel – omdat het van hand tot hand gaat. En het probleem van verspilling is het optimaliseren van de hele zaak.
Een van de grote uitdagingen met het klimaat is dat je tientallen of honderden verschillende belanghebbenden hebt, en die kunnen allemaal totaal verschillende belangen hebben. En de uitdaging is om erachter te komen hoe we iedereen op één lijn kunnen brengen met dit gemeenschappelijke, grote doel.
