NASA’s Artemis II-bemanning vloog maandag langs de maan, reisde verder van de aarde dan enig mens in de geschiedenis en werd de eerste die met het blote oog sommige delen van de andere kant van de maan in het zonlicht zag.
De vier astronauten, zittend in het donker van hun capsule, beschreven de andere kant in welsprekende details: geometrische patronen van bruin, blauw en groen te midden van de typische grijstinten van de maan. Krassen en steile wanden van de kloof zijn verspreid over het maanlandschap. Sommige gebieden zagen eruit alsof vijvers met schokkerig water, versterkt door de wind, plotseling bevroren waren. Anderen, alsof ze geplaveid waren.
Maanwetenschappers en geologen reageerden met knikken, grijnzen en levendige discussies in Mission Control.
“Ik had gewoon een overweldigend gevoel van ontroering toen ik naar de maan keek”, zegt Christina Koch, NASA-astronaut en Artemis II-missiespecialist. “De maan is werkelijk zijn eigen unieke lichaam in het universum. … Als we dat perspectief hebben en het vergelijken met ons thuisland, de aarde, herinnert het ons er alleen maar aan hoeveel we gemeen hebben. Alles wat we nodig hebben, biedt de aarde, en dat is op zichzelf een wonder.”
De bemanning stikte en stelde voor om een van de zonverlichte kraters die aan het zicht van de aarde onttrokken waren, te vernoemen naar NASA-astronaut en Artemis II Commandant. Reid Wiseman’s overleden vrouw, Carrolldie in 2020 overleed na een vijf jaar durende strijd tegen kanker.
Vóór de flyby werd de bemanning maandagochtend wakker met een bericht van Apollo 8 en 13-astronaut Jim Lovell, opgenomen kort voordat hij vorig jaar stierf: “Welkom in mijn oude buurt.”
Een paar uur later, om 10.57 uur Pacific Time, passeerde Artemis II 400.000 kilometer van onze lichtblauwe stip, waarmee het record werd verbroken dat de Apollo 13-bemanning van Lovell in 1970 vestigde voor de verste mensen die ooit van onze thuisplaneet zijn gereisd.
“We doen dit ter ere van de buitengewone inspanningen en prestaties van onze voorgangers op het gebied van bemande ruimteverkenning”, aldus de Canadese astronaut en Artemis II-missiespecialist Jeremy Hansen. “We zullen onze reis nog verder de ruimte in vervolgen voordat Moeder Aarde erin slaagt ons terug te trekken naar alles wat ons dierbaar is. Maar het allerbelangrijkste: we kiezen dit moment om deze generatie uit te dagen en de volgende om ervoor te zorgen dat dit record geen lang leven beschoren is.”
De Apollo 13-astronauten zetten per ongeluk het doel na een zuurstoftank van hun ruimtevaartuig ontplofte Kort nadat ze de ruimte bereikten, werden ze gedwongen om rond de maan heen en weer te slingeren zonder erop te landen.
De bemanningsleden van de Artemis II begonnen toen aan hun ruim zes uur durende vlucht, waarbij ze de andere kant van de maan observeerden. Omdat de nabije kant van onze natuurlijke satelliet permanent op de aarde is gericht in een eeuwige staarwedstrijd, is de andere kant vele malen bekeken met in de ruimte gestationeerde telescopen en sensoren, maar zelden met het blote menselijke oog.
Om 15.43 uur Pacific Time, toen de aarde achter de maan verdween, verloor de bemanning, zoals verwacht, de communicatie met Mission Control.
“Aan jullie allemaal daar op aarde en rondom de aarde: we houden van jullie, vanaf de maan”, zei NASA-astronaut en Artemis II-piloot Victor Glover. ‘We zien je aan de andere kant.’
Tijdens deze zonsverduistering bereikten de bemanningsleden hun punt dat het dichtst bij de maan lag, geschat op 6.000 kilometer, waarbij de maan ongeveer zo groot leek als een basketbal die op armlengte werd gehouden. Kort daarna bereikten de bemanningsleden hun verste punt van de aarde, geschat op 252.756 mijl.
Mission Control kreeg ongeveer 40 minuten later om 16.24 uur Pacific Time weer signaal met de bemanning toen de astronauten hun eigen Earthrise meemaakten – de aanblik van onze thuisplaneet die boven de horizon van de maan uitstijgt, terwijl herdacht op een beroemde foto van de Apollo 8-bemanning.
Om ongeveer 17.35 uur Pacific Time is het de beurt aan de zon om door de maan te worden overschaduwd, waarbij het ruimtevaartuig een uur lang in de duisternis van de schaduw van de maan stort.
NASA streamt de flyby live via internet, ook op YouTube, X, Netflix En HBOMax.
De Artemis II-missie is er één in een reeks internationale inspanningen onder leiding van NASA om voor het eerst in meer dan een halve eeuw mensen terug te brengen naar het maanoppervlak.
Artemis I was in 2022 een onbemande vlucht langs de maan om het voertuig te testen. Artemis II is primair gericht op het beoordelen van de levensondersteunende systemen. Artemis III, in een baan om de aarde, wil volgend jaar de koppelingsprocedures met de maanlanders van SpaceX en Blue Origin testen, en Artemis IV, gepland voor 2028, hoopt laarzen op het stoffige maanoppervlak te zetten.
Na een krachtige lancering woensdag was de reis van Artemis II naar de maan ongeveer net zo alledaags als een diepe ruimtemissie maar kan zijn.
De bemanning besteedde enige tijd aan het oplossen van problemen met het toilet, waarbij Koch trots de titel omarmde van “ruimte loodgieter.” Het team vermoedde dat een ventilatieopening bevroren was, dus draaiden ze het schip voorzichtig zodat de ventilatieopening naar de zon gericht was, waardoor deze opwarmde.
Op een ander moment belde Wiseman naar de aarde om de IT-specialisten van NASA ter plaatse te melden dat beide versies van Microsofts e-mailprogramma Outlook, geïnstalleerd op zijn computer, niet werkten.
Het heen en weer gepraat van de bemanning met Mission Control bevatte ook een klacht dat Mission Control, na het spelen van Chappell Roan’s “Pink Pony Club” om de bemanning wakker te maken, hinderlijk snijd het nummer vlak voor het refrein af. De bemanning belde ook Mission Control om te vragen of ze het ruimtevaartuig konden zien wiebelen terwijl Wiseman het schip schommelde terwijl hij op het vliegwiel oefende (wat beiden het erover eens waren dat dit geen probleem was).
Na de maanvlucht heeft de bemanning nog vier dagen van (hopelijk) alledaagse reizen voordat ze vrijdag met hoge energie terugkeren en landen voor de kust van San Diego.
