De Britse illustrator Abigail Rai heeft in haar leven veel rondgereisd, waarbij ze altijd haar gevarieerde omgeving – van Nepal tot de Himalaya – als inspiratiebron nam. Deze fantastische illustraties creëren strips en tarotkaarten die schatplichtig zijn aan landelijke omgevingen, wildernis, boeddhisme en hindoeïsme en omvatten gruwelijke beelden van bloed en dood, serene landschappen, momenten van contemplatie en soms humoristische scènes die inspelen op de rijke mythologie van de plaatsen waar Abigail heeft gewoond.
Abigails tarotkaarten en strips zijn met elkaar verweven, haar kaartspel van 30 kaarten en haar gids De dwalende wereld put uit thema’s en symbolen in haar doorlopende stripverhaal De verslinder, beide beïnvloed door kunstenaars die strips als een middel om verhalen te vertellen propageerden (zoals George Herriman, Milt Gross en Machiko Hasegawa), terwijl ze ook geïnspireerd waren door volkskunst, waarbij ze de sluwheid en beperkingen van traditionele kunst in India en Tibet nabootsten, waarin picturale verhalen en karakters zijn verwerkt. “Ik voel me vooral aangetrokken tot traditionele ambachten en activiteiten, gemaakt met natuurlijke materialen en met de hand gedaan”, zegt Abigail. “Om deze reden ben ik vaak het meest geïnteresseerd in projecten waarin natuur, gemeenschap en ethische consumptie centraal staan.”
Abigail tekent en schildert alles als afzonderlijke elementen en voegt ze vervolgens digitaal samen, met behulp van een beperkt kleurenpalet dat goed werkt met scherm en Risograph. Haar kleurenschema’s neigen naar de eenvoudige paletten van landschappen – uitgestrekte groene velden, grote blauwe luchten, gigantische witte bergen, die allemaal meer aandacht vestigen op de verleidelijke karakters. “Een van mijn personages in De Verslinder is geïnspireerd door de mythische Yeti en door de hond uit mijn kindertijd genaamd Yeti, die mijn moeder ronddwaalde in de bergen”, zegt Abigail, wiens strip knipoogt naar Monty Pythons moorddadig Konijn van Caerbannog in de vorm van een hondje dat Romeinse soldaten aanvalt. “Op deze manier combineer ik bestaande mythen en symbolen met mijn persoonlijke interpretaties en ervaringen”, besluit de illustrator.
